Kali kang Mili saka Padaleman Suci

Banyu mancur saka ing sangisore ambang padaleman suci, lan bareng diukur saben sawetara adoh, mundhak nganti tekan tungkak, dhengkul, bangkekan, banjur nganti ora kena diambah kejaba kanthi nglangi. Banyu iku nawarake Segara Mati, ngebaki iwak, lan pinggire ditanduri wit-witan kang awoh saben sasi. Wong manca oleh warisan tanah miturut dhawuhe Rama kita.

Pasal 47.

Aku banjur digawa bali menyang lawanging Padaleman Suci, lan ana banyu kang mili metu saka sangisore tlundhag ngener mangetan, awit Padaleman Suci iku madhep mangetan. Banyu mau mili mudhun saka sangisore sisih kidule Padaleman Suci, ing sakidule misbyah. Aku banjur dituntun metu liwat gapura lor, nuli ngubengi njaba tekan gapura njaba kang madhep mangetan; ana banyu kang mrembes saka sisih kidul.

Nalika wong mau mlaku ngetan karo nyekel tali ukuran, banjur ngukur kira-kira 1.500 kaki, nuli aku dituntun nyabrang banyu kang jerone tekan ing tungkak. Banjur ngukur maneh 1.500 kaki, nuli aku dituntun nyabrang—banyune jero tekan ing dhengkul. Banjur ngukur maneh 1.500 kaki, nuli aku dituntun nyabrang—banyune jero tekan ing bangkekan. Banjur ngukur maneh 1.500 kaki—wis dadi kali kang ora bisa dakliwati, awit banyune wis mundhak dhuwur, banyu kang jerone cukup kanggo nglangi, kali kang ora bisa disabrangi.

Wong mau ngandika marang aku: “He, anaking manungsa, apa kowe wis ndeleng iki?” Aku banjur dituntun bali menyang pinggir kali.

Nalika aku bali, aku weruh wit-witan kang akeh banget ing sakiwa-tengening kali. Wong mau banjur ngandika marang aku: “Banyu iki mili ngener tlatah wetan, mudhun menyang Araba, banjur mlebu ing sagara, yaiku sagara kang banyune mandheg, temah banyune dadi tawa. Ing ngendi bae kali iku mili, sakehing makhluk urip kang gremet-gremet bakal urip, lan iwake bakal akeh banget; awit banyu iki tekan ing kono, banyune sagara dadi tawa, lan samubarang dadi urip ing ngendi bae kali iku mili. Para tukang golek iwak bakal padha ngadeg ing pinggire; wiwit En-Gedi nganti tekan En-Eglaim bakal dadi papan kanggo mbeber jala. Iwake maneka warna, kaya iwak ing Sagara Tengah. Akehe ngedab-edabi. Nanging rawa-rawa lan blumbang-blumbange ora bakal dadi tawa; iku ditinggal dadi papaning uyah. Sarupaning wit woh-wohan bakal thukul ing sakiwa-tengen kali. Godhonge ora bakal alum lan wohe ora bakal entek; saben sasi bakal metu wohe kang anyar, awit banyune mili saka papan pasucen. Wohe kanggo pangan, lan godhonge kanggo tamba.” ^a

Rama kita Mbage Tanah

Rama kita Kang Mahakwasa ngandika: “Iki watesing tanah kang bakal kokbage-bage dadi warisan tumrap taler rolas ing Israel: Yusuf oleh rong panduman. Tanah iku bageen kang padha; Aku wis sumpah bakal maringake tanah iku marang para leluhurmu, lan tanah iki tiba marang kowe dadi warisanmu.

Iki watesing tanah mau: ing sisih lor, wiwit saka Sagara Tengah liwat Hetlon tekan Lebo-Hamat, Zedad,

Berota, Sibraim (ing antarane watese Damsyik lan Hamat), lan Hazer-Hatikon, ing watese Hauran. Dadi watese mujur saka sagara tekan Hazar-Enan, ing watese Damsyik, kalawan watese Hamat ing sisih lor. Iki watese sisih lor.

Watese sisih wetan mujur ing antarane Hauran lan Damsyik, nurut Bengawan Yarden ing antarane Gilead lan tanah Israel, tekan sagara wetan nganti tekan Tamar. Iki watese sisih wetan.

Watese sisih kidul mujur saka Tamar tekan banyu Meriba-Kadesh, banjur nurut Kali Mesir tekan Sagara Tengah. Iki watese sisih kidul, ngener tanah Negeb.

Ing sisih kulon, Sagara Tengah dadi watese tekan ngarepe Lebo-Hamat. Iki watese sisih kulon.

Dadi tanah iki bageen ing antaramu dhewe miturut taler-talere Israel. Edum-edumen dadi warisan kanggo kowe dhewe lan kanggo para wong manca kang manggon ing tengahmu, kang wis padha duwe anak ing antaramu. Anggepen padha karo wong Israel asli; bebarengan karo kowe wong-wong iku bakal nampa warisan ing antarane taler-talere Israel.” Ing taler ngendi bae wong manca iku manggon, warisane wenehna ana ing kono, mangkono pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa.