Nêrens buite sy bereik nie
Vir die koorleier. ’n Psalm van Dawid.
Daar is geen plek buite sy Vader se kennis nie — die hemel, die graf, die oorkant van die see, of duisternis wat blyk nie donker te wees nie. Dit sluit die moederskoot in, waar die skrywer saamgeweef is. Hy eindig deur die ondersoek uit te nooi: ken my hart.
139 1U het my deurgrond, my Vader, en u ken my. 2U weet wanneer ek gaan sit en wanneer ek opstaan; u begryp my gedagtes van ver af. 3U deurvors my pad en my rus, en u is vertroud met al my weë. 4Nog voordat ’n woord op my tong is, ken u dit volkome, my Vader. 5U omsluit my, agter en voor, en u lê u hand op my. 6Sulke kennis is te wonderbaar vir my; dit is te hoog, ek kan dit nie bereik nie.
7Waarheen kan ek gaan, weg van u Gees? Waarheen kan ek vlug, weg van u teenwoordigheid? 8As ek na die hemel opklim, is u daar; as ek my bed in die graf maak, is u daar. 9As ek op die vlerke van die dagbreek ry en aan die verste kant van die see gaan woon, 10sal selfs daar u hand my lei, en u regterhand sal my stewig vashou. 11As ek sou sê: “Sekerlik sal die duisternis my oordek, en die lig rondom my sal nag word,” 12selfs die duisternis is nie vir u donker nie; die nag skyn soos die dag, want vir u is duisternis soos lig.
13Want u het my binneste gevorm; u het my in my moeder se skoot aanmekaargeweef. a a v13 Elke mens word persoonlik deur ons Vader gevorm en geken van die moederskoot af — daar is geen toevallige lewens nie. 14Ek loof u, want ek is ontsagwekkend en wonderbaar gemaak; wonderbaar is u werke, en my siel weet dit baie goed. 15My gebeente was nie vir u verborge nie toe ek in die geheim gemaak is, kunstig geweef in die dieptes van die aarde. 16U oë het my ongevormde liggaam gesien; al my dae was in u boek opgeskryf en vir my bestem, voordat een van hulle ontstaan het. 17Hoe kosbaar is u gedagtes vir my, my Vader! Hoe geweldig is hulle getal! 18As ek hulle kon tel, sou hulle meer wees as die korrels sand. Wanneer ek wakker word, is ek nog steeds by u.
19As u tog maar die goddelose sou doodmaak, my Vader! Weg van my af, julle wat na bloed dors! 20Hulle praat van u met bose bedoelings; u vyande gebruik u naam tevergeefs. 21Haat ek nie dié wat u haat nie, my Vader? Verafsku ek nie dié wat teen u opstaan nie? 22Ek haat hulle met ’n volkome haat; ek beskou hulle as my vyande.
23Deurgrond my, my Vader, en ken my hart; toets my en ken my angstige gedagtes, 24en kyk of daar enige verkeerde weg in my is, en lei my op die ewige weg.
