Tsy misy toerana tsy tratry ny Tanany

Ho an’ny lehiben’ny mpihira. Salamon’i Davida.

Tsy misy toerana ivelan'ny fahalalan'ny Rainy: lanitra, fasana, ny faran'ny ranomasina, na haizina izay tsy maizina. Anisan'izany ny kibo, izay namboarana ny mpanoratra. Mamarana amin'ny fanasana hikaroka izy: fantaro ny foko.

Toko 139.

Nandinika ahy Ianao, Ray ô, ka mahalala ahy. Fantatrao ny fipetrahako sy ny fitsanganako; hitanao hatrany lavitra ny eritreriko. Mandinika ny diako sy ny fitsaharako Ianao, ary fanta-nao ny lalako rehetra. Na dia tsy mbola eo amin’ny lelako aza ny teny, dia fantatrao tanteraka izany, Ray ô. Manodidina ahy Ianao, any aoriana sy eo aloha, ary apetrakao amiko ny tananao. Mahagaga loatra ho ahy izany fahalalana izany; avo loatra, tsy tratrako izany.

Aiza no handehanako hiala amin’ny Fanahinao? Aiza no handosirako hiala amin’ny tavanao? Raha miakatra any an-danitra aho, dia any Ianao; raha mandry ao am-pasana aho, dia any Ianao. Raha mitaingina ny elatry ny maraina aho ka mitoetra any am-pitsaran’ny ranomasina, na dia any aza, dia ny tananao no hitarika ahy, ary ny tananao ankavanana no hihazona ahy mafy. Raha miteny aho hoe: « Azo antoka fa hanarona ahy ny maizina, ary ny mazava manodidina ahy ho lasa alina, » na ny maizina aza tsy maizina aminao; mamirapiratra tahaka ny andro ny alina, fa ny maizina dia tahaka ny mazava aminao.

Fa Ianao no namorona ny anatiko lalina; nanenona ahy tao an-kibon-dreniko Ianao. ^a Midera Anao aho, fa mahatahotra sy mahagaga ny nanaovana ahy; mahagaga ny asanao, ary fantatry ny fanahiko tsara izany. Tsy niafina taminao ny vatako fony natao tamin’ny mangingina aho, sady voanenona tsara tao amin’ny lalin’ny tany. Ny masonao nahita ny vatako tsy mbola vita; ny androko rehetra voasoratra tao amin’ny bokinao ary voatendry ho ahy, fony tsy mbola nisy akory ny anankiray tamin’ireo. Endrey ny sandan’ny eritrerinao amiko, Ray ô! Endrey ny habetsahany! Raha ho hainako ny manisa azy, dia mihoatra noho ny fasika ny isany. Rehefa mifohaza aho, dia mbola eto aminao foana aho.

Enga anie ka hovonoinao ny ratsy fanahy, Ray ô! Mialà amiko, ianareo izay mangetaheta ra! Miteny Anao amin’ny hevitra ratsy izy ireo; mitondra foana ny anaranao ny fahavalonao. Tsy mankahala izay mankahala Anao va aho, Ray ô? Tsy mankahala mafy va aho izay mitsangana hanohitra Anao? Mankahala azy ireo amin’ny fankahalana tanteraka aho; ataoko fahavaloko izy ireo.

Diniho aho, Ray ô, ka fantaro ny foko; andramo aho ka fantaro ny eritreritro mampanahy, ary jereo raha misy lalana mampahory ato anatiko, ka tariho aho amin’ny lalana mandrakizay.