Die Vors by die Oostelike Poort

Die oostelike poort gaan net op sabbatte en nuwemane oop, die vors staan by die poortstyl terwyl sy offers aan ons Vader gebring word, en aanbidders moet uitgaan deur die poort oorkant die een waardeur hulle ingekom het. Die vors mag nie familiegrond inpalm nie. Esegiël word die kombuise gewys.

Hoofstuk 46.

Die Soewereine Vader sê dit: Die oostelike poort van die binneste voorhof bly ses werksdae gesluit, maar word op die sabbat oopgemaak en op die nuwemaan oopgemaak. “Die vors kom van buite af deur die ingangsportaal van die poort binne en gaan staan by die deurpos terwyl die priesters sy brandoffer en maaltydoffers bring. Hy aanbid by die drumpel van die poort en gaan dan weg; maar die poort bly oop tot die aand. Die mense van die land sal by die ingang van daardie poort voor ons Vader aanbid op sabbatte en nuwemane. Die brandoffer van die vors aan ons Vader op die sabbat: ses lammers sonder gebrek en ’n ram sonder gebrek. Graanoffer: ongeveer ses gelling meel by die ram; by die lammers, wat hy ook al kan gee; en ongeveer een gelling olie vir elke ses gelling. Op die dag van die nuwemaan: ’n jong bul, ses lammers en ’n ram, almal sonder gebrek. As graanoffer verskaf hy ongeveer ses gelling by die bul, ses gelling by die ram, by die lammers soveel as wat hy kan bekostig, plus ongeveer een gelling olie vir elke ses gelling. Wanneer die vors inkom, kom hy deur die ingangsportaal van die poort in en gaan op dieselfde manier uit.

Wanneer die mense van die land by die vasgestelde feeste voor ons Vader kom, gaan elkeen wat deur die noordpoort inkom om te aanbid, deur die suide uit, en elkeen wat deur die suide inkom, gaan deur die noorde uit. Niemand keer deur sy ingangspoort terug nie; elkeen gaan reguit uit. Die vors sal onder hulle wees—hy kom in wanneer hulle inkom, en gaan uit wanneer hulle uitgaan. By feeste en vasgestelde tye is die graanoffer ses gelling meel by ’n bul, ses by ’n ram, by die lammers soveel as wat hy kan gee, en een gelling olie vir elke ses gelling. Wanneer die vors aan ons Vader ’n vrywillige offer bring—’n brandoffer of maaltydoffers—word die oostelike poort vir hom oopgemaak. Hy bring sy brandoffer en maaltydoffers soos op die sabbat, gaan dan uit, en die poort word gesluit nadat hy weggegaan het.

Verskaf ’n jaaroud lam sonder gebrek as ’n daaglikse brandoffer aan ons Vader, elke oggend voorberei. Verskaf elke oggend ’n graanoffer daarby: ongeveer een gelling fyn meel en ’n kwart olie om dit vogtig te maak, ’n graanoffer aan ons Vader—’n blywende wet, vir altyd. Hulle moet elke oggend die lam, die graanoffer en die olie verskaf, ’n voortdurende brandoffer.”

Die Soewereine Vader sê: “As die vors ’n geskenk aan een van sy seuns gee, word dit daardie seun se erfenis, wat aan sy seuns behoort as hulle eiendom. Maar as hy deel van sy erfenis aan ’n dienskneg gee, is dit die dienskneg s’n tot die jaar van vrylating, dan keer dit na die vors terug. Sy erfenis behoort net aan sy seuns—dit is hulle s’n. Die vors mag nie die erfenis van die mense gryp en hulle van hulle eiendom afdryf nie. Hy sal aan sy seuns ’n erfenis uit sy eie besittings gee, sodat niemand van my mense van hulle eiendom verdryf word nie.”

Die Heilige Kombuise van die Tempel

Toe het hy my deur die ingang langs die poort gebring na die heilige kamers van die priesters wat na die noorde kyk; daar, aan die verste westekant, was ’n plek.

Hy het vir my gesê: “Hier kook die priesters die skuldoffers en sondoffers en bak hulle die graanoffer, sodat hulle dit nie na die buitenste voorhof dra en heiligheid aan die mense oordra nie.” ^a

Hy het my uitgebring na die buitenste voorhof en verby sy vier hoeke; in elkeen was ’n voorhof. Die vier hoeke van die voorhof het ommuurde voorhowe gehad, ongeveer sewentig voet lank en vyftig voet wyd; al vier dieselfde grootte. ’n Klipry het binne-in al vier rondom geloop, met kookherde wat rondom onder die rye gebou was.

Toe sê hy vir my: “Dit is die kombuise waar die tempeldienaars die offers van die mense kook.”