حزقى‌ايل 46 FHB Father's Heart Bible™

46 ¹مالِک پلار داسې فرمائى: د دننۀ احاطې ختيځه دروازه به د کار په شپږو ورځو کښې بنده وى، خو د سبت په ورځ به خلاصه شى او د نوى سپوږمۍ په ورځ به خلاصه شى. ²”امير به د دروازې د ننوتو له دالانه د بهر نه راننوځى او د دروازې د چوکاټ سره به ودريږى، په داسې حال کښې چې امامان به د هغۀ د سوزولو قربانى او د سلامتۍ قربانۍ وړاندې کوى. هغه به د دروازې په درشل باندې عبادت وکړى، بيا به لاړ شى، خو دروازه به تر ماښامه خلاصه وى. ³د ملک خلق به د سبت او د نوى سپوږمۍ په ورځو کښې د هغې دروازې په مخکښې زمونږ پلار ته عبادت کوى. ⁴د سبت په ورځ به د امير هغه د سوزولو قربانى چې زمونږ پلار ته به يې وړاندې کوى، شپږ بې عيبه وري او يو بې عيبه مېږ وى. ⁵د اوړو قربانى: د مېږ سره به تخميناً شپږ ګيلن اوړۀ وى؛ د وريو سره به څومره چې يې وکولے شى؛ او په هر شپږو ګيلنو اوړو کښې به تخميناً يو ګيلن تېل وى. ⁶د نوى سپوږمۍ په ورځ: يو ځوان غوايے، شپږ وري، او يو مېږ، ټول بې عيبه. ⁷د اوړو د قربانۍ دپاره به هغه د غوايى سره تخميناً شپږ ګيلن، د مېږ سره شپږ ګيلن، د وريو سره څومره چې يې وس وى، او په هر شپږو ګيلنو کښې به تخميناً يو ګيلن تېل ورکوى. ⁸کله چې امير ننوځى، نو د دروازې له دالانه به راننوځى او په همدغه لار به بهر ووځى.

⁹کله چې د ملک خلق په مقررو اخترونو کښې زمونږ پلار ته راشى، نو څوک چې د عبادت دپاره د شمال له دروازې ننوځى هغه به د جنوب له لارې ووځى، او څوک چې د جنوب له دروازې ننوځى هغه به د شمال له لارې ووځى. هيڅوک به د خپلې ننوتو له دروازې بيرته نۀ ګرځى؛ هر څوک به سيده مخ ته ووځى. ¹⁰امير به د هغوئ په مينځ کښې وى — کله چې هغوئ ننوځى هغه به هم ننوځى، او کله چې هغوئ ووځى هغه به هم ووځى. ¹¹په اخترونو او مقررو وختونو کښې به د اوړو قربانى د غوايى سره شپږ ګيلن اوړۀ، د مېږ سره شپږ ګيلن، د وريو سره څومره چې يې وکولے شى، او په هر شپږو ګيلنو کښې يو ګيلن تېل وى. ¹²کله چې امير زمونږ پلار ته په خپله خوښه قربانى ورکوى — د سوزولو قربانى يا د سلامتۍ قربانۍ — نو ختيځ ته مخ هغه دروازه به ورته خلاصه شى. هغه به خپله د سوزولو قربانى او د سلامتۍ قربانۍ هم هغه شان وړاندې کوى لکه د سبت په ورځ، بيا به ووځى، او د هغۀ د وتو نه پس به دروازه بنده شى.

¹³زمونږ پلار ته د هرې ورځې د سوزولو قربانۍ دپاره به يو کلن بې عيبه ورے وړاندې کوئ، چې هر سحر به تيارولے شى. ¹⁴هر سحر به د هغۀ سره د اوړو قربانى وړاندې کوئ: تخميناً يو ګيلن ښۀ اوړۀ او د هغو د لندولو دپاره يو کوارټ تېل، زمونږ پلار ته د اوړو قربانى — دا د تل دپاره دائمى قانون دے. ¹⁵هغوئ به هر سحر ورے، د اوړو قربانى، او تېل وړاندې کوى، دا به دائمى د سوزولو قربانى وى.“

¹⁶مالِک پلار داسې فرمائى: ”کۀ امير د خپلو زامنو څخه يو ته څۀ ډالۍ ورکړى، نو دا به د هغۀ زوئ ميراث شى، او د هغۀ د زامنو د ملکيت په توګه به د هغوئ وى. ¹⁷خو کۀ هغه د خپل ميراث يوه برخه کوم نوکر ته ورکړى، نو دا به د ازادۍ تر کاله پورې د نوکر وى، بيا به امير ته بيرته راشى. د هغۀ ميراث يواځې د هغۀ د زامنو دے — دا د هغوئ دے. ¹⁸امير دې د خلقو ميراث په زور نۀ اخلى او هغوئ دې د خپل ملکيت نه نۀ شړى. هغه به خپلو زامنو ته د خپل ملکيت نه ميراث ورکوى، دې دپاره چې زما د خلقو نه هيڅوک د خپل ملکيت نه ونۀ شړلے شى.“

د عبادت خانې مقدسې باورچۍ خانې

¹⁹بيا هغۀ زۀ د دروازې خوا ته د ننوتو له لارې د امامانو هغو مقدسو کوټو ته بوتلم چې شمال ته يې مخ وو؛ هلته د لويديځ په اخره کونج کښې يو ځائ وو.

²⁰هغۀ راته ووئيل چې، ”دلته امامان د تقصير او د ګناه قربانۍ اېشوى او د اوړو قربانى پخوى، دې دپاره چې هغه دباندنۍ احاطې ته يې يوسى نۀ او خلقو ته تقدس ونۀ رسوى.“ ^a a v20 د اِسرائيل په عبادت کښې مقدس شيان روحانى طور ځواکمن ګڼلے کېدل؛ د هغو سره لګېدل هغه عام خلق چې په مذهبى طور تيار نۀ وُو، په خطر کښې اچولے شول، نو ځکه پخلے د مقدسې علاقې دننه کېدو.

²¹هغۀ زۀ دباندنۍ احاطې ته بهر بوتلم او د هغې د څلورو ګوټونو نه يې تېر کړم؛ په هر ګوټ کښې يو احاطه وه. ²²د احاطې څلور ګوټونه بندې احاطې لرلې، تخميناً اويا فوټه اوږدې او پنځوس فوټه پلنې؛ ټولې څلورې د يو برابرې وې. ²³د ټولو څلورو دننه چاپېره د کاڼو يوه قطار تله، او د هغو قطارونو لاندې چاپېره د پخلى نغرى جوړ شوى وُو.

²⁴بيا هغۀ راته ووئيل چې، ”دا هغه باورچۍ خانې دى چرته چې د عبادت خانې خادمان د خلقو قربانۍ اېشوى.“