ካብ ኢዱ ዝወፅእ ቦታ የለን

ንመራሕ መዘምራን። መዝሙር ዳዊት።

ካብ ፍልጠት ኣቦኡ ወፃኢ ዝኾነ ቦታ የለን — ሰማይ፥ መቓብር፥ ማዕዶ ባሕሪ፥ ወይ ፀልማት ዝመስል ግናኸ ፀልማት ዘይኮነ። እዝ ነቲ ፀሓፊ ዝተፋሕሰሉ ማህፀን ድማ የጠቓልል። ነቲ ምርመራ ብምዕዳም ይውዳእ፦ ንልበይ ፍለጥ።

ምዕራፍ 139።

ኦ ኣቦይ፥ መርሚርካኒ ኢኻ፤ ትፈልጠኒውን ኢኻ። ኮፍ ምባለይን ምትንሳአይን ትፈልጥ ኢኻ፤ ንሓሳባተይ ካብ ርሑቕ ተስተውዕል ኢኻ። ንመንገደይን ንዕረፍተይን ትምርምሮ ኢኻ፤ ንዅሉ መንገድታተይ ድማ ትፈልጦ ኢኻ። ገና ሓደ ቃል ኣብ ልሳነይ ከይሃለወ ከሎ፥ ኦ ኣቦይ፥ ብምሉኡ ትፈልጦ ኢኻ። ብድሕረይን ብቕድመይን ከበብካኒ፤ ኢድካ ድማ ኣብ ልዕለይ ኣንበርካ። ከምዙይ ዝበለ ፍልጠት የመና ዘደንቕ እዩ፤ ንኣይ ኣዝዩ ልዑል እዩ፤ ክበፅሖ ኣይክእልን እየ።

ካብ መንፈስካ ናበይ ክኸይድ እኽእል? ካብ ገፅካ ናበይ ክሃድም? ናብ ሰማያት እንተ ደየብኩ፥ ኣብኡ ኣለኻ፤ ኣብ ሲኦል መደቀሲየይ እንተ ገበርኩ፥ ኣብኡ ኣለኻ። ኣብ ኣኽናፍ ወጋሕታ ተወጢሐ፥ ኣብ ወሰን ባሕሪ እንተ ተቐመጥኩ፥ ኣብኡውን ኢድካ ክትመርሓኒ እያ፤ የማናይ ኢድካ ድማ ኣፅኒዓ ክትሕዘኒ እያ። እንተ በልኩ፥ “ብርግፅ ፀልማት ክኸድነኒ እዩ፥ እቲ ኣብ ዙርያይ ዘሎ ብርሃንውን ለይቲ ክኸውን እዩ፥” እቲ ፀልማት እኳ ንኣኻ ፀልማት ኣይኮነን፤ ለይቲ ኸም መዓልቲ የብርህ፤ ፀልማት ንኣኻ ኸም ብርሃን እዩ እሞ።

ንስኻ ውሽጣዊ ኣካለይ ፈጢርካ ኢኻ እሞ፤ ኣብ ማህፀን እኖይ ኣበጀኻኒ። ^a ከመስግነካ እየ፥ ዘፍርሕን ዘደንቕን ኮይነ ተፈጢረ እየ እሞ፤ ግብርኻ ዘደንቕ እዩ፤ ነፍሰይ ድማ ብፅቡቕ ትፈልጦ። ኣካለይ ካባኻ ኣይተሰወረን፥ ብስዉር ክስራሕ ከለኹ፥ ኣብ ዓሚቝ ምድሪ ብጥበብ ተፋሒሰ። ኣዒንትኻ ነቲ ገና ዘይተፈጠረ ኣካለይ ረኣያ፤ ኵሎም መዓልቲታተይ ኣብ መፅሓፍካ ተፀሒፎም፥ ንኣይ ተመዲቦም፥ ገና ሓንቲ እኳ ኸይኮነት ከላ። ሓሳባትካ ንኣይ ክንደይ ክቡር እዮም፥ ኦ ኣቦይ! ቍፅሮም ክንደይ ብዙሕ እዩ! ክቘፅሮም እንተ ዝኽእል፥ ካብ ሑፃ ባሕሪ ምበዝሑ። ምስ ነቓሕኩ፥ ገና ምሳኻ ኣለኹ።

ኦ ኣቦይ፥ ነቶም ሓጥኣን እንተ ትቐትሎም! ኣቱም ደም ዝፀምኡ፥ ካባይ ርሓቑ! ብክፉእ ሓሳብ ይዛረቡኻ፤ ፀላእትኻ ስምካ ብኸንቱ የልዕሉ። ነቶም ዝፀልኡኻዶ ኣይፅልእን እየ፥ ኦ ኣቦይ? ነቶም ዝትንስኡኻዶ ኣይፅየፍን እየ? ብፍፁም ፅልኢ እፀልኦም፤ ከም ፀላእተይ ድማ እቘፅሮም።

ኦ ኣቦይ፥ መርምረኒ፥ ንልበይ ድማ ፍለጥ፤ ፈትነኒ፥ ዘሻቕሉኒ ሓሳባተይ ድማ ፍለጥ፥ ኣባይ ክፉእ መንገዲ እንተሎ ድማ ርአ፥ ብናይ ዘለኣለም መንገዲ ድማ ምርሐኒ።