Yabon Dawuda da Dukkan Zuciya
Ta Dawuda.
Dawuda yana gode wa Ubansa domin ya amsa a ranar da ya yi kira, ya kuma ƙarfafa shi. Abin da ya lura a tsakiya fifiko ne: ko da yake shi maɗaukaki ne, yana duban masu ƙasƙanci, yana kuma nisanta masu girman kai. Yana kammala abin da ya fara a cikin rayuwa.
138 1Zan yabe ka da dukan zuciyata; a gaban alloli zan raira yabonka. 2Zan rusuna ga haikalinka mai tsarki, in kuma gode wa sunanka saboda madawwamiyar ƙaunarka da amincinka, gama ka ɗaukaka maganarka fiye da dukan sunanka. 3A ranar da na yi kira, ka amsa mini; ka ba ni ƙarfin hali, da ƙarfi a raina.
4Dukan sarakunan duniya za su yabe ka, Ubana, gama sun ji kalmomin bakinka. 5Za su raira waƙa a kan hanyoyin Ubanmu, gama ɗaukakar Ubanmu da girma take. 6Ko da yake Ubanmu ya ɗaukaka, yana lura da ƙasƙantattu, amma ya san masu girman kai tun daga nesa.
7Ko da yake ina tafiya a tsakiyar wahala, kana kiyaye raina; kana miƙa hannunka game da fushin maƙiyana, hannunka na dama kuma yana cetona. 8Ubanmu zai cika nufinsa a gare ni; madawwamiyar ƙaunarka, Ubana, tana dawwama har abada. Kada ka yashe aikin hannuwanka.