Rama Urang Ngagugat Perkara-Na
Rama urang ngajukeun perkara hukum: euweuh kasatiaan, euweuh pangaweruh ngeunaan Mantenna, sarta tanah sorangan nepi ka sungkawa ku sabab éta. Imam-imam anu pangparahna, sabab maranéhna ngadahar tina dosa umat. Putusanna malikan yén umat-Na binasa ku sabab kurang pangaweruh, sarta sakumaha umatna, kitu deui imamna.
4 1Darengekeun pangandika Rama urang, he urang Israil, sabab Mantenna boga perkara jeung sakumna pangeusi ieu tanah: di ieu tanah geus euweuh kasatiaan, euweuh asih perjangjian, jeung euweuh pangaweruh ngeunaan Mantenna. a a v1 Rama urang ngagugat umat-Na dumasar perjangjian — lain minangka hakim nu jauh, tapi minangka Rama nu raheut manah-Na, nyebatan kasatiaan, kaasih, jeung pangaweruh ka Mantenna anu geus leungit tina diri maranehna. 2Nu aya ngan ukur sumpah palsu jeung bohong, rajapati jeung maling jeung jinah; maranehna ngarempak sagala wates, sarta tumpahan getih nuturkeun tumpahan getih. 3Ku sabab eta ieu tanah tunggara, sarta sakabeh nu hirup di dinya ngarangrangan, kitu deui sato-sato leuweung jeung manuk-manuk di langit; malah lauk-lauk di laut oge musnah.
4Tapi ulah aya nu ngagugat, ulah aya nu nyalahkeun, sabab umat maneh teh ibarat jalma-jalma nu ngabantah ka imam. b b v4 Ngabantah ka imam hartina nolak jalma nu geus ditunjuk pikeun ngawakilan umat di payuneun Allah — puncak tina pambangkang. 5Maneh tikosewad beurang, sarta nabi oge milu tikosewad peuting jeung maneh; tur Kami rek numpurkeun indung maneh. 6Umat Kami binasa lantaran kurang pangaweruh. Lantaran maneh geus nolak pangaweruh, Kami nolak maneh jadi imam Kami; lantaran maneh geus poho kana hukum Rama maneh, Kami oge rek mopohokeun anak-anak maneh. 7Beuki loba maranehna, beuki loba dosana ngalawan ka Kami; kamulyaan maranehna ku Kami bakal dirobah jadi kawiwirangan.
8Maranehna hirup tina dosa umat Kami sarta ngarep-ngarep kana kajahatan maranehna. 9Jadi bakal kieu: saperti umat, kitu deui imam. Kami rek ngahukum maranehna ku sabab laku lampahna sarta males maranehna satimpal jeung pagaweanana. 10Maranehna bakal dahar tapi moal seubeuh; bakal ngalacur tapi moal baranahan, sabab maranehna geus naringgalkeun Rama urang sarta ninggalkeun jalan-Na. 11Lacur, anggur, jeung anggur anyar ngaleungitkeun akal sehat.
12Umat Kami menta pituduh ka sapotong kai, sarta iteukna masihan wangsit ka maranehna; sabab roh lacur geus nyasarkeun maranehna, tur maranehna geus ngalacur, ninggalkeun Rama maranehna. 13Maranehna ngurban di puncak-puncak gunung sarta ngaduruk kurban di pasir-pasir, di handapeun tangkal ek, tangkal poplar, jeung tangkal terbantin, sabab iuhna matak genah. Nya ku sabab eta anak-anak awewe maneh jadi palacur sarta panganten-panganten awewe maneh ngajinah. 14Kami moal ngahukum anak-anak awewe maneh waktu maranehna jadi palacur, atawa panganten-panganten awewe maneh waktu ngajinah; sabab lalaki-lalakina sorangan indit jeung palacur-palacur sarta ngurban jeung palacur-palacur kuil— bangsa anu teu boga pangarti bakal ruksak.
15Sanajan maneh, he Israil, ngalacur, sing ulah nepi ka Yuda milu salah. Ulah indit ka Gilgal; ulah unggah ka Bet-Awen; jeung ulah sumpah, “Demi Rama urang nu jumeneng.” c c v15 Bet-Awen (“imah kajahatan”) teh landihan pamoyok ti Nabi Hosea pikeun Betel, tempat ibadah utama di karajaan kaler. 16Israil teh wangkelang, lir anak sapi nu wangkelang. Naha ayeuna Rama urang bisa ngangon maranehna lir anak domba di pangangonan nu lega? 17Epraim geus ngahiji jeung brahala; antep bae. 18Sanggeus inumanana beak, maranehna ngalacur; para pamingpinna kacida mikaresepna kana kaaeban. 19Angin geus ngabungkus maranehna dina jangjangna, sarta maranehna bakal wiwirang ku sabab altar-altarna.