હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પૂર્વ દરવાજે રાજકુમાર

પૂર્વનો દરવાજો ફક્ત વિશ્રામવારે અને ચંદ્રદર્શનના દિવસે ખૂલે છે. આપણા પિતાને રાજકુમારનાં અર્પણો ચઢાવાય ત્યારે તે દરવાજાના સ્તંભ પાસે ઊભો રહે છે, અને ભક્તોએ જે દરવાજેથી આવ્યા હોય તેની સામેના દરવાજેથી બહાર જવાનું હોય છે. રાજકુમાર કુટુંબની જમીન પડાવી શકતો નથી. હઝકિયેલને રસોડાં બતાવવામાં આવે છે.

અધ્યાય 46.

સાર્વભૌમ પિતા આમ કહે છે: અંદરના ચોકનો પૂર્વ દરવાજો છ કામકાજના દિવસો દરમિયાન બંધ રહે, પણ વિશ્રામવારે ખોલાય અને અમાસે ખોલાય. “રાજકુમાર બહારથી દરવાજાના પ્રવેશદ્વારના ખંડ થઈને અંદર આવે અને દરવાજાની બારસાખ પાસે ઊભો રહે, ત્યારે યાજકો તેનું દહનાર્પણ તથા શાંત્યર્પણો ચઢાવે. તે દરવાજાના ઉંબર પાસે ભજન કરે, પછી ચાલ્યો જાય; પણ દરવાજો સાંજ સુધી ખુલ્લો રહે. દેશના લોકો વિશ્રામવારોએ તથા અમાસોએ એ દરવાજાના પ્રવેશદ્વાર પાસે આપણા પિતાની સમક્ષ ભજન કરે. વિશ્રામવારે આપણા પિતાને રાજકુમારનું દહનાર્પણ: ખોડ વગરનાં છ હલવાન તથા ખોડ વગરનો એક ઘેટો. ખાદ્યાર્પણ: ઘેટા સાથે આશરે છ ગેલન લોટ; હલવાનો સાથે તે જે આપી શકે તે; અને દર છ ગેલને આશરે એક ગેલન તેલ. અમાસને દિવસે: એક જુવાન બળદ, છ હલવાન તથા એક ઘેટો, બધાં ખોડ વગરનાં. ખાદ્યાર્પણ તરીકે તે બળદ સાથે આશરે છ ગેલન, ઘેટા સાથે છ ગેલન, હલવાનો સાથે તે જેટલું પોસાય તેટલું, તથા દર છ ગેલને આશરે એક ગેલન તેલ આપે. જ્યારે રાજકુમાર અંદર આવે, ત્યારે તે દરવાજાના પ્રવેશદ્વારના ખંડ થઈને આવે અને એ જ રસ્તે બહાર જાય.

જ્યારે દેશના લોકો ઠરાવેલા ઉત્સવોએ આપણા પિતાની સમક્ષ આવે, ત્યારે ભજન કરવા ઉત્તર દરવાજેથી આવનાર દક્ષિણ દરવાજેથી બહાર જાય, અને દક્ષિણ દરવાજેથી આવનાર ઉત્તર દરવાજેથી બહાર જાય. કોઈ પોતાના પ્રવેશદ્વારથી પાછો ન ફરે; દરેક સામેથી સીધો બહાર નીકળે. રાજકુમાર તેમની સાથે રહેશે—જ્યારે તેઓ અંદર આવે ત્યારે આવતો, જ્યારે તેઓ બહાર જાય ત્યારે જતો. ઉત્સવોએ તથા ઠરાવેલા સમયોએ ખાદ્યાર્પણ બળદ સાથે છ ગેલન લોટ, ઘેટા સાથે છ ગેલન, હલવાનો સાથે તે જેટલું આપી શકે તેટલું, અને દર છ ગેલને એક ગેલન તેલ છે. જ્યારે રાજકુમાર આપણા પિતાને સ્વૈચ્છિક અર્પણ—દહનાર્પણ કે શાંત્યર્પણો—આપે, ત્યારે તેને માટે પૂર્વ તરફનો દરવાજો ખોલાય. તે વિશ્રામવારની જેમ પોતાનું દહનાર્પણ તથા શાંત્યર્પણો ચઢાવે, પછી બહાર જાય, અને તેના ગયા પછી દરવાજો બંધ કરાય.

આપણા પિતાને રોજના દહનાર્પણ તરીકે ખોડ વગરનું એક વર્ષનું હલવાન આપો, દરેક સવારે તૈયાર કરાતું. દરેક સવારે તેની સાથે ખાદ્યાર્પણ આપો: આશરે એક ગેલન ઝીણો લોટ અને તેને ભીંજવવા માટે એક ક્વૉર્ટ તેલ, આપણા પિતાને ખાદ્યાર્પણ—કાયમી કાનૂન, સર્વકાળ માટે. તેઓ દરેક સવારે હલવાન, ખાદ્યાર્પણ તથા તેલ આપે, નિત્ય દહનાર્પણ.”

સાર્વભૌમ પિતા કહે છે: “જો રાજકુમાર પોતાના કોઈ દીકરાને ભેટ આપે, તો તે એ દીકરાનો વારસો બને, જે તેના દીકરાઓનું માલમિલકત તરીકે ગણાય. પણ જો તે પોતાના વારસાનો કોઈ ભાગ સેવકને આપે, તો તે મુક્તિના વર્ષ સુધી સેવકનો રહે, પછી રાજકુમાર પાસે પાછો આવે. તેનો વારસો કેવળ તેના દીકરાઓનો છે—તે તેમનો જ છે. રાજકુમાર લોકોનો વારસો ઝૂંટવી ન લે, તેમને તેમની માલમિલકતથી હાંકી ન કાઢે. તે પોતાની મિલકતમાંથી પોતાના દીકરાઓને વારસો આપે, જેથી મારા લોકોમાંથી કોઈને તેની માલમિલકતથી હાંકી કાઢવામાં ન આવે.”

મંદિરનાં પવિત્ર રસોડાં

પછી તે મને દરવાજા પાસેના પ્રવેશદ્વાર થઈને ઉત્તર તરફ મુખ રાખનારાં યાજકોના પવિત્ર ઓરડાઓમાં લઈ ગયા; ત્યાં, છેક પશ્ચિમ છેડે, એક જગ્યા હતી.

તેમણે મને કહ્યું, “અહીં યાજકો દોષાર્પણ તથા પાપાર્પણ ઉકાળે છે અને ખાદ્યાર્પણ શેકે છે, જેથી તેઓ તેમને બહારના ચોકમાં લઈ જઈને લોકોને પવિત્રતા ન પહોંચાડે.” a a v20 ઇઝરાયલના ભજનમાં પવિત્ર વસ્તુઓ આધ્યાત્મિક રીતે શક્તિશાળી મનાતી; તેમનો સ્પર્શ વિધિપૂર્વક તૈયાર ન થયેલા સામાન્ય લોકોને માટે જોખમી બની શકતો, તેથી રાંધવાનું કામ પવિત્ર વિસ્તારની અંદર જ રાખવામાં આવતું.

તે મને બહારના ચોકમાં લઈ ગયા અને તેના ચારે ખૂણેથી ફેરવ્યો; દરેક ખૂણામાં એક ચોક હતો. ચોકના ચારે ખૂણે ઘેરાયેલા ચોક હતા, આશરે સિત્તેર ફૂટ લાંબા અને પચાસ ફૂટ પહોળા; ચારે એક જ માપના. ચારેની અંદર ફરતી પથ્થરની હાર હતી, અને હારોની નીચે ચારે બાજુ રાંધવાના ચૂલા બાંધેલા હતા.

પછી તેમણે મને કહ્યું, “આ એવાં રસોડાં છે જ્યાં મંદિરના સેવકો લોકોનાં બલિદાન ઉકાળે છે.”