ڇپيل
ڪتاب

اسان جو پيءُ پنهنجو مقدمو پيش ڪري ٿو

اسان جو پيءُ هڪ قانوني ڪيس آڻي ٿو: نه وفاداري، نه هن جي سڃاڻپ، ۽ ان سبب زمين پاڻ ماتم ڪري رهي آهي. ڪاهن سڀ کان وڌيڪ ڏوهي ٺهن ٿا، ڇاڪاڻ ته هو ماڻهن جي گناهن تي پلجن ٿا. فيصلو ورجائي ٿو ته هن جا ماڻهو علم جي کوٽ سبب برباد ٿين ٿا، ۽ جهڙا ماڻهو، تهڙو ڪاهن.

باب 4.

اي بني اسرائيل، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو، ڇالاءِ جو هن کي ملڪ جي رهاڪن سان مقدمو آهي: ملڪ ۾ نہ وفاداري آهي، نہ لافاني شفقت آهي، ۽ نہ هن جي ڄاڻ آهي. a a v1 اسان جو پيءُ پنهنجي قوم تي عهد جو مقدمو آڻي ٿو — ڪنهن پري ويٺل منصف وانگر نہ، پر هڪ ڏکويل پيءُ وانگر، جيڪو اها وفاداري، پيار ۽ پنهنجي ڄاڻ ڳڻائي ٿو جيڪا هنن وڃائي ڇڏي آهي. رڳو قسم کڻڻ ۽ ڪوڙ ڳالهائڻ، خون ڪرڻ، چوري ۽ زنا آهي؛ هو سڀ حدون ٽوڙين ٿا، ۽ خونريزي پٺيان خونريزي ٿيندي رهي ٿي. تنهنڪري ملڪ ماتم ڪري ٿو، ۽ ان ۾ رهندڙ سڀ ڪمزور ٿي وڃن ٿا، جهنگلي جانورن ۽ آسمان جي پکين سميت؛ سمنڊ جون مڇيون بہ ختم ٿي وڃن ٿيون.

تڏهن بہ ڪوبہ الزام نہ مڙهي، ڪوبہ ملامت نہ ڪري، ڇالاءِ جو تنهنجي قوم انهن وانگر آهي جيڪي ڪاهن سان جهيڙو ڪن ٿا. b b v4 ڪاهن سان جهيڙو ڪرڻ جو مطلب هو انهيءَ کي رد ڪرڻ جيڪو خدا جي اڳيان قوم جي نمائندگي ڪرڻ لاءِ مقرر ڪيو ويو هو — اها سڀ کان وڏي بغاوت هئي. تون ڏينهن جو ٿاٻو کائين ٿو، ۽ نبي بہ رات جو توسان گڏ ٿاٻو کائي ٿو؛ ۽ آءٌ تنهنجي ماءُ کي برباد ڪندس. منهنجي قوم ڄاڻ نہ هجڻ ڪري برباد ٿي وئي آهي. ڇالاءِ جو تو ڄاڻ کي رد ڪيو آهي، تنهنڪري آءٌ توکي پنهنجي ڪاهن ڪري رد ڪريان ٿو؛ ڇاڪاڻ تہ تو پنهنجي پيءُ جي شريعت وساري ڇڏي آهي، تنهنڪري آءٌ بہ تنهنجي ٻارن کي وساري ڇڏيندس. جيئن جيئن هو وڌندا ويا، تيئن تيئن مون خلاف گناهه ڪندا ويا؛ آءٌ سندن جلوو شرمندگيءَ ۾ بدلائي ڇڏيندس.

هو منهنجي قوم جي گناهه تي گذارو ڪن ٿا ۽ پنهنجون دليون سندن بدڪاريءَ تي لڳائين ٿا. تنهنڪري ائين ٿيندو: جهڙي قوم، تهڙو ڪاهن. آءٌ کين سندن واٽن جي سزا ڏيندس ۽ سندن ڪمن جو بدلو ڏيندس. هو کائيندا پر ڍاپندا نہ؛ زناڪاري ڪندا پر وڌندا نہ، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ کي ڇڏي، سندس واٽون ڇڏي ڏنيون آهن. زناڪاري، شراب ۽ نئون شراب سمجهہ کسي وٺن ٿا.

منهنجي قوم ڪاٺ جي ٽڪري کان پڇي ٿي، ۽ سندن لٺ کين غيب جو احوال ٻڌائي ٿي؛ ڇالاءِ جو زناڪاريءَ جي روح کين ڀٽڪائي ڇڏيو آهي، ۽ هو پنهنجي پيءُ کي ڇڏي زناڪاري ڪندا رهيا آهن. هو جبلن جي چوٽين تي قربانيون ڪن ٿا ۽ ٽڪرين تي نذرانا ساڙين ٿا، بلوط، سفيدار ۽ بطم جي هيٺان، ڇالاءِ جو انهن جو ڇانو سٺو لڳي ٿو. تنهنڪري تنهنجيون ڌيئرون زناڪاريءَ ڏانهن ۽ تنهنجيون ڪنوارون زنا ڏانهن ڦري وڃن ٿيون. آءٌ تنهنجين ڌيئرن کي سزا نہ ڏيندس، جڏهن اهي زناڪاري ڪن، نڪي تنهنجين ڪنوارن کي، جڏهن اهي زنا ڪن؛ ڇالاءِ جو مرد پاڻ زناڪار عورتن سان گڏجي هليا وڃن ٿا ۽ مندر جي زناڪار عورتن سان گڏجي قربانيون ڪن ٿا — سمجهہ کان سواءِ قوم تباهہ ٿي ويندي آهي.

اي اسرائيل، جيتوڻيڪ تون زناڪاري ڪرين ٿو، پر يهودا ڏوهاري نہ ٿئي. جلجال ڏانهن نہ وڃو؛ بيت آون ڏانهن نہ چڙهو؛ ۽ قسم نہ کڻو تہ ’اسان جي پيءُ جي حيات جو قسم.‘ c c v15 بيت آون (’بدڪاريءَ جو گهر‘) هوسيع جو ٺٺولي وارو نالو آهي بيت ايل لاءِ، جيڪو اتر واري بادشاهيءَ جو مکيه عبادتخانو هو. اسرائيل ضدي آهي، ضدي جوان ڳئون وانگر. ڇا هاڻي اسان جو پيءُ کين کليل چراگاهه ۾ رڍ جي ٻچي وانگر چاريندو؟ افرائيم بتن سان ڳنڍيل آهي؛ کيس ڇڏي ڏيو. جڏهن سندن شراب ختم ٿي وڃي ٿو، تڏهن هو زناڪاري ۾ لڳي وڃن ٿا؛ سندن حاڪم ذلت کي ڏاڍو پيار ڪن ٿا. هڪ واءُ کين پنهنجن پرن ۾ ويڙهي ڇڏيو آهي، ۽ هو سندن قربانگاهن سبب شرمندا ٿيندا.