Sang Pangeran ing Gapura Wetan

Gapura wetan mung dibukak ing dina Sabat lan ing dina bulan anyar, sang pangeran ngadeg ing tiyange nalika sesajiane marang Rama kita dicawisake, lan para kang ngabekti kudu metu liwat gapura kang adhep-adhepan karo gapura kang dilebokake. Sang pangeran ora kena ngrebut tanah pusakane brayat. Yehezkiel dituduhi pawon-pawone.

Pasal 46.

Mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: Gapura wetan ing plataran njero iku ditutup nganti nem dina pagawean, nanging dibukak ing dina Sabat lan dibukak ing dina rembulan anyar. “Sang Pangeran mlebu liwat bangsal gapura saka njaba, banjur ngadeg ing sandhinge cagak gapura, nalika para imam padha nyaosake kurban obaran lan kurban slametane. Sang Pangeran sujud ing tlundhakan gapura, banjur metu; nanging gapura mau tetep menga nganti sore. Wong sanagara bakal padha sujud ing ngarepe gapura mau ana ing ngarsane Rama kita ing dina-dina Sabat lan dina-dina rembulan anyar. Kurban obaran kang disaosake Sang Pangeran marang Rama kita ing dina Sabat yaiku: cempe nem kang tanpa cacad lan wedhus lanang siji kang tanpa cacad. Kurban dhaharane yaiku: glepung watara nem galon kanggo wedhus lanang mau; dene kanggo cempe-cempe, sapira kang bisa diwenehake; sarta lenga watara sagalon saben nem galon. Ing dina rembulan anyar: sapi lanang enom siji, cempe nem, lan wedhus lanang siji, kabeh tanpa cacad. Minangka kurban dhaharan Sang Pangeran nyaosake watara nem galon kanggo sapi lanang mau, nem galon kanggo wedhus lanang, dene kanggo cempe-cempe sapira kang kasaguhane, karo maneh lenga watara sagalon saben nem galon. Samangsa Sang Pangeran mlebu, mlebune liwat bangsal gapura lan metune uga liwat dalan kang padha.

Samangsa wong sanagara padha sowan ing ngarsane Rama kita ing riyaya-riyaya kang tinemtokake, sing sapa mlebu liwat gapura lor arep sujud, metune liwat gapura kidul, lan sing sapa mlebu liwat gapura kidul, metune liwat gapura lor. Ora ana wong kang bali metu liwat gapura kang dienggo mlebu; saben wong lumaku terus ngener ngarep. Sang Pangeran bakal ana ing satengahe wong-wong mau—mlebu bareng karo mlebune wong-wong mau, lan metu bareng karo metune. Ing riyaya-riyaya lan ing wektu-wektu kang tinemtokake, kurban dhaharane yaiku glepung nem galon kanggo saben sapi lanang, nem galon kanggo saben wedhus lanang, dene kanggo cempe-cempe sapira kang bisa diwenehake, sarta lenga sagalon saben nem galon. Samangsa Sang Pangeran nyaosake kurban sukarila marang Rama kita—kurban obaran utawa kurban slametan—gapura kang madhep ngetan dibukakake kanggo dheweke. Sang Pangeran nyaosake kurban obaran lan kurban slametane kaya ing dina Sabat, banjur metu, lan gapura mau ditutup sawise dheweke metu.

Cawisna cempe umur setaun kang tanpa cacad minangka kurban obaran saben dina marang Rama kita, kang kacawisake saben esuk. Saben esuk cawisna kurban dhaharan bebarengan karo kurban mau: glepung alus watara sagalon lan lenga saseprapat galon kanggo mbasahi glepung iku, yaiku kurban dhaharan konjuk marang Rama kita—dadi pranatan kang tetep, ing salawas-lawase. Wong-wong mau kudu padha nyawisake cempe, kurban dhaharan, lan lenga mau saben esuk, minangka kurban obaran kang tanpa pedhot.”

Mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: “Manawa Sang Pangeran menehi pawewehan marang salah sijine anake lanang, iku dadi warisane anak mau, lan dadi darbeke anak-anake minangka duweke dhewe. Nanging manawa dheweke menehi bageyan saka warisane marang salah sawijining abdi, iku dadi duweke abdi mau nganti tekan taun pangluwaran, banjur bali marang Sang Pangeran. Warisane iku mung kanggo anak-anake lanang—iku dadi duweke. Sang Pangeran ora kena ngrebut warisane rakyat, nggusur wong-wong mau saka darbeke. Dheweke bakal menehi warisan marang anak-anake lanang saka duweke dhewe, supaya aja ana wong saka umatKu kang katundhung saka darbeke.”

Pawon-pawon Suci ing Padaleman Suci

Banjur aku diirid liwat lawang kang ana ing sandhinge gapura, menyang kamar-kamar suci duweke para imam kang madhep ngalor; lah ing kono, ing pungkasan sisih kulon dhewe, ana sawijining papan.

Dheweke kandha marang aku: “Iki panggonan para imam nggodhog kurban panebus kaluputan lan kurban panebus dosa sarta manggang kurban dhaharan, supaya aja padha nggawa kurban-kurban mau menyang plataran njaba lan nularake kasucen marang rakyat.” ^a

Banjur aku diirid metu menyang plataran njaba lan diajak ngliwati pojok papat plataran mau; ing saben pojok ana platarane. Ing pojok papat plataran mau ana plataran-plataran kang katutupan, dawane watara pitung puluh kaki lan ambane seket kaki; kabeh papat mau padha gedhene. Ing sajroning plataran papat mau ana larikan watu kang ngubengi, lan ing sangisore larikan-larikan mau digawe pawon kanggo olah-olah ngubengi.

Banjur dheweke kandha marang aku: “Iki pawon-pawon panggonane para abdi Padaleman Suci nggodhog kurbane rakyat.”