Ang Bug-os Kasingkasing nga Pagdayeg ni David
Kang David.
Si David nagpasalamat sa iyang Amahan sa pagtubag sa adlaw nga siya mitawag ug sa paghimo kaniya nga maisogon. Ang obserbasyon sa kinataliwad-an usa ka pagpalabi: bisan siya gibayaw, gitan-aw niya ang mga ubos ug gipalayo ang mga mapahitas-on. Iyang gitapos ang iyang gisugdan sa usa ka kinabuhi.
138 1Dayegon ko ikaw sa tibuok kong kasingkasing; atubangan sa mga dios awiton ko ang pagdayeg kanimo. 2Moyukbo ako paatubang sa imong balaang templo ug magpasalamat sa imong ngalan tungod sa imong gugmang walay paglubad ug sa imong pagkamatinud-anon, kay gipataas mo ang imong pulong labaw sa tanan mong ngalan. 3Sa adlaw nga mitawag ako, gitubag mo ako; gihatagan mo akog kaisog, uban ang kusog sa akong kalag.
4Ang tanang hari sa yuta modayeg kanimo, akong Amahan, kay nadungog nila ang mga pulong sa imong baba. 5Awiton nila ang mga dalan sa atong Amahan, kay dako ang himaya sa atong Amahan. 6Bisan tuod ang atong Amahan gibayaw, nagatan-aw siya sa mga timawa, apan nasayod siya sa mga mapahitas-on gikan sa halayo.
7Bisan tuod naglakaw ako taliwala sa kasamok, gibantayan mo ang akong kinabuhi; gituy-od mo ang imong kamot batok sa kasuko sa akong mga kaaway, ug ang imong tuong kamot nagluwas kanako. 8Ang atong Amahan motuman sa iyang katuyoan alang kanako; ang imong gugmang walay paglubad, akong Amahan, molungtad sa walay kataposan. Ayaw pasagdi ang buhat sa imong mga kamot.
