زبور 139 FHB Father's Heart Bible™

139 ¹اے زما پلاره، تا زۀ ښۀ ازمائيلے يم، او تۀ ما پېژنې. ²کله چې زۀ کښېنم او کله چې پاڅم، تا ته معلومه ده؛ تۀ زما خيالونه د لرې نه پېژنې. ³تۀ زما د لارې او زما د ارام پته لګوې، او زما د ټولو لارو سره تۀ بلد يې. ⁴اے زما پلاره، لا تر دې مخکښې چې کوم خبره زما په ژبه راشى، تا ته هغه ټوله معلومه وى. ⁵تا زۀ د شا او د مخې نه را ګېر کړے يم، او خپل لاس دې په ما باندې ايښے دے. ⁶دا داسې علم دے چې زما دپاره ډېر حېرانوونکے دے؛ دا ډېر اوچت دے، زۀ ورته رسېدے نۀ شم.

⁷زۀ ستا د روح نه چرته لاړ شم؟ زۀ ستا د حضور نه چرته وتښتم؟ ⁸کۀ زۀ آسمانونو ته وخېژم، نو تۀ هلته يې؛ کۀ زۀ په قبر کښې خپل بستر جوړ کړم، نو تۀ هلته يې. ⁹کۀ زۀ د سحر په وزرو سور شم او د سمندر په پورې غاړه مېشته شم، ¹⁰نو هلته به هم ستا لاس ما ته لار ښائى، او ستا ښى لاس به ما ټينګ ونيسى. ¹¹کۀ زۀ ووايم چې، ”يقيناً به تيارۀ ما پټ کړى، او چاپېره نُور به مې شپه شى،“ ¹²نو تيارۀ به هم ستا دپاره تياره نۀ وى؛ شپه د ورځې په شان روښانه وى، ځکه چې تيارۀ ستا دپاره د نُور په شان دى.

¹³ځکه چې تا زما دننه وجود جوړ کړو؛ تا زۀ زما د مور په ګېډه کښې اوبدلے يم. ^a a v13 هر انسان د ګېډې نه زمونږ پلار په خپله جوړوى او پېژنى — هيڅ ژوند په اتفاق نۀ وى. ¹⁴زۀ ستا ثنا کوم، ځکه چې زۀ په ډېر حېرانوونکى او ويروونکى شان جوړ شوے يم؛ ستا کارونه حېرانوونکى دى، او زما روح دا ښۀ پېژنى. ¹⁵کله چې زۀ په پټه جوړېدم او د زمکې په ژورو کښې په ښۀ شان اوبدلے کېدم، نو زما وجود ستا نه پټ نۀ وو. ¹⁶ستا سترګو زما نامکمل وجود وليدو؛ زما ټولې ورځې ستا په کتاب کښې ليکلے شوې وې او زما دپاره مقرر شوې وې، لا تر دې مخکښې چې يوه يې هم رامنځ ته شوے وه. ¹⁷اے زما پلاره، ستا خيالونه زما دپاره څومره قيمتى دى! د هغو شمار څومره ډېر دے! ¹⁸کۀ زۀ د هغو شمار وکړم، نو هغه به د شګو د دانو نه هم زيات وى. کله چې زۀ راويښ شم، نو زۀ لا تر اوسه هم ستا سره يم.

¹⁹اے زما پلاره، کاشکې چې تۀ بدکاران ووژنې! اے د وينو تږيو، زما نه لرې شئ! ²⁰هغوئ ستا په حقله په بدې نيت خبرې کوى؛ ستا دُښمنان ستا نوم بې‌کاره اخلى. ²¹اے زما پلاره، آيا زۀ د هغه چا نه کرکه نۀ کوم چې ستا نه کرکه کوى؟ آيا زۀ د هغه چا نه نفرت نۀ کوم چې ستا په خلاف پاڅى؟ ²²زۀ د هغوئ نه په پوره کرکه کرکه کوم؛ زۀ هغوئ خپل دُښمنان شمېرم.

²³اے زما پلاره، ما وازماياوه او زما زړۀ وپېژنه؛ ما وآزمايه او زما پرېشانه خيالونه وپېژنه، ²⁴او وګوره چې آيا په ما کښې کومه بده لار شته، او د تل لار باندې ما روان کړه.