मन्दिरबाट बग्ने नदी

मन्दिरको सँघारमुनिबाट पानी तप्किन्छ, र निश्चित दूरीमा नापिँदा त्यो गोलीगाँठो, घुँडा, कम्मर हुँदै पौडी खेल्नुपर्ने भन्दा पनि गहिरो हुन्छ। त्यसले मृत सागरलाई ताजा बनाउँछ, माछाले भरिदिन्छ, र किनारहरूमा हरेक महिना फल्ने रूखहरू लहरै उमार्छ। हाम्रा पिताको आज्ञाअनुसार विदेशीहरूले पनि जमिनको अंश पाउँछन्।

अध्याय 47।

तब तिनले मलाई मन्दिरको प्रवेशद्वारमा फर्काएर ल्याए, र देहलीमुनिबाट पूर्वतिर पानी बगिरहेको थियो, किनभने मन्दिर पूर्वतिर फर्केको थियो। त्यो पानी मन्दिरको दक्षिणपट्टिबाट, वेदीको दक्षिणतिरबाट बगेर तल झर्थ्यो। तिनले मलाई उत्तरतिरको ढोकाबाट बाहिर लगे र बाहिरबाट घुमाएर पूर्वतिर फर्केको बाहिरी ढोकामा पुर्‍याए; दक्षिणपट्टिबाट पानी चुहिरहेको थियो।

ती मानिस नाप्ने डोरी लिएर पूर्वतिर जाँदा, तिनले झन्डै 1,500 फिट नापे र मलाई गोलीगाँठोसम्म पुग्ने पानीबाट पार गराए। तिनले अर्को 1,500 फिट नापे र मलाई पार गराए—घुँडासम्म पुग्ने पानी। तिनले अर्को 1,500 फिट नापे र मलाई पार गराए—कम्मरसम्म पुग्ने पानी। तिनले अर्को 1,500 फिट नापे—म तर्न नसक्ने नदी, किनभने पानी बढेको थियो, पौडी खेल्न पुग्ने गहिरो पानी, तर्नै नसकिने नदी।

तिनले मलाई भने, “हे मानिसको पुत्र, के तैँले यो देखिस्?” त्यसपछि तिनले मलाई नदीको किनारमा फर्काएर लगे।

म फर्कंदा, मैले नदीको दुवै किनारमा असाध्यै धेरै रूखहरू देखेँ। तिनले मलाई भने, “यो पानी पूर्वी क्षेत्रतिर बग्छ, तल अराबामा झर्छ, र समुद्रमा, अर्थात् स्थिर पानीको समुद्रमा पस्छ, अनि त्यो पानी ताजा हुन्छ। यो नदी जहाँ-जहाँ बग्छ, त्यहाँ हरेक चलायमान जीवित प्राणी बाँच्नेछ, र माछा असाध्यै धेरै हुनेछन्; किनभने यो पानी त्यहाँ पुग्छ, समुद्रको पानी ताजा हुन्छ, र नदी जहाँ-जहाँ पुग्छ, त्यहाँ सबै कुरा बाँच्छन्। माछा मार्नेहरू त्यसको छेउमा उभिनेछन्; एन-गदीदेखि एन-एग्लेमसम्म जाल फैलाउने ठाउँ हुनेछ। त्यसका माछा धेरै किसिमका हुनेछन्, महासमुद्रका माछाजस्तै। असाध्यै धेरै। तर त्यसका सिमसार र दलदलहरू भने ताजा हुनेछैनन्; ती नुनका निम्ति छोडिनेछन्। दुवै किनारमा हरेक किसिमका फलफूलका रूखहरू उम्रनेछन्। तिनका पात ओइलाउनेछैनन्, न त तिनका फल नै सकिनेछन्; हरेक महिना तिनले ताजा फल फलाउनेछन्, किनभने त्यसको पानी पवित्रस्थानबाट बग्छ। तिनका फल खाने कुरा हुन्, अनि तिनका पात निको पार्ने औषधि हुन्।” ^a

पिताले देश बाँड्नुहुन्छ

सर्वसत्ताधारी पिता भन्नुहुन्छ: “इस्राएलका बाह्र कुलहरूबीच उत्तराधिकारको रूपमा देश बाँड्ने सिमानाहरू यी नै हुन्: योसेफले दुई भाग पाउनेछन्। यसलाई बराबर-बराबर बाँड्नू; मैले तिमीहरूका पुर्खाहरूलाई यो दिने शपथ खाएको थिएँ, र यो देश तिमीहरूको उत्तराधिकारको रूपमा तिमीहरूलाई प्राप्त हुन्छ।

देशको सिमाना यो हो: उत्तरतिर, महासमुद्रदेखि हेतलोन हुँदै लेबो-हमातसम्म, जददसम्म,

बेरोता, सिब्रैम (दमस्कस र हमातका सिमानाहरूको बीचमा), र हौरानको सिमानामा रहेको हासेर-हत्तीकोन। यसरी सिमाना समुद्रदेखि हासर-एनानसम्म, दमस्कसको सिमानामा पुग्छ, र उत्तरतिर हमातको सिमाना पर्छ। यो उत्तरपट्टिको भाग हो।

पूर्वपट्टिको भाग हौरान र दमस्कसको बीचमा, गिलाद र इस्राएल देशको बीचमा यर्दन नदीको किनारै-किनार, पूर्वी समुद्रसम्म, तामारसम्म पुग्छ। यो पूर्वपट्टिको भाग हो।

दक्षिणपट्टिको भाग तामारदेखि मरीबा-कादेशको पानीसम्म, त्यसपछि मिश्रको खोलाको किनारै-किनार महासमुद्रसम्म पुग्छ। यो नेगेबतिरको दक्षिणपट्टिको भाग हो।

पश्चिमपट्टि, महासमुद्रले लेबो-हमातको सामुन्नेसम्म सिमाना बनाउँछ। यो पश्चिमपट्टिको भाग हो।

यसरी इस्राएलका कुलहरूअनुसार यो देश आफूहरूबीच बाँड्नू। यसलाई आफ्नो निम्ति र तिमीहरूका बीचमा बसोबास गर्ने अनि तिमीहरूका बीचमा सन्तान जन्माएका विदेशीहरूका निम्ति उत्तराधिकारको रूपमा बाँड्नू। तिनीहरूलाई इस्राएलमा जन्मेका मूलवासीसरह व्यवहार गर्नू; तिनीहरूले तिमीहरूसँगै इस्राएलका कुलहरूबीच उत्तराधिकार पाउनेछन्।” विदेशी जुनसुकै कुलमा बसोबास गर्छ, त्यहीँ त्यसलाई त्यसको उत्तराधिकार देऊ, सर्वसत्ताधारी पिता घोषणा गर्नुहुन्छ।