ኣቦ ንኪዳኑ የሕድሶ

ሓደስቲ ፅላት ተፀሪቦም ኣብ ታቦት ተቐመጡ፤ ሌዊ ድማ ኣቦና ባዕሉ ርስቱ ኾይኑ ተፈለየ። ሽዑ እቲ ሕቶ፦ ኣቦና እንታይ እዩ ዝደልየካ? ክትፈርሖ፥ ከተፍቅሮ፥ ከተገልግሎ። ንሱ ነቲ ጓና የፍቅሮ፥ ምግቢ ድማ ይህቦ፤ ስለዙይ ንጓኖት ኣፍቅርዎም።

ምዕራፍ 10።

በታ ጊዜ እቲኣ ኣቦና ከምዙይ በለኒ፦ “ክልተ ፅላት እምኒ ከምተን ቀዳሞት ፅረብ፤ ናብ እምባ ናባይ ደይብ፤ ታቦት ዕንፀይቲውን ግበር። ነቲ ኣብተን ዝሰበርካየን ቀዳሞት ፅላት ዝነበረ ቃላት ኣብተን ፅላት ክፅሕፎ እየ፤ ኣብታ ታቦት ከዓ ኣንብሮም።”

ካብ ዕንፀይቲ ሰራው ድማ ታቦት ሰሪሐ፥ ክልተ ፅላት እምኒ ከምተን ቀዳሞት ፀሪበ፥ እተን ክልተ ፅላት ኣብ ኢደይ ሒዘ ናብቲ እምባ ደየብኩ። ኣብተን ፅላት ድማ ከም ቀደም ነቲ ኣቦና በታ መዓልቲ ኣኼባ ኣብቲ እምባ ካብ ማእኸል እቲ ሓዊ ዝተዛረበኩም ዓሰርተ ትእዛዛት ፀሓፈ፤ ኣቦና ድማ ሃበኒ። ተመሊሰ ካብቲ እምባ ወረድኩ፤ ነተን ፅላት ድማ ኣብታ ዝሰራሕክዋ ታቦት ኣንበርኩወን፤ ከምቲ ኣቦና ዝኣዘዘኒ ኸዓ ኣብኣ ፀኒሐን ኣለዋ።

ደቂ እስራኤል ድማ ካብ ብኤሮት ብኔያዕቃን ተልዒሎም ናብ ሞሴራ ከዱ፤ ኣብኡ ኣሮን ሞተ፥ ኣብኡውን ተቐበረ፤ ኣልኣዛር ወዱ ኸዓ ኣብ ክንድኡ ኻህን ኮይኑ ኣገልገለ። ካብኡ ናብ ጉድጎዳ ተጓዓዙ፤ ካብ ጉድጎዳ ድማ ናብ ዮጥባታ፥ ናብታ ምድሪ ወሓዝቲ ማያት ተጓዓዙ። በታ ጊዜ እቲኣ ኣቦና ንነገድ ሌዊ፥ ታቦት ኪዳን ክፆሩ፥ ኣብ ቅድሚኡ ደው ክብሉ፥ ከገልግልዎ፥ ብስሙውን ክባርኹ ፈለዮም፤ ከምዙይ ከዓ ክሳዕ ሎሚ ይገብሩ ኣለዉ። ስለዙይ ሌዊ ምስ ኣሕዋቱ ግደን ርስትን የብሉን፤ ከምቲ ኣቦና ዘተስፈዎ ኣቦና ርስቱ እዩ።

ከምቲ ቀዳማይ ጊዜ ኣብቲ እምባ ኣርብዓ መዓልትን ኣርብዓ ለይትን ፀናሕኩ፤ ኣቦና ድማ መሊሱ ሰምዐኒ፤ ኣቦና ኼጥፍአኩም ኣይደለየን።

ኣቦና ድማ ከምዙይ በለኒ፦ “ተስእ፤ ነታ ንኣቦታቶም ክህቦም ዝመሓልኩሎም ምድሪ ኣትዮም ምእንቲ ኽወርስዋ፥ ኣብ ቅድሚ እዝ ህዝቢ እዙይ ኺድ።”

ኣቦና ካባኻ ዝደልዮ

ሕዚ ድማ፥ ኦ እስራኤል፥ ኣቦና፥ ንእኡ ክትፈርሕ፥ ብዅሉ መንገድታቱ ኽትከይድ፥ ከተፍቅሮ፥ ብምሉእ ልብኻን ብምሉእ ነፍስኻን ከተገልግሎ፥ ነዝ ኣነ ሎሚ ንጥቕምኻ ዝእዝዘካ ዘለኹ ትእዛዛት ኣቦናን ሕግጋቱን ክትሕሉ ደኣ እምበር እንታይ ይደልየካ? እንሆ፥ ሰማይን ሰማየ ሰማያትን ምድርን ኵሉ ኣብኣ ዘሎን ናይ ኣቦና እዩ። ኣቦና ግና ንኣቦታትካ ኣፍቀሮም፤ ድሕሪኣቶም ከዓ ንዘርኦም፥ ንኣኻ ኻብ ኵሎም ህዝብታት፥ ከምዛ ሎሚ መዓልቲ ሓረየ። ስለዙይ ቝልፈት ልብኻ ግረዝ፤ ደጊምውን ተሪር ዝኽሳድካ ኣይትኹን። ^a ኣቦና ኣምላኽ ኣማልኽቲ፥ ጐይታ ጐይቶት፥ እቲ ዓቢይን ሓያልን ዝፍራሕን ኣምላኽ፥ ኣድልዎ ዘይገብር ጉቦውን ዘይቅበል እዩ እሞ። ንደኽታምን ንመበለትን ይፈርደሎም፤ ንስደተኛ ድማ ምግብን ክዳንን እናሃቦ የፍቅሮ። ስለዙይ ንስኻ እውን ኣብ ምድሪ ግብፂ ስደተኛታት ኔርካ ኢኻ እሞ፥ ንስደተኛ ኣፍቅር። ንኣቦና ፍራሕ፤ ንእኡ ኣገልግሎ፤ ናብኡ ፅናዕ፤ ብስሙውን መሓል። ንሱ ውዳሴኻ፥ ነዝ ኣዒንትኻ ዝረኣያኦ ዓበይትን መፍርህትን ነገራት ዝገበረልካ ኣቦኻ እዩ። ኣቦታትካ ብቝፅሪ ሰብዓ ኾይኖም ናብ ግብፂ ወረዱ፤ ሕዚ ኸዓ ኣቦና ኸም ከዋኽብቲ ሰማይ ኣብዚሑካ ኣሎ።