ዘዳግም 10

10 ¹በዚያን ጊዜ አባታችን እንዲህ አለኝ፤ “እንደ ፊተኞቹ ሁለት የድንጋይ ጽላቶች ጠርብ፤ ወደ እኔ ወደ ተራራው ውጣ፤ የእንጨት ታቦትም ሥራ። ²አንተ በሰበርሃቸው በፊተኞቹ ጽላቶች ላይ የነበሩትን ቃላት በጽላቶቹ ላይ እጽፋለሁ፤ አንተም በታቦቱ ውስጥ ታስቀምጣቸዋለህ።”

³ስለዚህ ከግራር እንጨት ታቦት ሠራሁ፤ እንደ ፊተኞቹ ሁለት የድንጋይ ጽላቶች ጠረብሁ፤ ሁለቱንም ጽላቶች በእጄ ይዤ ወደ ተራራው ወጣሁ። ⁴አባታችን በጉባኤው ቀን በተራራው ላይ ከእሳቱ መካከል ለእናንተ የተናገረውን ዐሥርቱን ትእዛዛት፣ እንደ ቀድሞው በጽላቶቹ ላይ ጻፈ፤ አባታችንም ሰጠኝ። ⁵ተመልሼ ከተራራው ወረድሁ፤ ጽላቶቹንም በሠራሁት ታቦት ውስጥ አስቀመጥሁ፤ አባታችን እንዳዘዘኝም በዚያ ይገኛሉ።

⁶እስራኤላውያን ከብኤሮት ብኔ ያዕቃን ተነሥተው ወደ ሞሴራ ተጓዙ፤ አሮንም በዚያ ሞተ፣ በዚያም ተቀበረ፤ ልጁ አልዓዛርም በእርሱ ፈንታ ካህን ሆኖ አገለገለ። ⁷ከዚያም ወደ ጉድጎዳ ተጓዙ፤ ከጉድጎዳም ወደ ዮጥባታ፣ ወደ ውሃ ምንጮች ምድር ተጓዙ። ⁸በዚያን ጊዜ አባታችን የኪዳኑን ታቦት እንዲሸከም፣ በፊቱ እንዲቆም፣ እንዲያገለግለውና በስሙ እንዲባርክ የሌዊን ነገድ ለየ፤ እስከ ዛሬም ድረስ እንዲሁ ያደርጋሉ። ⁹ስለዚህ ሌዊ ከወንድሞቹ ጋራ ድርሻም ርስትም የለውም፤ አባታችን ተስፋ እንደ ሰጠው፣ አባታችን ራሱ ርስቱ ነው።

¹⁰እኔም እንደ ፊተኛው ጊዜ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት በተራራው ላይ ቈየሁ፤ አባታችንም እንደ ገና ሰማኝ፤ አባታችን ሊያጠፋህ አልፈለገም።

¹¹አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “ተነሥተህ በሕዝቡ ፊት ሂድ፤ ለአባቶቻቸው ልሰጣቸው የማልሁትን ምድር ገብተው እንዲወርሱ።”

አባታችን ከአንተ የሚሻው

¹²አሁንም እስራኤል ሆይ፤ አባታችን ከአንተ የሚሻው ትፈራው ዘንድ፣ በመንገዱ ሁሉ ትሄድ ዘንድ፣ ትወድደው ዘንድ፣ በፍጹም ልብህና በፍጹም ነፍስህ ታገለግለው ዘንድ፣ ¹³ዛሬ ስለ መልካምህ የማዝህን የአባታችንን ትእዛዛትና ሥርዐቶቹን ትጠብቅ ዘንድ እንጂ ሌላ ምንድን ነው? ¹⁴እነሆ፣ ሰማያት፣ የሰማያት ሰማይ፣ ምድርና በውስጧ ያለ ሁሉ የአባታችን ናቸው። ¹⁵ነገር ግን አባታችን አባቶችህን ወደደ፤ ከእነርሱም በኋላ ዘራቸውን፣ ይኸውም እናንተን ከሕዝቦች ሁሉ በላይ መረጠ፤ ዛሬም እንዲሁ ነው። ¹⁶ስለዚህ የልባችሁን ሸለፈት ግረዙ፤ ዐንገታችሁንም ከእንግዲህ ወዲያ አታደንድኑ። ^a a v16 “የልባችሁን ሸለፈት ግረዙ” የሚለው፣ ልብን እምቢተኛና ዝግ የሚያደርገውን ሁሉ ቈርጦ ማስወገድንና ለአባታችን ፈጽሞ መክፈትን ያመለክታል። ¹⁷አባታችን የአማልክት አምላክ፣ የጌቶች ጌታ፣ ታላቅ፣ ኀያልና የተፈራ አምላክ ነውና፤ ፊትም አያደላም፣ ጕቦም አይቀበልም። ¹⁸ለድኻ አደጉና ለመበለቲቱ ፍትሕ ያደርጋል፤ መጻተኛውንም ይወድዳል፣ ምግብና ልብስም ይሰጠዋል። ¹⁹እናንተም በግብፅ ምድር መጻተኞች ነበራችሁና መጻተኛውን ውደዱ። ²⁰አባታችንን ፍራ፤ አገልግለው፤ በእርሱም ተጠጋ፤ በስሙም ማል። ²¹ዓይኖችህ ያዩአቸውን እነዚህን ታላላቅና የሚያስፈሩ ነገሮች ያደረገልህ፣ ምስጋናህ እርሱ ነው፤ አባትህ እርሱ ነው። ²²አባቶችህ ሰባ ነፍስ ሆነው ወደ ግብፅ ወረዱ፤ አሁን ግን አባታችን እንደ ሰማይ ከዋክብት እንድትበዛ አድርጎሃል።