Efa vita pirinty
Boky

Ny Andriana eo amin’ny Vavahady Atsinanana

Misokatra ihany ny vavahadin'ny atsinanana amin'ny Sabata sy ny voalohan'ny volana, ny andriana mijanona eo amin'ny toerany raha atao ny fanatiny ho an'i Raintsika, ary tsy maintsy mivoaka amin'ny vavahady mifanohitra amin'ilay nidirany ny mpivavaka. Tsy azon'ny andriana alaina ny tanin'ny fianakaviana. Aseho an'i Ezekiela ny lakozia.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–18

Toko 46.

Izao no lazain’ny Ray Tompo: Ny vavahady atsinanana amin’ny kianja anatiny dia hikatona ho enina andro fiasana, fa hovohana kosa amin’ny andro Sabata sy amin’ny andro-bolana vaovao. «Hiditra amin’ny lalana fidirana ao amin’ny vavahady avy any ivelany ny andriana ka hijoro eo anilan’ny andriky ny vavahady, raha manolotra ny fanatitra doranany sy ny fanatitra fihavanana ny mpisorona. Hiankohoka eo am-baravaran’ny vavahady izy, dia hivoaka; nefa tsy hikatona ny vavahady raha tsy hariva. Ny vahoaka amin’ny tany dia hiankohoka eo am-pidirana amin’izany vavahady izany eo anatrehan’i Raintsika amin’ny Sabata sy amin’ny andro-bolana vaovao. Ny fanatitra doran’ny andriana ho an’i Raintsika amin’ny andro Sabata dia zanak’ondry enina tsy misy kilema sy ondrilahy iray tsy misy kilema. Fanatitra hanina: eo ho enina galona ny koba farina miaraka amin’ny ondrilahy; ny amin’ny zanak’ondry dia izay azony omena; ary eo ho iray galona ny diloilo isaky ny enina galona. Amin’ny andro-bolana vaovao: ombilahy tanora iray, zanak’ondry enina, ary ondrilahy iray, dia samy tsy misy kilema avokoa. Ho fanatitra hanina dia manome eo ho enina galona miaraka amin’ny ombilahy izy, enina galona miaraka amin’ny ondrilahy, ary miaraka amin’ny zanak’ondry araka izay tratry ny tanany, ary eo ho iray galona ny diloilo isaky ny enina galona. Rehefa miditra ny andriana, dia hiditra amin’ny lalana fidirana ao amin’ny vavahady izy ary hivoaka amin’io lalana io ihany.

Rehefa tonga eo anatrehan’i Raintsika ny vahoaka amin’ny tany amin’ny fety voatondro, dia izay miditra amin’ny vavahady avaratra hiankohoka no hivoaka amin’ny atsimo, ary izay miditra amin’ny atsimo no hivoaka amin’ny avaratra. Tsy hiverina amin’ny vavahady nidirany izy; samy hivoaka mahitsy avy. Ho eo afovoan’izy ireo ny andriana: hiditra rehefa miditra izy ireo, ary hivoaka rehefa mivoaka izy ireo. Amin’ny fety sy ny fotoana voatondro dia ny fanatitra hanina dia enina galona ny koba farina miaraka amin’ny ombilahy, enina miaraka amin’ny ondrilahy, miaraka amin’ny zanak’ondry araka izay azony omena, ary iray galona ny diloilo isaky ny enina galona. Rehefa manome fanatitra an-tsitrapo ho an’i Raintsika ny andriana, na fanatitra doro na fanatitra fihavanana, dia hovohana ho azy ny vavahady manatrika atsinanana. Hanatitra ny fanatitra doranany sy ny fanatitra fihavananany izy tahaka ny amin’ny Sabata, dia hivoaka; ary hokatonina ny vavahady rehefa vita ny fivoahany.

Hanome zanak’ondry iray taona tsy misy kilema ianao ho fanatitra doro isan’andro ho an’i Raintsika; isa-maraina no hanomanana azy. Isa-maraina dia manomeza fanatitra hanina miaraka aminy: eo ho iray galona ny koba farina madio sy iray kiarta ny diloilo hanosorana azy, fanatitra hanina ho an’i Raintsika, dia lalàna maharitra mandrakizay. Hanome ny zanak’ondry sy ny fanatitra hanina ary ny diloilo isa-maraina izy ireo, ho fanatitra doro tsy mitsahatra.»

Izao no lazain’ny Ray Tompo: «Raha manome fanomezana ho an’ny anankiray amin’ny zanany ny andriana, dia lovan’io zanaka io izany, ary an’ny zanany ho fananany. Fa raha manome ampahany amin’ny lovany ho an’ny mpanompo kosa izy, dia an’ilay mpanompo izany mandra-pahatongan’ny taona fanafahana, dia miverina amin’ny andriana. Ny lovany dia an’ny zanany ihany; azy ireo izany. Tsy havelan’ny andriana haka ny lovan’ny vahoaka izy ka hamoaka azy amin’ny taniny. Homeny lova avy amin’ny fananany ny zanany, mba tsy hisy ho voaroaka amin’ny taniny ny oloko.»

Ny Efitrano Fandrahoana Masin’ny Tempoly

Dia nentiny namaky ny lalana fidirana teo anilan’ny vavahady aho, ho any amin’ny efitrano masin’ny mpisorona izay manatrika avaratra; ary teo amin’ny faran’ny andrefana dia nisy toerana.

Hoy izy tamiko: «Eto no ahandroan’ny mpisorona ny fanatitra heloka sy ny fanatitra noho ny ota ary ahaingoany ny fanatitra hanina, mba tsy hitondrany azy ao amin’ny kianja ivelany ka hampita ny fahamasinana amin’ny vahoaka.» a a v20 Tamin’ny fanompoam-pivavahana teo amin’ny Israely, ny zavatra masina dia heverina ho feno herin’ny ara-panahy; mety ho loza ho an’ny olona tsotra tsy voaomana araka ny fombafomba ny fifandraisana aminy, ka tao anatin’ny faritra masina ihany no nahandroana.

Dia nentiny nivoaka tany amin’ny kianja ivelany aho ary nampandalovina tamin’ny zorony efatra; ary tao amin’ny zoro tsirairay dia nisy kianja. Ny zoro efatry ny kianja dia nisy kianja voahodidina, eo ho fitopolo tongotra ny halavany ary eo ho dimampolo tongotra ny sakany; ny efatra dia mitovy habe avokoa. Nisy rantsa-bato nanodidina tao anatin’izy efatra, ary nisy fatana fandrahoana naorina tao ambanin’ireo rantsa-bato manodidina.

Dia hoy izy tamiko: «Ireto no efitrano fandrahoana izay ahandroan’ny mpanompon’ny tempoly ny fanatitra ataon’ny vahoaka.»