Hosea 4

4 ¹Pamatia ninyo ang pulong sa atong Amahan, mga anak sa Israel, kay aduna siyay sumbong batok sa mga molupyo sa yuta: walay pagkamatinud-anon, walay gugma sa kasabotan, ug walay pag-ila kaniya diha sa yuta. ^a a v1 Nagdala ang atong Amahan ug sumbong sa kasabotan batok sa iyang katawhan — dili ingon nga usa ka maghuhukom nga halayo, kondili ingon nga usa ka nasakitang Amahan nga naghingalan sa pagkamatinud-anon, sa gugma, ug sa pag-ila kaniya nga ilang nawala. ²Anaa lamang ang pagpanumpa ug pagpamakak, ang pagpatay ug pagpangawat ug pagpanapaw; gilapas nila ang tanang utlanan, ug ang pag-ula sa dugo nagsunodsunod. ³Busa nagbangotan ang yuta, ug ang tanang nagpuyo niini nagkaluya, uban sa mga ihalas nga mananap ug sa mga langgam sa kalangitan; bisan ang mga isda sa dagat gibanlas.

⁴Apan ayaw tugoti nga adunay mosumbong, ayaw tugoti nga adunay mobasol, kay ang imong katawhan sama niadtong nakiglalis sa pari. ^b b v4 Ang pakiglalis sa pari nagpasabot sa pagsalikway sa usa nga gitudlo sa pagrepresentar sa katawhan atubangan sa Dios — ang kinatas-ang pagsupak. ⁵Mapandol ka sa adlaw, ug ang propeta mapandol uban kanimo sa gabii; ug laglagon ko ang imong inahan. ⁶Nalaglag ang akong katawhan tungod sa kakulang sa kahibalo. Tungod kay gisalikway mo ang kahibalo, isalikway ko ikaw ingon nga akong pari; tungod kay gikalimtan mo ang balaod sa imong Amahan, kalimtan ko usab ang imong mga anak. ⁷Sa nagkadaghan sila, nagkadako ang ilang pagpakasala batok kanako; himoon kong kaulawan ang ilang himaya.

⁸Nagakaon sila sa sala sa akong katawhan ug gitinguha sa ilang kasingkasing ang ilang kadaotan. ⁹Busa mahitabo kini: kon unsa ang katawhan, mao usab ang pari. Silotan ko sila tungod sa ilang mga pamaagi ug balusan sila tungod sa ilang mga binuhatan. ¹⁰Mangaon sila apan dili mabusog; magpatuyang sila sa pagpamampam apan dili modaghan, tungod kay gitalikdan nila ang atong Amahan ug gibiyaan ang iyang mga dalan. ¹¹Ang pagpamampam, ang bino, ug ang bag-ong bino nagkuha sa maayong panimuot.

¹²Nangonsulta ang akong katawhan sa usa ka putol nga kahoy, ug ang ilang sungkod naghatag kanila ug mga panagna; kay ang espiritu sa pagpamampam nagpahisalaag kanila, ug nagpamampam sila, nga nagtalikod sa ilang Amahan. ¹³Naghalad sila sa mga tumoy sa bukid ug nagsunog ug mga halad sa mga bungtod, ilalom sa oak, poplar, ug terebinto, tungod kay ang ilang landong makapahimuot. Busa ang imong mga anak nga babaye nanghilayo ngadto sa pagpamampam ug ang imong mga pangasaw-onon ngadto sa pagpanapaw. ¹⁴Dili ko silotan ang imong mga anak nga babaye kon manghilayo sila sa pagpamampam, ni ang imong mga pangasaw-onon kon manapaw sila; kay ang mga lalaki mismo moadto uban sa mga bigaon ug maghalad uban sa mga bigaon sa templo— ang katawhan nga walay pagsabot mahitumba sa kalaglagan.

¹⁵Bisan ikaw, Israel, magpamampam, ayaw tugoti nga mahimong sad-an ang Juda. Ayaw pag-adto sa Gilgal; ayaw pagtungas sa Bet-aven; ug ayaw panumpa, ‘Ingon nga buhi ang atong Amahan.’ ^c c v15 Ang Bet-aven (‘balay sa pagkadaotan’) mao ang mabiaybiayong angga ni Oseas alang sa Betel, ang pangunang dapit sa pagsimba sa amihanang gingharian. ¹⁶Gahig ulo ang Israel, sama sa gahig ulo nga dumalaga nga baka. Mapasibsib pa ba karon sila sa atong Amahan sama sa nating karnero diha sa halapad nga sibsibanan? ¹⁷Si Efraim nalakip sa mga dios-dios; pasagdi siya. ¹⁸Kon mahurot na ang ilang ilimnon, magpatuyang sila sa pagpamampam; ang ilang mga magmamando nahigugma gayod sa kaulawan. ¹⁹Giputos sila sa hangin diha sa iyang mga pako, ug maulawan sila tungod sa ilang mga halaran.