Ota Oʻz ahdini yangilaydi
Yangi lavhalar yo'nilib, sandiqqa qo'yiladi, Levi esa ajratib qo'yiladi va uning merosi Otamizning O'zidir. So'ng savol beriladi: Otamiz sendan nimani talab qiladi? Undan qo'rqishni, Uni sevishni va Unga xizmat qilishni. U musofirni sevadi va unga oziq beradi, shuning uchun siz ham musofirlarni sevinglar.
10 1Oʻsha vaqtda Otamiz menga dedi: “Oldingidek ikkita tosh lavha yoʻnib ol, togʻ ustiga, Mening oldimga chiq va yogʻochdan sandiq yasa. 2Sen sindirgan oldingi lavhalardagi soʻzlarni Men bu lavhalarga yozaman, sen esa ularni sandiqqa solib qoʻy.”
3Shunday qilib, men akatsiya yogʻochidan sandiq yasadim, oldingidek ikkita tosh lavha yoʻnib, ikki lavhani qoʻlimga olgan holda togʻga chiqdim. 4U lavhalarga, avvalgidek, Otamiz jamoat kuni togʻ ustida olov ichidan sizlarga aytgan oʻnta amrni yozdi. Otamiz esa ularni menga berdi. 5Men burilib, togʻdan tushdim va lavhalarni oʻzim yasagan sandiqqa solib qoʻydim; Otamiz menga buyurganidek, ular oʻsha yerda qoldi.
6Isroil xalqi Beerot-Bene-Yaakandan Moseraga koʻchib bordi; Horun oʻsha yerda vafot etib dafn qilindi; uning oʻgʻli Elazar uning oʻrniga ruhoniylik qildi. 7U yerdan ular Gudgodaga, Gudgodadan esa suv irmoqlariga boy oʻlka — Yotbataga koʻchib bordi. 8Oʻsha vaqtda Otamiz ahd sandigʻini koʻtarish, Uning huzurida turish, Unga xizmat qilish va Uning nomi bilan duo qilish uchun Levi qabilasini ajratib qoʻydi; ular shu kungacha shunday qilib kelmoqda. 9Shu sababli Leviga oʻz birodarlari qatori ulush yoki meros yoʻq; Otamiz unga vaʼda qilganidek, Otamizning Oʻzi uning merosidir.
10Men togʻda, birinchi martadagidek, qirq kecha-yu qirq kunduz qoldim; Otamiz yana meni eshitdi; Otamiz sizlarni yoʻq qilishni istamadi.
11Otamiz menga dedi: “Oʻrningdan tur, xalq oldida yoʻlga tush, toki ular kirib, ularning ota-bobolariga berishga qasam ichganim yurtni egallasinlar.”
Otamiz sizlardan nimani talab qiladi
12Endi, ey Isroil, Otamiz sizlardan nimani talab qiladi? Faqat Undan qoʻrqishingizni, Uning barcha yoʻllarida yurishingizni, Uni sevishingizni va butun qalbingiz, butun joningiz bilan Unga xizmat qilishingizni, 13bugun oʻz manfaatingiz uchun men sizlarga buyurayotgan Otamizning amrlari va qonun-qoidalariga rioya qilishingizni talab qiladi, xolos. 14Mana, osmonlar, eng yuksak osmonlar, yer va undagi hamma narsa Otamizga tegishlidir. 15Shunga qaramay, Otamiz ota-bobolaringizni sevdi va ulardan keyin ularning naslini — bugungidek, barcha xalqlardan ustun qilib sizlarni — tanladi. 16Shunday ekan, yuragingizning sunnatsiz pardasini kesib tashlang va endi oʻjar boʻlmang. a a v16 «Yuragingizning sunnatsiz pardasini kesib tashlash» iborasi yurakni qaysar va berk qiladigan har qanday narsani kesib tashlashni — uni Otamizga toʻliq ochishni tasvirlaydi. 17Chunki Otamiz xudolar Xudosi, hukmdorlar Hukmdori, ulugʻ, qudratli va heybatli Xudodir; U yuz-xotir qilmaydi va pora olmaydi. 18U yetim va bevaning haqini adolat bilan himoya qiladi, musofirni sevadi va unga non hamda kiyim beradi. 19Shunday ekan, sizlar ham musofirni sevinglar, chunki oʻzlaringiz Misr yurtida musofir edingiz. 20Otamizdan qoʻrqinglar, Unga xizmat qilinglar, Unga mahkam bogʻlaninglar va Uning nomi bilan qasam ichinglar. 21U sizlarning faxringiz, koʻzlaringiz bilan koʻrgan bu ulugʻ va heybatli ishlarni sizlar uchun qilgan Otangizdir. 22Ota-bobolaringiz Misrga yetmish kishi boʻlib tushgan edi; endi Otamiz sizlarni osmondagi yulduzlardek koʻpaytirdi.