സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 139 FHB Father's Heart Bible™

139 ¹പിതാവേ, അങ്ങ് എന്നെ ശോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നു, അങ്ങ് എന്നെ അറിയുന്നു. ²ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതും എഴുന്നേല്ക്കുന്നതും അങ്ങ് അറിയുന്നു; എന്റെ വിചാരങ്ങൾ ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ അങ്ങ് ഗ്രഹിക്കുന്നു. ³എന്റെ വഴിയും എന്റെ വിശ്രമവും അങ്ങ് ശോധന ചെയ്യുന്നു, എന്റെ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും അങ്ങേക്ക് പരിചിതമാണ്. ⁴എന്റെ നാവിൽ ഒരു വാക്ക് വരുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ, പിതാവേ, അങ്ങ് അത് പൂർണമായി അറിയുന്നു. ⁵പിന്നിലും മുന്നിലും അങ്ങ് എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അങ്ങയുടെ കൈ എന്റെമേൽ അങ്ങ് വെക്കുന്നു. ⁶ഇങ്ങനെയുള്ള അറിവ് എനിക്ക് അത്യത്ഭുതകരം; അത് അത്യുന്നതം, എനിക്ക് അതിൽ എത്താനാവുന്നില്ല.

⁷അങ്ങയുടെ ആത്മാവിൽനിന്ന് ഞാൻ എവിടേക്കു പോകും? അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് ഞാൻ എവിടേക്ക് ഓടിയൊളിക്കും? ⁸ഞാൻ ആകാശത്തിലേക്കു കയറിയാൽ, അങ്ങ് അവിടെയുണ്ട്; ശവക്കുഴിയിൽ ഞാൻ എന്റെ കിടക്ക വിരിച്ചാലും, അങ്ങ് അവിടെയുണ്ട്. ⁹ഞാൻ ഉഷസ്സിന്റെ ചിറകിലേറി സമുദ്രത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ചെന്നു പാർത്താലും, ¹⁰അവിടെയും അങ്ങയുടെ കൈ എന്നെ നയിക്കും, അങ്ങയുടെ വലങ്കൈ എന്നെ മുറുകെ പിടിക്കും. ¹¹“നിശ്ചയമായും അന്ധകാരം എന്നെ മൂടും, എന്റെ ചുറ്റുമുള്ള വെളിച്ചം രാത്രിയായിത്തീരും,” എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞാലും, ¹²അന്ധകാരംപോലും അങ്ങേക്ക് ഇരുട്ടല്ല; രാത്രി പകൽപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ അന്ധകാരം അങ്ങേക്ക് വെളിച്ചംപോലെയാകുന്നു.

¹³എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് എന്റെ അന്തരംഗം മെനഞ്ഞു; എന്റെ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ അങ്ങ് എന്നെ നെയ്തുചേർത്തു. ^a a v13 ഓരോ വ്യക്തിയെയും നമ്മുടെ പിതാവ് ഗർഭംമുതൽ വ്യക്തിപരമായി മെനയുകയും അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു — യാദൃച്ഛികമായ ജീവിതങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. ¹⁴ഞാൻ അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ ഭയാദരവോടെ, അത്ഭുതകരമായി ഞാൻ നിർമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ പ്രവൃത്തികൾ അത്ഭുതകരം, എന്റെ ഉള്ളം അത് നന്നായി അറിയുന്നു. ¹⁵എന്റെ ശരീരഘടന അങ്ങയിൽനിന്ന് മറഞ്ഞിരുന്നില്ല, രഹസ്യത്തിൽ ഞാൻ നിർമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ സൂക്ഷ്മമായി നെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ. ¹⁶അങ്ങയുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ രൂപമെടുക്കാത്ത ശരീരം കണ്ടു; എന്റെ നാളുകളെല്ലാം അങ്ങയുടെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു, അവയിൽ ഒന്നുപോലും ഉണ്ടാകുന്നതിനുമുമ്പ് എനിക്കായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ¹⁷അങ്ങയുടെ വിചാരങ്ങൾ എനിക്ക് എത്ര വിലയേറിയവ, പിതാവേ! അവയുടെ എണ്ണം എത്ര വലുത്! ¹⁸ഞാൻ അവയെ എണ്ണാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അവ മണൽത്തരികളെക്കാൾ അധികമായിരിക്കും. ഞാൻ ഉണരുമ്പോൾ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും അങ്ങയോടുകൂടെയുണ്ട്.

¹⁹ദുഷ്ടന്മാരെ അങ്ങ് സംഹരിച്ചെങ്കിൽ, പിതാവേ! രക്തത്തിനായി ദാഹിക്കുന്നവരേ, എന്നിൽനിന്ന് അകന്നുപോകുവിൻ! ²⁰ദുഷ്ടലാക്കോടെ അവർ അങ്ങയെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു; അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കൾ അങ്ങയുടെ നാമം വൃഥാ എടുക്കുന്നു. ²¹അങ്ങയെ വെറുക്കുന്നവരെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നില്ലയോ, പിതാവേ? അങ്ങേക്കെതിരേ എഴുന്നേല്ക്കുന്നവരെ ഞാൻ വെറുപ്പോടെ കാണുന്നില്ലയോ? ²²പൂർണമായ വെറുപ്പോടെ ഞാൻ അവരെ വെറുക്കുന്നു; അവരെ എന്റെ ശത്രുക്കളായി ഞാൻ എണ്ണുന്നു.

²³പിതാവേ, എന്നെ ശോധന ചെയ്യണമേ, എന്റെ ഹൃദയം അറിയണമേ; എന്നെ പരീക്ഷിക്കണമേ, എന്റെ ഉത്കണ്ഠാകുലമായ വിചാരങ്ങൾ അറിയണമേ, ²⁴എന്നിൽ വല്ല ദുർമാർഗവും ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കണമേ, എന്നെ ശാശ്വതമാർഗത്തിൽ നടത്തണമേ.