ሕዝቅኤል 46

46 ¹ጌታ አባት እንዲህ ይላል፤ የውስጠኛው አደባባይ የምሥራቅ በር ስድስቱን የሥራ ቀናት ተዘግቶ ይኖራል፤ በሰንበት ቀን ግን ይከፈታል፤ በመባቻ ቀንም ይከፈታል። ²“መስፍኑ ከውጭ በበሩ መመላለሻ አዳራሽ በኩል ገብቶ በበሩ መቃን አጠገብ ይቆማል፤ ካህናቱም የሚቃጠለውን መሥዋዕቱንና የደኅንነት መሥዋዕቱን ያቀርባሉ። እርሱም በበሩ ደፍ ላይ ሰግዶ ይወጣል፤ በሩ ግን እስከ ማታ ድረስ ክፍት ሆኖ ይቆያል። ³የምድሪቱ ሕዝብም በሰንበትና በመባቻ ቀናት በዚያ በር መግቢያ ላይ በአባታችን ፊት ይሰግዳሉ። ⁴መስፍኑ በሰንበት ቀን ለአባታችን የሚያቀርበው የሚቃጠል መሥዋዕት፦ ስድስት ነውር የሌለባቸው ጠቦቶችና ነውር የሌለበት አንድ አውራ በግ ይሆናል። ⁵የእህል ቍርባኑ ከአውራ በጉ ጋራ ስድስት ጋሎን ያህል ዱቄት ይሁን፤ ከጠቦቶቹ ጋራ ደግሞ የሚችለውን ያህል ይስጥ፤ ለእያንዳንዱም ስድስት ጋሎን አንድ ጋሎን ያህል ዘይት ይጨምር። ⁶በመባቻው ቀን አንድ ወይፈን፣ ስድስት ጠቦቶችና አንድ አውራ በግ፣ ሁሉም ነውር የሌለባቸው ይሁኑ። ⁷ለእህል ቍርባንም ከወይፈኑ ጋራ ስድስት ጋሎን ያህል፣ ከአውራ በጉ ጋራ ስድስት ጋሎን፣ ከጠቦቶቹ ጋራ ደግሞ የሚያስችለውን ያህል ያቅርብ፤ ለእያንዳንዱም ስድስት ጋሎን አንድ ጋሎን ያህል ዘይት ይጨምር። ⁸መስፍኑ በሚገባበት ጊዜ በበሩ መመላለሻ አዳራሽ በኩል ገብቶ በዚያው በኩል ይውጣ።

⁹የምድሪቱ ሕዝብ በተወሰኑ በዓላት በአባታችን ፊት በሚመጡበት ጊዜ፣ ለመስገድ በሰሜኑ በር የሚገባ ሁሉ በደቡቡ በር ይውጣ፤ በደቡቡ በር የሚገባም በሰሜኑ በር ይውጣ። ማንም በገባበት በር ተመልሶ አይውጣም፤ እያንዳንዱ ቀጥ ብሎ ይውጣ። ¹⁰መስፍኑም በመካከላቸው ይሆናል፤ እነርሱ ሲገቡ ይገባል፤ ሲወጡም ይወጣል። ¹¹በበዓላትና በተወሰኑ ጊዜያት የእህል ቍርባኑ ከወይፈን ጋራ ስድስት ጋሎን ዱቄት፣ ከአውራ በግ ጋራ ስድስት ጋሎን ይሁን፤ ከጠቦቶቹ ጋራ ደግሞ የሚችለውን ያህል፤ ለእያንዳንዱም ስድስት ጋሎን አንድ ጋሎን ዘይት ይጨምር። ¹²መስፍኑ ለአባታችን በፈቃዱ የሚያቀርበውን መሥዋዕት፣ የሚቃጠል መሥዋዕት ወይም የደኅንነት መሥዋዕት በሚያቀርብበት ጊዜ፣ ወደ ምሥራቅ የሚመለከተው በር ይከፈትለታል። እርሱም እንደ ሰንበት ቀን የሚቃጠለውን መሥዋዕቱንና የደኅንነት መሥዋዕቱን ያቀርባል፤ ከዚያም ይወጣል፤ ከወጣም በኋላ በሩ ይዘጋል።

¹³ለአባታችን በየቀኑ የሚቃጠል መሥዋዕት አድርገህ ነውር የሌለበት የአንድ ዓመት ጠቦት አቅርብ፤ በየማለዳውም አዘጋጀው። ¹⁴በየማለዳውም ከእርሱ ጋራ የእህል ቍርባን አቅርብ፤ አንድ ጋሎን ያህል መልካም ዱቄትና ዱቄቱን ለማራስ ሩብ ጋሎን ዘይት ይሁን፤ ይህ ለአባታችን የሚቀርብ የእህል ቍርባን ነው፤ ለዘላለም የሚኖር ዘላለማዊ ሥርዐት ነው። ¹⁵ጠቦቱን፣ የእህል ቍርባኑንና ዘይቱን በየማለዳው ያቅርቡ፤ ይህም ዘውትር የሚቃጠል መሥዋዕት ነው።”

¹⁶ጌታ አባት እንዲህ ይላል፤ “መስፍኑ ከወንዶች ልጆቹ ለአንዱ ስጦታ ቢሰጠው፣ ይህ የዚያ ልጅ ርስት ይሆናል፤ የወንዶች ልጆቹ ርስት ሆኖ ንብረታቸው ይሆናል። ¹⁷ከርስቱ ግን ለአንድ አገልጋይ ከፍሎ ቢሰጠው፣ እስከ ነጻነት ዓመት ድረስ የአገልጋዩ ይሆናል፤ ከዚያም ወደ መስፍኑ ይመለሳል። ርስቱ የወንዶች ልጆቹ ብቻ ነው፤ የእነርሱም ነው። ¹⁸መስፍኑ ሕዝቡን ከንብረታቸው እያስወጣ የሕዝቡን ርስት አይውሰድ። ከሕዝቤ አንዱም እንኳ ከንብረቱ እንዳይፈናቀል፣ ለወንዶች ልጆቹ ከራሱ ርስት ያካፍላቸዋል።”

የቤተ መቅደሱ ቅዱሳን ማብሰያዎች

¹⁹ከዚያም በበሩ አጠገብ ባለው መግቢያ በኩል ወደ ሰሜን ወደሚመለከቱት ለካህናቱ ወደ ተለዩት ቅዱሳን ክፍሎች አስገባኝ፤ በዚያም በምዕራብ በኩል በመጨረሻው ጫፍ ላይ አንድ ስፍራ ነበረ።

²⁰እርሱም እንዲህ አለኝ፤ “ካህናቱ ወደ ውጭኛው አደባባይ ይዘዋቸው ወጥተው ቅድስናን ለሕዝቡ እንዳያስተላልፉ፣ የበደሉንና የኀጢአቱን መሥዋዕት የሚቀቅሉበት፣ የእህሉንም ቍርባን የሚጋግሩበት ስፍራ ይህ ነው።” ^a a v20 በእስራኤል አምልኮ ቅዱሳን ዕቃዎች መንፈሳዊ ኀይል እንዳላቸው ይታመን ነበር፤ ለሥርዐቱ ያልተዘጋጁ ተራ ሰዎች እነርሱን መንካታቸው አደጋ ላይ ሊጥላቸው ይችል ነበር፤ ስለዚህ ማብሰሉ በቅዱሱ ስፍራ ውስጥ ይከናወን ነበር።

²¹ከዚያም ወደ ውጭኛው አደባባይ አወጣኝ፤ በአራቱም ማዕዘኖቹ አሳለፈኝ፤ በእያንዳንዱም ማዕዘን አንድ አደባባይ ነበረ። ²²በአደባባዩ በአራቱ ማዕዘኖች የታጠሩ አደባባዮች ነበሩ፤ ርዝመታቸው ሰባ ጫማ ያህል፣ ስፋታቸው አምሳ ጫማ ያህል ነበር፤ አራቱም እኩል መጠን ነበራቸው። ²³በአራቱም አደባባዮች ውስጥ ዙሪያውን የድንጋይ ረድፍ ነበረ፤ በረድፎቹም ሥር ዙሪያውን የማብሰያ ምድጃዎች ተሠርተው ነበር።

²⁴እርሱም እንዲህ አለኝ፤ “የቤተ መቅደሱ አገልጋዮች የሕዝቡን መሥዋዕት የሚቀቅሉባቸው ማብሰያዎች እነዚህ ናቸው።”