Δευτερονόμιον 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Εκείνον τον καιρό ο Πατέρας μας μου είπε: «Λάξεψε δύο πέτρινες πλάκες σαν τις πρώτες, ανέβα σ’ εμένα στο βουνό και φτιάξε μια ξύλινη κιβωτό. ²Θα γράψω στις πλάκες τα λόγια που ήταν στις πρώτες πλάκες που έσπασες, και θα τις βάλεις στην κιβωτό».

³Έτσι έφτιαξα μια κιβωτό από ξύλο ακακίας, λάξεψα δύο πέτρινες πλάκες σαν τις πρώτες και ανέβηκα στο βουνό κρατώντας τις δύο πλάκες. ⁴Έγραψε στις πλάκες, όπως και πριν, τις δέκα εντολές που ο Πατέρας μας σας είχε πει στο βουνό μέσα από τη φωτιά, την ημέρα της συνάθροισης. Και ο Πατέρας μας μου τις έδωσε. ⁵Γύρισα, κατέβηκα από το βουνό και έβαλα τις πλάκες στην κιβωτό που είχα φτιάξει· εκεί έμειναν, όπως με πρόσταξε ο Πατέρας μας.

⁶Οι Ισραηλίτες ταξίδεψαν από τη Βηρώθ Βενέ-Ιαακάν στη Μοσερά, όπου πέθανε ο Ααρών και τάφηκε· ο γιος του ο Ελεάζαρ υπηρέτησε ως ιερέας στη θέση του. ⁷Από εκεί ταξίδεψαν στη Γουδγοδά, και από τη Γουδγοδά στην Ιοτβαθά, μια γη με ρυάκια νερών. ⁸Εκείνον τον καιρό ο Πατέρας μας ξεχώρισε τη φυλή του Λευί για να μεταφέρει την κιβωτό της διαθήκης, να στέκεται μπροστά του, να τον υπηρετεί και να ευλογεί στο όνομά του, όπως κάνουν μέχρι σήμερα. ⁹Γι’ αυτό ο Λευί δεν έχει μερίδιο ούτε κληρονομιά μαζί με τους αδελφούς του· ο Πατέρας μας είναι η κληρονομιά του, όπως του υποσχέθηκε ο Πατέρας μας.

¹⁰Έμεινα στο βουνό, όπως την πρώτη φορά, σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες· ο Πατέρας μας με άκουσε ξανά· ο Πατέρας μας δεν ήθελε να σε καταστρέψει.

¹¹Και ο Πατέρας μας μου είπε: «Σήκω, προχώρα μπροστά από τον λαό, για να μπουν και να πάρουν τη γη που ορκίστηκα στους πατέρες τους να τους δώσω».

Τι ζητάει ο Πατέρας μας από εσένα

¹²Και τώρα, Ισραήλ, τι ζητάει ο Πατέρας μας από εσένα παρά να τον σέβεσαι, να βαδίζεις σε όλους τους δρόμους του, να τον αγαπάς και να τον υπηρετείς μ’ όλη σου την καρδιά και μ’ όλη σου την ψυχή, ¹³και να τηρείς τις εντολές του Πατέρα μας και τα προστάγματά του που σου δίνω σήμερα, για το καλό σου; ¹⁴Κοίτα, στον Πατέρα μας ανήκουν οι ουρανοί, οι ύψιστοι ουρανοί, η γη και όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτήν. ¹⁵Όμως ο Πατέρας μας αγάπησε τους πατέρες σου, διάλεξε τους απογόνους τους ύστερα απ’ αυτούς — εσένα, πάνω απ’ όλους τους λαούς — όπως είναι σήμερα. ¹⁶Γι’ αυτό περίτεμνε την ακροβυστία της καρδιάς σου και μην είσαι πια σκληροτράχηλος. ^a a v16 Η φράση «περίτεμνε την ακροβυστία της καρδιάς σου» εικονίζει το κόψιμο καθετί που κάνει την καρδιά ανένδοτη και κλειστή — το άνοιγμά της ολοκληρωτικά στον Πατέρα μας. ¹⁷Γιατί ο Πατέρας μας είναι ο Θεός των θεών, ο Κύριος των κυρίων, ο μεγάλος, ισχυρός, φοβερός Θεός, που δεν κάνει διακρίσεις και δεν παίρνει δωροδοκία. ¹⁸Αυτός αποδίδει δικαιοσύνη στο ορφανό και στη χήρα, και αγαπάει τον ξένο, δίνοντάς του τροφή και ρούχα. ¹⁹Γι’ αυτό κι εσύ πρέπει να αγαπάς τον ξένο, γιατί κι εσύ ήσουν ξένος στη γη της Αιγύπτου. ²⁰Να σέβεσαι τον Πατέρα μας, να τον υπηρετείς, να μένεις προσκολλημένος σ’ αυτόν και να ορκίζεσαι στο όνομά του. ²¹Αυτός είναι ο ύμνος σου, ο Πατέρας σου, που έκανε για σένα αυτά τα μεγάλα και φοβερά πράγματα που είδαν τα μάτια σου. ²²Οι πατέρες σου κατέβηκαν στην Αίγυπτο, εβδομήντα στον αριθμό· τώρα ο Πατέρας μας σε έκανε τόσο πολυάριθμο όσο τα άστρα του ουρανού.