ዘዳግም 9

9 ¹እስራኤል ሆይ፣ ስማ፤ ዛሬ ከአንተ የሚበልጡና የሚበረቱ ሕዝቦችን ገብተህ ለማባረር ዮርዳኖስን ትሻገራለህ፤ እነዚህም እስከ ሰማይ ድረስ የተመሸጉ ታላላቅ ከተሞች ናቸው። ²ታላቅና ረዥም ሕዝብ፣ አንተ የምታውቃቸው የዔናቃውያን ዘሮች ናቸው፤ ስለ እነርሱም፣ “በዔናቅ ልጆች ፊት ማን ሊቆም ይችላል?” ሲባል ሰምተሃል። ³ዛሬ ዕወቅ፤ አባትህ የሚበላ እሳት ሆኖ በፊትህ ይሻገራል። እርሱ ያጠፋቸዋል፣ በፊትህም ያስገዛቸዋል፤ አንተም አባትህ እንደ ነገረህ ፈጥነህ ታባርራቸዋለህ፣ ታጠፋቸዋለህም።

⁴አባትህ ከፊትህ ካባረራቸው በኋላ፣ በልብህ፣ “አባታችን ይህችን ምድር እንድወርስ ያስገባኝ በጽድቄ ምክንያት ነው” አትበል፤ እርሱ ከፊትህ የሚያባርራቸው በእነዚህ ሕዝቦች ክፋት ምክንያት ነውና። ⁵ምድራቸውን ልትወስድ የምትገባው ስለ ጽድቅህ ወይም ስለ ልብህ ቅንነት አይደለም፤ ነገር ግን አባትህ ከፊትህ የሚያባርራቸው በእነዚህ ሕዝቦች ክፋት ምክንያት፣ አባትህም ለአባቶችህ ለአብርሃም፣ ለይስሐቅና ለያዕቆብ የማለውን ቃል ይፈጽም ዘንድ ነው። ⁶እንግዲህ ዕወቅ፤ አባትህ ይህችን መልካም ምድር ትወርሳት ዘንድ የሚሰጥህ ስለ ጽድቅህ አይደለም፤ አንተ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነህና።

አባታቸውን የፈተኑ ሕዝብ

⁷በምድረ በዳ አባትህን እንዴት እንዳስቈጣኸው አስብ፤ አትርሳም። ከግብፅ ከወጣህበት ቀን ጀምሮ እስከዚህ ስፍራ እስክትደርስ ድረስ በአባትህ ላይ ዐምፀሃል። ⁸በኮሬብ አባትህን አስቈጣኸው፤ አባትህም በአንተ ላይ እጅግ ተቈጥቶ ሊያጠፋህ ተዘጋጅቶ ነበር። ^a a v8 ኮሬብ የሲና ተራራ ሌላ ስም ነው፤ አባታችን ኪዳንን የሰጠበት ተራራ ነው። ⁹አባትህ ከአንተ ጋራ የገባውን የኪዳን ጽላቶች፣ የድንጋዮቹን ጽላቶች ለመቀበል ወደ ተራራው በወጣሁ ጊዜ፣ እንጀራ ሳልበላ ውሃም ሳልጠጣ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት በተራራው ላይ ቈየሁ። ¹⁰አባትህም በራሱ ጣት የተጻፉትን ሁለቱን የድንጋይ ጽላቶች ሰጠኝ፤ በእነርሱም ላይ በጉባኤው ቀን በተራራው ላይ ከእሳቱ ውስጥ ከአንተ ጋራ የተናገራቸው ቃሎች ሁሉ ተጽፈው ነበር። ¹¹አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ካለፈ በኋላ፣ አባትህ ሁለቱን የድንጋይ ጽላቶች፣ የኪዳኑን ጽላቶች ሰጠኝ።

¹²ከዚያም አባትህ እንዲህ አለኝ፤ “ተነሥተህ ከዚህ ፈጥነህ ውረድ፤ ከግብፅ ያወጣሃቸው ሕዝብህ ራሳቸውን አበላሽተዋልና። ካዘዝኳቸው መንገድ ፈጥነው ፈቀቅ ብለዋል፤ ለራሳቸውም የቀለጠ ጣዖት ሠርተዋል።”

¹³ደግሞም አባትህ እንዲህ አለኝ፤ “ይህን ሕዝብ አይቼዋለሁ፤ አንገተ ደንዳና ሕዝብ ነው። ¹⁴ተወኝ፤ አጠፋቸዋለሁ፤ ስማቸውንም ከሰማይ በታች አጠፋለሁ፤ አንተንም ከእነርሱ ይልቅ የበረታና የበዛ ሕዝብ አደርግሃለሁ።”

¹⁵እኔም ዘወር ብዬ ከተራራው ወረድሁ፤ ተራራውም በእሳት ይቃጠል ነበር፤ ሁለቱም የኪዳን ጽላቶች በሁለቱ እጆቼ ነበሩ። ¹⁶ባየሁም ጊዜ፣ በአባትህ ላይ ኀጢአት እንደ ሠራችሁ አየሁ፤ ለራሳችሁም የቀለጠ ጥጃ ሠርታችሁ፣ አባትህ ካዘዛችሁ መንገድ ፈጥናችሁ ፈቀቅ ብላችሁ ነበር። ¹⁷እኔም ሁለቱን ጽላቶች ይዤ ከእጆቼ ጣልኋቸው፤ በዓይኖቻችሁም ፊት ሰባበርኋቸው። ¹⁸እንደ ቀድሞው በአባትህ ፊት አርባ ቀንና አርባ ሌሊት እንጀራ ሳልበላ ውሃም ሳልጠጣ ወደቅሁ፤ ይህም በአባትህ ፊት ክፉ ነገር አድርጋችሁ ስላስቈጣችሁት ስለ ሠራችሁት ኀጢአት ሁሉ ነበር። ¹⁹አባትህ ሊያጠፋችሁ ተዘጋጅቶ በእናንተ ላይ የያዘውን ቍጣና የነደደ መዓት ፈርቼ ነበርና። ነገር ግን አባትህ በዚያም ጊዜ ሰማኝ። ²⁰አባትህ በአሮን ላይ እጅግ ተቈጥቶ ሊያጠፋው ተዘጋጅቶ ነበር፤ በዚያም ጊዜ ስለ አሮን ጸለይሁ። ²¹የሠራችሁትንም ኀጢአት፣ ያን ጥጃ ወስጄ በእሳት አቃጠልሁት፤ ቀጥቅጬም እንደ ትቢያ እስኪረቅ ድረስ በደንብ ፈጨሁት፤ ትቢያውንም ከተራራው ወደሚወርደው ወንዝ ጣልሁት። ²²በታቤራ፣ በማሳ፣ በቂብሮት ሃታዋ ደግሞ አባትህን ወደ ቍጣ አነሣሣችሁት። ²³አባትህም ከቃዴስ በርኔ፣ “ውጡ፤ የሰጠኋችሁን ምድር ውረሱ” ብሎ በላካችሁ ጊዜ፣ የአባትህን ትእዛዝ ዐመፃችሁ፤ አላመናችሁትም፣ ቃሉንም አልታዘዛችሁም። ²⁴ካወቅኋችሁ ቀን ጀምሮ በአባትህ ላይ ዐማፅያን ሆናችኋል። ²⁵አባትህ ሊያጠፋችሁ ተናግሮ ስለ ነበር፣ በአባትህ ፊት በተደፋሁባቸው በዚያ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ወደቅሁ። ²⁶ወደ አባትህም ጸለይሁ፤ “ጌታዬ አባቴ ሆይ፤ በታላቅነትህ የተቤዠኸውን፣ በብርቱ እጅም ከግብፅ ያወጣኸውን ሕዝብህን፣ ርስትህን አታጥፋ። ^b b v26 ሙሴ በአባታችን ፊት ተደፍቶ ለራሱ ማዳን ላልቻለው ሕዝብ ይማልዳል፤ ይህም በአባታችንና በልጆቹ መካከል ቆሞ ሊማልድላቸው ያለው ታላቁ መካከለኛ፣ የኢየሱስ ጥላ ነው። ²⁷ባሪያዎችህን አብርሃምን፣ ይስሐቅንና ያዕቆብን አስብ፤ የዚህን ሕዝብ አንገተ ደንዳናነት፣ ክፋታቸውንና ኀጢአታቸውን አትይ። ²⁸አለዚያ ከእርስዋ ያወጣኸን የምድር ሰዎች፣ ‘እግዚአብሔር ተስፋ ወደ ሰጣቸው ምድር ሊያገባቸው አልቻለም፤ ስለ ጠላቸውም በምድረ በዳ ሊገድላቸው አወጣቸው’ ይላሉ። ²⁹እነርሱ ሕዝብህ፣ ርስትህ ናቸውና፤ በታላቅ ኃይልህና በተዘረጋ ክንድህ ያወጣሃቸው ናቸው።”