Ons Toevlug en Sterkte
Vir die koorleier. Van die seuns van Korag. Op die wysie van Alamot. ’n Lied.
Al gee die aarde mee en gly die berge in die see, het hierdie stad 'n rivier wat daardeur vloei en 'n bewoner daarbinne. Ons Vader breek boë en verbrand skilde totdat oorlog ophou, en spreek dan sy een reël: wees stil, en weet.
46 1Ons Vader is ons toevlug en sterkte, ’n hulp wat altyd naby is in tye van nood. 2Daarom sal ons nie bang wees nie, al gee die aarde pad en al tuimel die berge in die hart van die see in, 3al bruis en skuim sy waters, al bewe die berge voor sy geweld.
4Daar is ’n rivier wie se strome vreugde bring aan die stad van ons Vader, die heilige woning van die Allerhoogste. 5Ons Vader is in haar; sy sal nie wankel nie. Ons Vader sal haar help wanneer die dag aanbreek. 6Nasies raas, koninkryke wankel; hy verhef sy stem, en die aarde smelt weg. 7Die Vader van die hemelse leërskare is by ons; die God van Jakob is ons vesting. a a v7 “Die Vader van die hemelse leërskare” gee ’n Hebreeuse titel weer vir die bevelvoerder van al die hemelse leërskare — dieselfde Vader wat die onwankelbare vesting van sy volk is.
8Kom kyk na die werke van ons Vader, wat sulke verwoesting oor die aarde gebring het. 9Hy laat oorloë ophou tot by die eindes van die aarde; hy breek die boog en knak die spies, hy verbrand die skilde met vuur.
10“Wees stil, en weet dat ek die Vader is. Ek sal verhoog word onder die nasies; ek sal verhoog word op die aarde.” b b v10 Ander vertalings lees “weet dat ek God is”; die FHB hoor hoe die Vader sy eie naam openbaar en selfs die rasende nasies roep om op te hou stry en hom as Vader te ken.
11Die Vader van die hemelse leërskare is by ons; die God van Jakob is ons vesting.
