Pamingpin di Gapura Wetan
Gerbang wetan ngan dibuka dina poé Sabat jeung poé bulan anyar; pangéran nangtung di tihang gerbangna bari kurban-kurbanna ka Rama urang dihaturkeun, sarta jalma-jalma anu ibadah kudu kaluar ngaliwatan gerbang anu sabalikna ti gerbang tempat maranéhna asup. Pangéran teu meunang ngarampas tanah warisan kulawarga. Yehezkiel dituduhkeun dapur-dapurna.
46 1Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Gapura wetan di palataran jero teh ditutup salila genep poe digawe, tapi dibuka dina poe Sabat sarta dibuka dina poe bulan anyar. 2“Pamingpin asup ngaliwatan rohangan hareup gapura ti luar, tuluy nangtung deukeut tihang panto, sabot para imam ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihan ti manehna. Manehna ngabakti di lawang gapura, tuluy kaluar; tapi gapurana angger muka nepi ka sore. 3Rahayat nagri bakal ngabakti di lawang gapura eta di payuneun Rama urang dina poe-poe Sabat jeung poe-poe bulan anyar. 4Kurban beuleuman ti pamingpin ka Rama urang dina poe Sabat: genep anak domba nu teu cacad jeung hiji domba jalu nu teu cacad. 5Kurban gandum: kira-kira genep galon tipung jeung domba jalu tea; jeung anak-anak domba, sakumaha nu bisa dibikeun ku manehna; sarta kira-kira sagalon minyak keur unggal genep galon. 6Dina poe bulan anyar: hiji anak sapi jalu, genep anak domba, jeung hiji domba jalu, kabeh nu teu cacad. 7Pikeun kurban gandum manehna nyadiakeun kira-kira genep galon jeung sapi tea, genep galon jeung domba jalu tea, jeung anak-anak domba sakumaha nu kaduga ku manehna, ditambah kira-kira sagalon minyak keur unggal genep galon. 8Waktu pamingpin asup, manehna asup ngaliwatan rohangan hareup gapura sarta kaluar deui ngaliwatan jalan nu sarua.
9Waktu rahayat nagri daratang ka payuneun Rama urang dina pesta-pesta nu geus ditangtukeun, saha-saha nu asup ngaliwatan gapura kaler pikeun ngabakti kudu kaluar ngaliwatan gapura kidul, sarta saha-saha nu asup ngaliwatan gapura kidul kudu kaluar ngaliwatan gapura kaler. Ulah aya nu balik ngaliwatan gapura pangasupanana; masing-masing kudu terus kaluar. 10Pamingpin bakal aya di antara maranehna—asup waktu maranehna asup, kaluar waktu maranehna kaluar. 11Dina pesta-pesta jeung waktu-waktu nu geus ditangtukeun, kurban gandumna nya eta genep galon tipung jeung hiji sapi, genep galon jeung hiji domba jalu, jeung anak-anak domba sakumaha nu bisa dibikeun ku manehna, sarta sagalon minyak keur unggal genep galon. 12Waktu pamingpin ngahaturkeun kurban sukarela ka Rama urang—kurban beuleuman atawa kurban karapihan—gapura nu nyanghareup ka wetan dibukakeun pikeun manehna. Manehna ngahaturkeun kurban beuleuman jeung kurban karapihanana cara dina poe Sabat, tuluy kaluar, sarta gapurana ditutup sanggeus manehna kaluar.
13Sadiakeun hiji anak domba nu umur sataun nu teu cacad pikeun kurban beuleuman saban poe ka Rama urang, nu disadiakeun unggal isuk-isuk. 14Unggal isuk-isuk sadiakeun kurban gandum jeung eta: kira-kira sagalon tipung lemes jeung saparapat galon minyak pikeun ngabasahanana, hiji kurban gandum ka Rama urang—hiji aturan nu tetep, salalanggengna. 15Maranehna kudu nyadiakeun anak domba, kurban gandum, jeung minyak unggal isuk-isuk, hiji kurban beuleuman nu teu pegat.”
16Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Lamun pamingpin mere hadiah ka salah sahiji anakna, eta jadi warisan anak eta, jadi milik anak-anakna salaku pangabogana. 17Tapi lamun manehna mere sabagian tina warisanana ka hiji badega, eta jadi milik badega tea nepi ka taun pangbebasan, tuluy balik deui ka pamingpin. Warisanana ngan keur anak-anakna bae—eta milik maranehna. 18Pamingpin ulah ngarampas warisan rahayat, maksa maranehna ninggalkeun pangabogana. Manehna kudu mere warisan ka anak-anakna tina milikna sorangan, supaya ulah aya umat Kami nu kausir ti pangabogana.”
Pawon-pawon Suci di Bait Allah
19Geus kitu manehna mawa kuring ngaliwatan lawang gigireun gapura asup ka rohangan-rohangan suci para imam nu nyanghareup ka kaler; di dinya, di tungtung kulon pisan, aya hiji tempat.
20Ceuk manehna ka kuring, “Di dieu para imam ngulub kurban kasalahan jeung kurban dosa sarta manggang kurban gandum, supaya maranehna ulah mawa eta ka palataran luar sarta nepikeun kasucian ka rahayat.” a a v20 Dina ibadah urang Israil, barang-barang suci teh dianggap boga kakuatan rohani; keuna ka eta bisa ngabahayakeun jalma biasa nu can disiapkeun sacara ritual, ku kituna masakna tetep dilakukeun di jero wewengkon nu suci.
21Manehna mawa kuring kaluar ka palataran luar sarta ngaliwatan opat juruna; di unggal juru aya hiji palataran. 22Di opat juru palataran eta aya palataran-palataran nu dipager, panjangna kira-kira tujuh puluh kaki jeung rubakna lima puluh kaki; kaopatna sarua ukuranana. 23Aya jajaran batu ngurilingan jero kaopatna, jeung hawu-hawu paragi masak diwangun handapeun jajaran eta sakurilingna.
24Geus kitu manehna ngomong ka kuring, “Ieu teh pawon-pawon tempat para palayan Bait Allah ngulub kurban-kurban ti rahayat.”