مزامیر 46

46 ¹ پدر ما پناهگاه و قوّت ماست، مددی که در هنگام تنگی همواره نزدیک است. ² پس نخواهیم ترسید، هرچند زمین فرو ریزد و کوه‌ها سرنگون شوند در دل دریا، ³ هرچند آب‌هایش غرّش کنند و کف برآورند، هرچند کوه‌ها از تلاطم آن بلرزند. سِلاه.

⁴ نهری هست که جویبارهایش شهر پدر ما را شادمان می‌سازد، مسکن مقدّس حضرت متعال. ⁵ پدر ما در میان اوست؛ او جنبش نخواهد خورد. پدر ما به هنگام سپیده‌دم او را یاری خواهد کرد. ⁶ قوم‌ها خروش می‌کنند، مملکت‌ها متزلزل می‌شوند؛ او آواز خود را بلند می‌کند و زمین گداخته می‌شود. ⁷ پدرِ لشکرهای آسمان با ماست؛ پدرِ یعقوب قلعهٔ ماست. سِلاه. ^a a v7 «پدرِ لشکرهای آسمان» ترجمهٔ لقبی عبری است برای فرماندهٔ تمامی لشکرهای آسمان — همان پدری که دژِ تزلزل‌ناپذیر قوم خویش است.

⁸ بیایید و کارهای پدر ما را بنگرید، که چنین ویرانی‌ای بر زمین آورده است. ⁹ او جنگ‌ها را تا کران‌های زمین متوقف می‌سازد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را خرد می‌کند، سپرها را می‌سوزاند به آتش.

¹⁰ «آرام گیرید و بدانید که من پدر هستم. در میان قوم‌ها متعال خواهم شد؛ بر زمین متعال خواهم شد.» ^b b v10 ترجمه‌های دیگر چنین می‌خوانند: «بدانید که من خدا هستم»؛ اما ترجمهٔ قلب پدر صدای پدر را می‌شنود که نام خویش را آشکار می‌سازد و حتی قوم‌های خروشان را فرا می‌خواند تا از ستیز دست بردارند و او را همچون پدر بشناسند.

¹¹ پدرِ لشکرهای آسمان با ماست؛ پدرِ یعقوب قلعهٔ ماست. سِلاه.