Pamuji Daud Sapinuhing Manah

Ti Daud.

Daud ngahaturkeun nuhun ka Rama-Na anu ngawaler dina poe anjeunna sasambat sarta ngajadikeun anjeunna wani. Panitenan di tengah-tengahna nya eta hiji karesep: najan diluhurkeun, Mantenna neuteup ka jalma-jalma anu handap sarta ngajauhkeun jalma-jalma adigung. Mantenna nganggeuskeun naon anu dimimitian-Na dina hiji kahirupan.

Pasal 138.

Abdi seja muji ka Gusti sapinuhing manah; di payuneun dewa-dewa abdi seja ngawihkeun pupujian ka Gusti. Abdi seja sujud nyanghareup ka Bait Suci Gusti, sarta ngahaturkeun nuhun ka jenengan Gusti, karana asih satia sareng kasatiaan Gusti; karana Gusti parantos ngaluhurkeun pangandika Gusti ngungkulan sadaya jenengan Gusti. Dina waktu abdi sasambat, Gusti ngawaler ka abdi; Gusti maparin kawani ka abdi, sareng kakuatan dina jiwa abdi.

Sakabeh raja di bumi bakal muji ka Gusti, nun Ama, karana maranehna parantos ngadarenge pangandika tina lisan Gusti. Maranehna bakal ngawihkeun hal jalan-jalan Rama urang, karana kamulyaan Rama urang teh agung. Sanajan Rama urang maha luhur, Mantenna miary ka nu handap asor, tapi Mantenna uninga ka nu adigung ti kajauhan.

Sanajan abdi leumpang di tengah karerepetan, Gusti ngajaga hirup abdi; Gusti ngulangkeun panangan Gusti ngalawan amarah musuh-musuh abdi, sarta panangan katuhu Gusti nyalametkeun abdi. Rama urang bakal ngalaksanakeun pangersa-Na pikeun abdi; asih satia Gusti, nun Ama, langgeng salalanggengna. Mugi ulah ngantunkeun pagawean panangan Gusti.