Otamiz Oʻz daʼvosini keltiradi
Otamiz sudga daʼvo qiladi: sadoqat yoʻq, Uni bilish yoʻq, hatto yerning oʻzi shundan aza tutmoqda. Eng yomoni ruhoniylarga tegadi, chunki ular xalqning gunohi bilan oziqlanadi. Hukm takrorlanadi: Uning xalqi bilimsizlikdan halok boʻlmoqda, xalq qanday boʻlsa, ruhoniy ham shunday.
4 1Ey Isroil xalqi, Otamizning soʻzini tinglanglar, chunki U yurt aholisiga qarshi daʼvo qilmoqda: yurtda na sadoqat, na ahd sevgisi, na Uni bilish bor. a a v1 Otamiz Oʻz xalqiga qarshi ahd daʼvosini keltiradi — uzoqdagi hakamdek emas, balki ular yoʻqotgan sadoqat, sevgi va Uni bilishni atayotgan, dili ogʻrigan Otadek. 2Faqat qasamxoʻrlik va yolgʻon, qotillik, oʻgʻirlik va zino avj olgan; ular barcha chegaralarni buzadilar, qon ustiga qon toʻkiladi. 3Shuning uchun yurt motam tutmoqda, unda yashovchilarning bari darmonsizlanmoqda, yovvoyi hayvonlar va osmondagi qushlar bilan birga; hatto dengizdagi baliqlar ham yoʻq boʻlib ketmoqda.
4Lekin hech kim ayblamasin, hech kim taʼna qilmasin, chunki sening xalqing ruhoniy bilan janjallashadiganlarga oʻxshaydi. b b v4 Ruhoniy bilan janjallashish — xalqni Xudo oldida ifodalashga tayinlangan kishini rad etish, yaʼni itoatsizlikning eng yuqori choʻqqisi edi. 5Sen kunduzi qoqilasan, paygʻambar ham kechasi sen bilan birga qoqiladi; onangni esa Men halok qilaman. 6Xalqim bilim yoʻqligidan nobud boʻlmoqda. Sen bilimni rad etganing uchun, Men ham seni ruhoniyim sifatida rad etaman; Otangning qonunini unutganing uchun, Men ham sening bolalaringni unutaman. 7Ular qancha koʻpaygan boʻlsa, shunchalik Menga qarshi gunoh qildilar; ularning shon-shuhratini Men sharmandalikka aylantiraman.
8Ular Mening xalqimning gunohi bilan oziqlanadilar va dillarini ularning qabihligiga bogʻlaydilar. 9Shunday boʻladi: xalq qanday boʻlsa, ruhoniy ham shunday. Yoʻllari uchun Men ularni jazolayman, qilmishlariga yarasha ularga qaytaraman. 10Ular yeydilaru, toʻymaydilar; fohishalikka berilsalar-da, koʻpaymaydilar, chunki ular Otamizni tark etdilar va Uning yoʻllaridan yuz oʻgirdilar. 11Fohishalik, sharob va yangi sharob aql-hushni oladi.
12Xalqim bir boʻlak yogʻochdan maslahat soʻraydi, hassasi esa ularga bashorat beradi; chunki fohishalik ruhi ularni yoʻldan ozdirdi, ular Otasini tark etib, fohishalik qildilar. 13Ular togʻ choʻqqilarida qurbonlik keltiradilar, tepaliklarda esa qurbonliklar kuydiradilar, eman, terak va buttum daraxtlari ostida, chunki ularning soyasi yoqimlidir. Shu bois qizlaringiz fohishalikka beriladi, kelinlaringiz esa zinoga. 14Fohishalikka berilganda qizlaringizni Men jazolamayman, zino qilganda kelinlaringizni ham; chunki erkaklarning oʻzi fohishalar bilan ajralib ketadilar va maʼbad fohishalari bilan qurbonlik keltiradilar — aqlsiz xalq halokatga yuz tutadi.
15Ey Isroil, garchi sen fohishalik qilsang-da, Yahudo aybdor boʻlmasin. Gilgalga bormanglar; Bayt-Avanga chiqmanglar; va “Otamiz barhayotdir!” deb qasam ichmanglar. c c v15 Bayt-Avan (“yovuzlik uyi”) — Oʻsiyoning Baytilga bergan masxaraomuz laqabi boʻlib, bu shimoliy shohlikning asosiy ibodatgohi edi. 16Isroil qaysar, xuddi qaysar gʻunajin kabi. Endi Otamiz ularni ochiq yaylovdagi qoʻzidek boqa oladimi? 17Efrayim butlarga bogʻlanib qoldi; uni oʻz holiga qoʻy. 18Ichkiligi tugagach, ular fohishalikka beriladilar; ularning hukmdorlari sharmandalikni jondan yaxshi koʻradilar. 19Shamol ularni oʻz qanotlari bilan oʻrab oldi, qurbongohlari tufayli esa ular uyatga qoladilar.