ڇپيل
ڪتاب

اوڀر واري دروازي تي شهزادو

اوڀر وارو دروازو رڳو سبت ۽ نئين چنڊ تي کلي ٿو، شهزادو ان جي چائٺ وٽ بيهي ٿو جڏهن اسان جي پيءُ لاءِ سندس قربانيون چاڙهيون وڃن ٿيون، ۽ عبادت ڪندڙن کي ان دروازي جي سامهون واري دروازي مان نڪرڻو آهي جنهن مان اهي داخل ٿيا. شهزادو خاندانن جي زمين ڦري نٿو سگهي. حزقي ايل کي رڌڻ جون جايون ڏيکاريون وڃن ٿيون.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–18

باب 46.

سڀني تي حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ اندريون صحن جو اوڀر وارو دروازو ڇهه ڪم جي ڏينهن بند رهندو، پر سبت جي ڏينهن کوليو ويندو ۽ نئين چنڊ جي ڏينهن بہ کوليو ويندو. ”شهزادو ٻاهران دروازي جي دهليز مان اندر ايندو ۽ دروازي جي چوکٽ وٽ بيهندو، جڏهن ڪاهن سندس سوزني قرباني ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪندا. هو دروازي جي دهليز تي سجدو ڪندو، پوءِ ٻاهر نڪري ويندو؛ پر دروازو شام تائين کليل رهندو. ملڪ جا ماڻهو سبتن ۽ نئين چنڊن تي انهيءَ دروازي جي دهليز تي اسان جي پيءُ آڏو سجدو ڪندا. سبت جي ڏينهن شهزادي جي طرفان اسان جي پيءُ لاءِ سوزني قرباني هيءَ آهي: ڇهه بي عيب گھيٽا ۽ هڪ بي عيب مينڍو. اناج جي نذر: مينڍي سان گڏ اٽڪل ڇهه گيلن ميدو، گھيٽن سان گڏ جيترو هو ڏئي سگھي، ۽ هر ڇهن گيلنن پويان اٽڪل هڪ گيلن تيل. نئين چنڊ جي ڏينهن: هڪ جوان ڍڳو، ڇهه گھيٽا ۽ هڪ مينڍو، سڀ بي عيب. اناج جي نذر طور هو ڍڳي سان گڏ اٽڪل ڇهه گيلن، مينڍي سان گڏ ڇهه گيلن، ۽ گھيٽن سان گڏ جيترو هن کان ٿي سگھي ڏيندو، ۽ هر ڇهن گيلنن پويان اٽڪل هڪ گيلن تيل بہ ڏيندو. جڏهن شهزادو اندر ايندو تڏهن دروازي جي دهليز مان ايندو ۽ ساڳئي رستي ٻاهر نڪرندو.

جڏهن ملڪ جا ماڻهو مقرر عيدن تي اسان جي پيءُ آڏو ايندا، تڏهن جيڪو سجدي لاءِ اتر واري دروازي مان اندر ايندو سو ڏکڻ واري مان ٻاهر نڪرندو، ۽ جيڪو ڏکڻ واري مان اندر ايندو سو اتر واري مان ٻاهر نڪرندو. ڪوبہ پنهنجي داخل ٿيڻ واري دروازي مان موٽي نہ ويندو؛ هر هڪ سڌو اڳيان ٻاهر نڪرندو. شهزادو انهن جي وچ ۾ هوندو؛ جڏهن اهي اندر ايندا تڏهن هو بہ ايندو، ۽ جڏهن اهي ٻاهر نڪرندا تڏهن هو بہ نڪرندو. عيدن ۽ مقرر وقتن تي اناج جي نذر هيءَ آهي: ڍڳي سان گڏ ڇهه گيلن ميدو، مينڍي سان گڏ ڇهه گيلن، گھيٽن سان گڏ جيترو هو ڏئي سگھي، ۽ هر ڇهن گيلنن پويان هڪ گيلن تيل. جڏهن شهزادو اسان جي پيءُ کي خوشيءَ جي نذر ڏيندو، سوزني قرباني هجي يا سلامتيءَ جون قربانيون، تڏهن اوڀر ڏانهن منهن ڪيل دروازو هن لاءِ کوليو ويندو. هو پنهنجي سوزني قرباني ۽ سلامتيءَ جون قربانيون سبت جي ڏينهن وانگر پيش ڪندو، پوءِ ٻاهر نڪرندو، ۽ سندس نڪرڻ کانپوءِ دروازو بند ڪيو ويندو.

اسان جي پيءُ لاءِ هر ڏينهن سوزني قرباني طور هڪ سال جو بي عيب گھيٽو پيش ڪر، جيڪو هر صبح تيار ڪيو وڃي. هر صبح ان سان گڏ اناج جي نذر پيش ڪر: اٽڪل هڪ گيلن ٻُوري ميدو ۽ ان کي آلو ڪرڻ لاءِ هڪ ڪوارٽ تيل، يعني اسان جي پيءُ لاءِ اناج جي نذر، هميشہ لاءِ دائمي قانون. اهي هر صبح گھيٽو، اناج جي نذر ۽ تيل هميشہ جي سوزني قرباني طور پيش ڪندا.“

سڀني تي حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ”جيڪڏهن شهزادو پنهنجي پٽن مان ڪنهن کي ڏات ڏئي، تہ اها انهيءَ پٽ جي ميراث ٿيندي، ۽ سندس پٽن جي ملڪيت طور انهن جي ٿيندي. پر جيڪڏهن هو پنهنجي ميراث مان ڪجھ حصو ڪنهن نوڪر کي ڏئي، تہ اهو آزاديءَ جي سال تائين نوڪر جو رهندو، پوءِ شهزادي کي موٽي ايندو. سندس ميراث رڳو سندس پٽن جي آهي؛ اها انهن جي ئي آهي. شهزادو ماڻهن جي ميراث نہ کسندو ۽ کين انهن جي ملڪيت کان نہ ڪڍندو. هو پنهنجي پٽن کي پنهنجي ملڪيت مان ميراث ڏيندو، تہ جيئن منهنجو ڪوبہ ماڻهو پنهنجي ملڪيت کان ڌڪي نہ ڪڍيو وڃي.“

هيڪل جا پاڪ باورچي خانا

پوءِ هن مون کي دروازي جي ڀرسان واري داخلا مان ڪاهنن جي اتر ڏانهن منهن ڪيل پاڪ ڪمرن ۾ آندو؛ اتي اولهه جي پري واري ڪنڊ تي هڪ جاءِ هئي.

چيائينم تہ ”هتي ڪاهن ڏوه جون ۽ گناه جون قربانيون ٻوڙيندا آهن ۽ اناج جي نذر پچائيندا آهن، تہ جيئن انهن کي ٻاهرين صحن ۾ کڻي نہ وڃن ۽ ماڻهن ڏانهن پاڪائي نہ پهچائين.“ a a v20 اسرائيل جي عبادت ۾ پاڪ شيون روحاني طور طاقتور سمجھيون وينديون هيون؛ انهن سان ڇهڻ سان رسمي طور تيار نہ ٿيل عام ماڻهن لاءِ خطرو ٿي سگھيو ٿي، تنهنڪري پچائڻ پاڪ حد اندر ئي رهيو.

پوءِ مون کي ٻاهرين صحن ۾ ڪڍي آندائين ۽ ان جي چئن ڪنڊن وٽان وٺي لنگھيائين؛ هر ڪنڊ ۾ هڪ صحن هو. صحن جي چئن ڪنڊن ۾ ديوار سان گھيريل صحن هئا، اٽڪل ستر فوٽ ڊگھا ۽ پنجاهه فوٽ ويڪرا؛ چارئي هڪ ئي ماپ جا هئا. چئني جي اندر پٿر جي هڪ قطار چوڌاري هلندي هئي، ۽ قطارن جي هيٺان چوڌاري چلھا ٺهيل هئا.

پوءِ چيائينم تہ ”هي باورچي خانا آهن، جتي هيڪل جا خادم ماڻهن جون قربانيون ٻوڙيندا آهن.“