Taya Tempat nu Teu Kahontal ku Mantenna
Kanggo pamingpin biduan. Jabur ti Daud.
Teu aya tempat di luar pangaweruh Rama-Na — sawarga, kubur, peuntaseun laut, atawa poek anu kabuktian teu poek. Kaasup kandungan, tempat nu nulis dirajut. Anjeunna mungkas ku ngondang dipariksa: Gusti, mugi uninga kana manah abdi.
139 1Ama parantos mariksa abdi, nun Ama, sarta Ama uninga ka abdi. 2Ama uninga iraha abdi diuk sareng iraha abdi nangtung; Ama ngawuningaan pikiran abdi ti kajauhan. 3Ama niti jalan abdi sareng pangreureuhan abdi, sarta Ama uninga kana sagala lampah abdi. 4Malah samemeh aya kecap dina letah abdi, Ama parantos uninga sagemblengna, nun Ama. 5Ama ngurilingan abdi, ti tukang sareng ti hareup, sarta Ama numpangkeun panangan ka abdi. 6Pangaweruh nu sakitu teh langkung endah pikeun abdi; kalangkung luhur, abdi teu tiasa ngahontalna.
7Ka mana abdi kedah indit nyingkahan Roh Ama? Ka mana abdi tiasa kabur ti payuneun Ama? 8Upami abdi unggah ka langit, Ama aya di dinya; upami abdi ngampar di jero kubur, Ama aya di dinya. 9Upami abdi numpak jangjang balebat sareng matuh di tungtung sagara nu pangjauhna, 10di dinya oge panangan Ama bakal nungtun abdi, sarta panangan katuhu Ama bakal nyepeng abdi pageuh. 11Upami abdi ngomong, “Tangtu nu poek bakal nutupan abdi, sareng caang di sakurilingeun abdi bakal jadi peuting,” 12nu poek oge henteu poek pikeun Ama; peuting teh hurung lir beurang, sabab nu poek teh lir caang pikeun Ama.
13Karana Ama nu ngawangun diri abdi nu pangjerona; Ama nu ngaanyam abdi di jero kandungan indung abdi. a a v13 Unggal jalma diwangun sareng dikawuningan ku Rama urang ti keur dina kandungan keneh — taya hiji oge hirup anu lumangsung ku teu kahaja. 14Abdi muji ka Ama, karana abdi dijadikeun pikasieuneun tur ajaib; endah pisan sagala damelan Ama, sarta jiwa abdi terang pisan kana eta. 15Rangka diri abdi henteu nyumput ti Ama nalika abdi dijadikeun di nu buni, dianyam kalawan rapih di jero bumi. 16Soca Ama ningali diri abdi nu acan ngawujud; sadaya dinten abdi parantos dicatet dina kitab Ama sarta ditangtukeun pikeun abdi, samemeh salah sahijina aya. 17Kacida ajenna pikiran Ama pikeun abdi, nun Ama! Sakitu lobana jumlahna! 18Upami abdi tiasa ngitung eta, bakal langkung seueur batan keusik di basisir. Waktu abdi nyaring, abdi angger aya sareng Ama.
19Mugi Ama kersa numpes jalma jahat, nun Ama! Nyingkah ti abdi, maraneh anu haus getih! 20Maranehna nyarita ngeunaan Ama kalawan niat jahat; musuh-musuh Ama nyebut jenengan Ama sacara sia-sia. 21Lain abdi ijid ka jalma anu ngewa ka Ama, nun Ama? Lain abdi geuleuh ka nu ngalawan ka Ama? 22Abdi ijid ka maranehna kalawan pinuh kaceuceub; ku abdi dianggap musuh abdi.
23Pariksa abdi, nun Ama, sareng uningaan hate abdi; cobian abdi sareng uningaan pikiran abdi anu salempang, 24sareng tingali upami aya jalan anu salah dina diri abdi, sareng tungtun abdi kana jalan anu langgeng.