هوشع 4

4 ¹ای فرزندان اسرائیل، کلام پدر ما را بشنوید، زیرا او را با ساکنان این سرزمین دعوایی است: در این سرزمین نه وفاداری هست، نه محبتِ عهد، و نه شناختِ او. ^a a v1 پدر ما دعوای عهد را بر قوم خود اقامه می‌کند — نه همچون داوری دور، بلکه همچون پدری آزرده‌دل که وفاداری، محبت و شناختِ او را که از دست داده‌اند، برمی‌شمارد. ²جز سوگندِ دروغ و دروغ‌گویی چیزی نیست، و قتل و دزدی و زنا؛ همهٔ حدود را می‌شکنند، و خونریزی از پیِ خونریزی می‌آید. ³از این رو، این سرزمین ماتم می‌گیرد، و همهٔ ساکنانش نحیف و ناتوان می‌شوند، همراه با حیوانات وحشی و پرندگان آسمان؛ حتی ماهیانِ دریا نیز از میان برداشته می‌شوند.

⁴با این حال، کسی متهم نکند و کسی ملامت روا ندارد، زیرا قوم تو همچون کسانی‌اند که با کاهن مجادله می‌کنند. ^b b v4 مجادله با کاهن به معنای رد کردنِ کسی بود که برای نمایندگیِ قوم در حضور خدا منصوب شده بود — اوجِ سرکشی. ⁵تو در روز می‌لغزی، و نبی نیز شب‌هنگام با تو می‌لغزد؛ و من مادرِ تو را هلاک خواهم کرد. ⁶قوم من به‌سبب فقدانِ شناخت هلاک می‌شوند. چون تو شناخت را رد کرده‌ای، من نیز تو را از کهانتِ خود رد می‌کنم؛ و چون شریعتِ پدرت را فراموش کرده‌ای، من نیز فرزندانت را فراموش خواهم کرد. ⁷هر چه افزون شدند، بیشتر به من گناه ورزیدند؛ من جلال ایشان را به ننگ مبدل خواهم ساخت.

⁸آنان از گناهِ قوم من تغذیه می‌کنند و دل بر خطاکاری‌شان می‌نهند. ⁹پس چنین خواهد شد: چنان‌که قوم، همچنان کاهن. من ایشان را به‌سبب راه‌هایشان مجازات خواهم کرد و به‌سبب کردارشان سزا خواهم داد. ¹⁰خواهند خورد اما سیر نخواهند شد؛ خود را به فاحشگی خواهند سپرد اما افزون نخواهند گشت، زیرا پدر ما را ترک کرده و راه‌های او را واگذاشته‌اند. ¹¹فاحشگی و شراب و شرابِ تازه، عقلِ سلیم را می‌رباید.

¹²قوم من از تکه‌چوبی مشورت می‌جویند، و عصایشان به آنان غیب‌گویی می‌کند؛ زیرا روحِ فاحشگی ایشان را گمراه کرده است، و با ترک کردنِ پدرِ خود زنا ورزیده‌اند. ¹³بر قله‌های کوه‌ها قربانی می‌گذرانند و بر تپه‌ها بخور می‌سوزانند، در زیرِ بلوط و سپیدار و درختِ بنه، زیرا سایه‌شان دل‌پذیر است. از این رو دخترانتان به فاحشگی روی می‌آورند و عروسانتان به زنا. ¹⁴دخترانتان را چون به فاحشگی روی آورند مجازات نخواهم کرد، و نه عروسانتان را چون زنا ورزند؛ زیرا خودِ مردان با فاحشه‌ها بیرون می‌روند و با روسپیانِ معبد قربانی می‌گذرانند— قومی که فهم ندارد به نابودی می‌رسد.

¹⁵ای اسرائیل، هرچند تو فاحشگی می‌ورزی، مباد که یهودا مجرم گردد. به جِلجال مروید؛ به بیت‌آوِن برمَیایید؛ و سوگند مخورید که: ‹به حیاتِ پدر ما.› ^c c v15 بیت‌آوِن («خانهٔ شرارت») لقبِ استهزاآمیزی است که هوشع بر بیت‌ئیل، معبدِ اصلیِ پادشاهیِ شمالی، می‌نهد. ¹⁶اسرائیل سرکش است، همچون گوساله‌ای سرکش. آیا پدر ما اکنون می‌تواند ایشان را چون بره‌ای در چراگاهی گشوده بچراند؟ ¹⁷اِفرایِم به بت‌ها پیوسته است؛ او را به حال خود واگذار. ¹⁸چون بادهٔ ایشان تمام شود، خود را به فاحشگی می‌سپارند؛ حاکمانشان ننگ را به‌شدت دوست می‌دارند. ¹⁹بادی ایشان را در بال‌های خود پیچیده است، و به‌سبب مذبح‌هایشان شرمسار خواهند شد.