Η ολόκαρδη δοξολογία του Δαβίδ

Του Δαβίδ.

Ο Δαβίδ ευχαριστεί τον Πατέρα του που απάντησε την ημέρα που τον κάλεσε και τον έκανε τολμηρό. Η παρατήρηση στο κέντρο είναι μια προτίμηση: αν και υψηλός, κοιτάζει τους ταπεινούς και κρατά τους υπερήφανους σε απόσταση. Ό,τι αρχίζει σε μια ζωή, το ολοκληρώνει.

Κεφάλαιο 138.

Θα σε δοξολογήσω μ’ όλη μου την καρδιά· μπροστά στους θεούς θα σε υμνήσω. Θα προσκυνήσω προς τον άγιο ναό σου και θα ευχαριστήσω το όνομά σου για την πιστή σου αγάπη και την πιστότητά σου, γιατί ύψωσες τον λόγο σου πάνω απ’ όλο το όνομά σου. Τη μέρα που σε κάλεσα, μου αποκρίθηκες· με έκανες τολμηρό, με δύναμη μέσα στην ψυχή μου.

Όλοι οι βασιλιάδες της γης θα σε δοξολογήσουν, Πατέρα μου, γιατί άκουσαν τα λόγια του στόματός σου. Θα ψάλουν για τους δρόμους του Πατέρα μας, γιατί η δόξα του Πατέρα μας είναι μεγάλη. Αν και ο Πατέρας μας είναι υψωμένος, κοιτάζει τους ταπεινούς, αλλά τους υπερήφανους τους γνωρίζει από μακριά.

Αν και περπατώ μέσα σε συμφορές, εσύ διαφυλάττεις τη ζωή μου· απλώνεις το χέρι σου ενάντια στην οργή των εχθρών μου, και το δεξί σου χέρι με σώζει. Ο Πατέρας μας θα εκπληρώσει τον σκοπό του για μένα· η πιστή σου αγάπη, Πατέρα μου, διαρκεί για πάντα. Μην εγκαταλείπεις το έργο των χεριών σου.