Dawid se lofprysing met sy hele hart
Van Dawid.
Dawid dank sy Vader dat hy geantwoord het op die dag toe hy geroep het, en hom vrymoedig gemaak het. Die waarneming in die middel is ’n voorkeur: al is hy verhewe, kyk hy na die nederiges en hou die trotses op ’n afstand. Hy voltooi wat hy in ’n lewe begin.
138 1Ek sal u loof met my hele hart; voor die gode sal ek u lof besing. 2Ek sal buig na u heilige tempel toe en u naam dank vir u troue liefde en u trou, want u het u woord bo u hele naam verhef. 3Op die dag toe ek geroep het, het u my geantwoord; u het my moedig gemaak, met krag in my siel.
4Al die konings van die aarde sal u loof, my Vader, want hulle het die woorde van u mond gehoor. 5Hulle sal sing van die weë van ons Vader, want die heerlikheid van ons Vader is groot. 6Al is ons Vader verhewe, sien hy na die nederiges om, maar hy ken die hoogmoediges van ver af.
7Al loop ek te midde van benoudheid, bewaar u my lewe; u steek u hand uit teen die toorn van my vyande, en u regterhand red my. 8Ons Vader sal sy voorneme vir my volbring; u troue liefde, my Vader, duur vir ewig. Moenie die werk van u hande laat vaar nie.
