Yasa'nın Tekrarı 9

9 ¹Dinle, ey İsrail! Bugün Şeria Irmağı'nı geçmek, senden daha büyük ve daha güçlü ulusları, göğe kadar yükselen surlarla berkitilmiş büyük kentleri kovup ele geçirmek üzere gideceksin. ²İri yarı, uzun boylu bir halk olan Anaklılar'ın soyundan gelenleri tanıyorsun; onlar hakkında, «Anak oğullarına kim karşı durabilir?» dendiğini duydun. ³Bugün bil ki, önünden yakıp yok eden bir ateş gibi geçen Baban'dır. Onları yok edecek, senin önünde boyun eğdirecek; sen de onları kovacak, Baban'ın sana söylediği gibi çabucak silip atacaksın.

⁴Baban onları önünden kovduktan sonra yüreğinde, «Bu ülkeyi mülk edineyim diye Babamız beni doğruluğumdan ötürü buraya getirdi» deme. Aslında Baban bu ulusları kötülükleri yüzünden senin önünden kovuyor. ⁵Onların ülkesini mülk edinmek için gidişin, doğruluğundan ya da yüreğinin temizliğinden ötürü değildir. Baban bu ulusları kötülükleri yüzünden senin önünden kovuyor; bunu, atalarına -İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a- ant içerek verdiği sözü tutmak için yapıyor. ⁶Şunu bil ki, bu güzel ülkeyi mülk edinesin diye sana veren Baban, bunu doğruluğundan ötürü yapmıyor; çünkü sen dikbaşlı bir halksın.

Babalarını Sınayan Bir Halk

⁷Çölde Baban'ı nasıl öfkelendirdiğini anımsa, bunu unutma. Mısır'dan çıktığın günden bu yere ulaşıncaya dek Baban'a karşı geldin. ⁸Horev'de Baban'ı öyle öfkelendirdin ki, Baban sana kızıp seni yok etmeye hazırdı. ^a a v8 Horev, Babamız'ın antlaşmayı verdiği dağ olan Sina Dağı'nın başka bir adıdır. ⁹Baban'ın seninle yaptığı antlaşmanın levhaları olan taş levhaları almak için dağa çıktığımda, dağda kırk gün kırk gece kaldım; ne ekmek yedim, ne su içtim. ¹⁰Baban, kendi parmağıyla yazdığı iki taş levhayı bana verdi. Bunların üzerinde, toplandığınız gün dağda ateşin içinden sizinle konuşurken söylediği bütün sözler yazılıydı. ¹¹Kırk gün kırk gecenin sonunda Baban iki taş levhayı, antlaşma levhalarını bana verdi.

¹²Sonra Baban bana, «Kalk, buradan hemen in» dedi, «Çünkü Mısır'dan çıkardığın halkın kendini yozlaştırdı. Onlara buyurduğum yoldan çabucak saptılar; kendilerine dökme bir put yaptılar.»

¹³Baban bana şöyle de dedi: «Bu halkı gördüm; dikbaşlı bir halktır. ¹⁴Bırak beni, onları yok edeyim; adlarını göğün altından sileyim. Seni onlardan daha güçlü, daha kalabalık bir ulus kılayım.»

¹⁵Ben de dönüp dağdan indim; dağ alev alev yanıyordu. Antlaşmanın iki levhası iki elimdeydi. ¹⁶Baktığımda, Baban'a karşı günah işlediğinizi gördüm: Kendinize dökme bir buzağı yapmış, Baban'ın size buyurduğu yoldan çabucak sapmıştınız. ¹⁷Bunun üzerine iki levhayı tutup elimden attım; gözlerinizin önünde parçaladım. ¹⁸İşlediğiniz bütün günahlar yüzünden, Baban'ın gözünde kötü olanı yaparak O'nu öfkelendirdiğiniz için, önceki gibi Baban'ın önünde yere kapandım; kırk gün kırk gece ne ekmek yedim, ne su içtim. ¹⁹Çünkü Baban'ın size karşı duyduğu, sizi yok edecek kadar kızgın öfkesinden ve gazabından korktum. Ama Baban yine beni dinledi. ²⁰Baban Harun'a da onu yok edecek kadar çok öfkelenmişti; o zaman Harun için de dua ettim. ²¹Günahınızı, yaptığınız buzağıyı alıp ateşte yaktım. Parçalayıp toz kadar ince olana dek iyice ezdim; sonra tozunu dağdan akan dereye attım. ²²Tavera'da, Massa'da ve Kivrot-Hattaava'da da Baban'ı öfkelendirdiniz. ²³Baban sizi Kadeş-Barnea'dan gönderirken, «Gidin, size verdiğim ülkeyi mülk edinin» demişti. Ama siz Baban'ın buyruğuna karşı geldiniz; O'na güvenmediniz, sözüne kulak vermediniz. ²⁴Sizi tanıdığım günden bu yana Baban'a karşı geldiniz. ²⁵Baban sizi yok edeceğini söylediği için, o kırk gün kırk gece Baban'ın önünde yere kapanıp öylece kaldım. ²⁶Baban'a şöyle dua ettim: «Ey Egemen Babam, büyüklüğünle kurtardığın, güçlü elinle Mısır'dan çıkardığın halkını, kendi mirasını yok etme. ^b b v26 Musa, Babamız'ın önünde yere kapanır ve kendi başına kurtaramadığı halk için yalvarır - bu, Babamız'la çocukları arasında durup onlar için yalvaracak olan daha büyük Aracı'nın, İsa'nın bir gölgesidir. ²⁷Kulların İbrahim'i, İshak'ı ve Yakup'u anımsa. Bu halkın dikbaşlılığına, kötülüğüne, günahına bakma. ²⁸Yoksa bizi çıkardığın ülkenin halkı, «Tanrı onları söz verdiği ülkeye götüremedi; onlardan nefret ettiği için çölde öldürmek üzere çıkardı» diyecek. ²⁹Oysa onlar senin halkın, büyük gücünle ve kudretli kolunla çıkardığın kendi mirasındır.»