Gʻalaba — Otangizning inʼomidir
Otam bu yerni menga solihligim uchun beryapti, deb o'ylama. Muso oltin buzoqni, sindirilgan lavhalarni, qirq kun yuztuban yotganini va yo'q bo'lish arafasidagi xalq uchun, hamda Horun uchun yolvorganini hikoya qiladi. Sizni bilgan kunimdan beri isyonkor bo'lib keldingiz.
9 1Eshit, ey Isroil! Bugun sen Iordan daryosidan oʻtib, oʻzingdan buyukroq va kuchliroq xalqlar — osmonga qadar istehkomli ulkan shaharlar yurtiga kirib, ularni quvib chiqarasan. 2Ular — azamat, baland boʻyli xalq, Anoqiylar avlodidir; sen ularni bilasan va ular haqida: “Anoq oʻgʻillariga kim bardosh bera oladi?” deb aytilganini eshitgansan. 3Bugun shuni bilib qoʻy: Otang hammani yoʻq qiluvchi olov kabi sendan oldinda oʻtadi. U ularni nobud qiladi va oldingda boʻysundiradi; sen esa Otang senga aytganidek, ularni tezda quvib chiqarasan va yoʻq qilasan.
4Otang ularni oldingdan quvib chiqargach, koʻnglingda: “Otamiz bu yurtni egallashim uchun meni oʻz solihligim tufayli olib keldi”, deb oʻylama — yoʻq, U bu xalqlarni sening oldingdan ularning yovuzligi tufayli quvib chiqarmoqda. 5Sen ularning yurtini egallash uchun oʻz solihliging yoki koʻngling toʻgʻriligi tufayli kirmayapsan, balki bu xalqlarning yovuzligi tufayli Otang ularni oldingdan quvib chiqarmoqda hamda Otang ota-bobolaring — Ibrohim, Ishoq va Yoqubga ont ichgan soʻzini bajo keltirish uchun shunday qilmoqda. 6Shuni bilib qoʻy: Otang bu yaxshi yurtni senga egalik qilishing uchun beradi, bu sening solihliging tufayli emas, chunki sen qaysar xalqsan.
Otasini sinab koʻrgan xalq
7Yodingda tut, unutma: sen sahroda Otangni qanday gʻazablantirganingni. Misrdan chiqqan kuningdan bu yerga yetib kelguningcha Otangga qarshi isyon qilib kelding. 8Xorebda sen Otangni gʻazablantirding va Otang senga shu qadar gʻazablandiki, seni yoʻq qilishga tayyor edi. a a v8 Xoreb — Sinay togʻining boshqa nomi, Otamiz ahdni bergan togʻ. 9Men tosh lavhalarni — Otang sen bilan tuzgan ahd lavhalarini olish uchun togʻga chiqqanimda, togʻda qirq kechayu qirq kunduz qoldim, na non yedim, na suv ichdim. 10Otang menga ikkita tosh lavhani berdi. Ular Oʻz barmogʻi bilan yozilgan boʻlib, yigʻin kuni togʻda olov ichidan sen bilan gaplashgan barcha soʻzlarini oʻzida saqlardi. 11Qirq kechayu qirq kundan soʻng Otang menga ikkita tosh lavhani — ahd lavhalarini berdi.
12Shunda Otang menga dedi: “Oʻrningdan tur, bu yerdan tezda pastga tush, chunki sen Misrdan olib chiqqan xalqing oʻzini taboh qildi. Ular Men buyurgan yoʻldan tezda burildi; oʻzlariga quyma but yasab olishdi.”
13Yana Otang menga dedi: “Men bu xalqni koʻrdim — ular qaysar xalq ekan. 14Meni oʻz holimga qoʻy; Men ularni yoʻq qilaman, nomlarini osmon ostidan oʻchiraman va sendan ulardan kuchliroq, koʻproq xalq paydo qilaman.”
15Shunda men burilib, togʻ olovda yonib turgan bir paytda, ikki qoʻlimda ikkita ahd lavhasi bilan togʻdan pastga tushdim. 16Qaraganimda, Otangga qarshi gunoh qilganingni koʻrdim: oʻzingga quyma buzoq yasab olgan, Otang senga buyurgan yoʻldan tezda burilgan eding. 17Shunda men ikkala lavhani olib, qoʻllarimdan uloqtirdim va koʻzing oldida ularni parcha-parcha qildim. 18Men avvalgidek Otang huzurida yerga yiqilib, qirq kechayu qirq kunduz na non yedim, na suv ichdim, chunki sen qilgan barcha gunohing — Otang nazarida yomonlik qilib, Uni gʻazablantirganing tufayli shunday qildim. 19Chunki men Otangning senga qarshi tutgan gʻazabi va qattiq qahridan qoʻrqdim, zero U seni yoʻq qilishga tayyor edi. Lekin Otang oʻsha safar ham meni eshitdi. 20Otang Horunga juda gʻazablanib, uni yoʻq qilishga tayyor edi, shuning uchun men oʻsha safar Horun uchun ham ibodat qildim. 21Men sening gunohingni — sen yasagan buzoqni olib, uni olovda yoqdim, ezdim, chang kabi mayda boʻlguncha yaxshilab maydaladim, soʻng uning changini togʻdan oqib tushayotgan soyga sochib yubordim. 22Taberada ham, Massada ham, Qibrot-Hataavada ham sen Otangning qahrini keltirding. 23Otang seni Qadesh-Barnedan: “Boringlar, Men sizlarga bergan yurtni egallanglar”, deb joʻnatganda, sen Otangning amriga qarshi isyon qilding, Unga ishonmading va ovoziga quloq solmading. 24Men seni tanigan kunimdan beri sen Otangga qarshi isyonkor boʻlib kelding. 25Shunday qilib, men Otang huzurida oʻsha qirq kechayu qirq kunduz yerga yiqilib yotdim, chunki Otang seni yoʻq qilaman, degan edi. 26Men Otangga ibodat qilib dedim: “Ey Hukmron Otam! Sen Oʻz ulugʻliging bilan qutqarib, qudratli qoʻling bilan Misrdan olib chiqqan xalqingni — Oʻz merosingni yoʻq qilmagin. b b v26 Muso Otamiz huzurida yerga yiqilib, oʻzi qutqara olmagan xalq uchun yolvoradi — bu Otamiz bilan Uning farzandlari oʻrtasida turib, ular uchun iltijo qiladigan buyukroq Vositachi — Isoning soyasidir. 27Oʻz qullaring Ibrohim, Ishoq va Yoqubni yodingga olgin. Bu xalqning qaysarligiga, ularning yovuzligiga va gunohiga qaramagin. 28Aks holda Sen bizni olib chiqqan yurtning xalqi: «Xudo ularni vaʼda qilgan yurtiga olib kira olmadi, ularni yomon koʻrgani uchun sahroda oʻldirish maqsadida olib chiqdi», deyishadi. 29Axir, ular Sening xalqing, Sening merosing — Sen buyuk qudrating va uzatilgan bilaging bilan olib chiqqan xalqdir.”