Oorwinning is jou Vader se gawe
Moenie vir jouself sê jou Vader gee jou hierdie land vanweë jou geregtigheid nie. Moses vertel van die goue kalf, die stukkende kliptafels, veertig dae plat op die gesig, en sy pleidooi vir 'n volk wat op die punt was om vernietig te word, en vir Aäron. Julle was opstandig van die dag af dat ek julle ken.
9 1Hoor, Israel: vandag trek jy oor die Jordaan om in te gaan en nasies te verdryf wat groter en sterker as jy is—groot stede wat tot aan die hemel versterk is. 2’n Groot, lang volk, die nakomelinge van die Enakiete, wat jy ken en van wie jy al gehoor het dat gesê word: “Wie kan teen Enak se seuns staande bly?” 3Weet vandag: jou Vader trek voor jou uit soos ’n verterende vuur. Hy sal hulle vernietig en hulle voor jou onderwerp; jy sal hulle verdryf en hulle vinnig uitwis, soos jou Vader vir jou gesê het.
4Nadat jou Vader hulle voor jou uitgedryf het, moenie in jou hart sê nie: “Op grond van my geregtigheid het ons Vader my ingebring om hierdie land in besit te neem”—dit is op grond van hierdie nasies se boosheid dat hy hulle voor jou uitdryf. 5Nie op grond van jou geregtigheid of die opregtheid van jou hart gaan jy in om hulle land in besit te neem nie, maar op grond van hierdie nasies se boosheid dryf jou Vader hulle voor jou uit, en om die woord na te kom wat jou Vader aan jou voorvaders gesweer het—Abraham, Isak en Jakob. 6Weet dan: jou Vader gee hierdie goeie land aan jou om te besit, nie op grond van jou geregtigheid nie, want jy is ’n hardkoppige volk.
’n Volk wat sy Vader getoets het
7Dink daaraan, moenie vergeet hoe jy jou Vader in die woestyn kwaad gemaak het nie. Van die dag af dat jy Egipte verlaat het totdat jy hierdie plek bereik het, was jy opstandig teen jou Vader. 8By Horeb het jy jou Vader kwaad gemaak, en jou Vader was so kwaad vir jou dat hy gereed was om jou te vernietig. a a v8 Horeb is ’n ander naam vir die berg Sinai, die berg waar ons Vader die verbond gegee het. 9Toe ek die berg opgeklim het om die kliptablette te ontvang, die tablette van die verbond wat jou Vader met jou gesluit het, het ek veertig dae en veertig nagte op die berg gebly en geen brood geëet en geen water gedrink nie. 10Jou Vader het vir my die twee kliptablette gegee wat met sy vinger geskryf is, met al die woorde daarop wat hy op die berg uit die vuur met jou gespreek het, op die dag van die vergadering. 11Ná veertig dae en veertig nagte het jou Vader vir my die twee kliptablette gegee, die tablette van die verbond.
12Toe sê jou Vader vir my: “Staan op, gaan gou hiervandaan af, want jou volk wat jy uit Egipte laat trek het, het hulleself te gronde gerig. Hulle het gou afgewyk van die pad wat ek hulle beveel het; hulle het vir hulleself ’n gegote afgodsbeeld gemaak.”
13Verder het jou Vader vir my gesê: “Ek het hierdie volk gesien—hulle is ’n hardkoppige volk. 14Laat my met rus; ek sal hulle vernietig en hulle naam onder die hemel uitwis, en van jou ’n nasie maak wat sterker en talryker as hulle is.”
15Toe het ek omgedraai en van die berg afgekom terwyl dit met vuur gebrand het, die twee tablette van die verbond in my twee hande. 16Toe ek kyk, het ek gesien dat jy teen jou Vader gesondig het: jy het vir jou ’n gegote kalf gemaak en gou afgewyk van die pad wat jou Vader jou beveel het. 17Toe gryp ek die twee tablette, gooi dit uit my hande en verbrysel dit voor jou oë. 18Ek het voor jou Vader neergeval soos tevore, veertig dae en veertig nagte, en geen brood geëet en geen water gedrink nie, vanweë al jou sonde wat jy gepleeg het deur te doen wat verkeerd is in jou Vader se oë en hom te tart. 19Want ek was bang vir die toorn en die brandende woede wat jou Vader teen jou gekoester het, gereed om jou te vernietig. Maar jou Vader het ook toe na my geluister. 20Jou Vader was baie kwaad vir Aäron, gereed om hom te vernietig, en daarom het ek ook toe vir Aäron gebid. 21Ek het jou sonde, die kalf wat jy gemaak het, geneem, dit in die vuur verbrand, dit stukkend gemaak en dit goed vermaal totdat dit so fyn soos stof was, en toe het ek sy stof in die stroom gegooi wat van die berg afloop. 22By Tabera ook, en by Massa, en by Kibrot-Hattaäwa het jy jou Vader tot toorn geprikkel. 23Toe jou Vader jou van Kades-Barnea af gestuur het en gesê het: “Gaan op, neem die land in besit wat ek jou gegee het,” was jy opstandig teen die bevel van jou Vader en het jy hom nie geglo of sy stem gehoorsaam nie. 24Jy was opstandig teen jou Vader van die dag af dat ek jou leer ken het. 25Toe het ek voor jou Vader neergeval daardie veertig dae en veertig nagte wat ek daar gelê het, omdat jou Vader gesê het dat hy jou sou vernietig. 26Ek het tot jou Vader gebid: “My Soewereine Vader, moenie u volk vernietig nie, u erfdeel wat u deur u grootheid verlos het en met ’n sterk hand uit Egipte uitgelei het. b b v26 Moses val voor ons Vader neer en pleit vir die volk wat hy nie uit sy eie kon red nie — ’n skadu van die groter Middelaar, Jesus, wat tussen ons Vader en sy kinders sou staan om vir hulle te pleit. 27Dink aan u dienaars Abraham, Isak en Jakob. Moenie na hierdie volk se hardkoppigheid, hulle boosheid en hulle sonde kyk nie. 28Anders sal die mense van die land waaruit u ons gebring het, sê: ‘God kon hulle nie in die land bring wat hy hulle belowe het nie, en hy het hulle gehaat, en daarom het hy hulle uitgebring om hulle in die woestyn dood te maak.’ 29Want hulle is u volk, u erfdeel, wat u deur u groot krag en uitgestrekte arm uitgelei het.”
