يوه مقدسه برخه جلا کولې شوه
مځکه له مېشتېدو مخکې وېشل کېږي: یوه سپېڅلې پټه د زموږ پلار د مقدس ځای او کاهنانو لپاره، یوه پټه د لاویانو لپاره، مځکه د ښار لپاره، او پاتې یې شهزاده ته، چې ورته ویل کېږي خلک له خپلو کورونو مه شړه او سم تولونه وکاروه. بیا د اخترونو نذرانې ټاکل کېږي.
45 1”کله چې تاسو دا مُلک د قرعې په وسيله د ميراث په توګه وېشئ، نو زمونږ پلار دپاره يوه برخه جلا کړئ، د مُلک يوه مقدسه برخه: نژدې اته ميله اوږده، نژدې درے ميله پلنه. دا به په خپلو ټولو پولو کښې مقدسه وى. 2د دې نه، يوه څلور کونجه ځمکه چې هره خوا يې نژدې اته سوه پنځه اويا فُټه وى د مقدس ځائ دپاره ده، چې چاپېره يې نژدې نوے فُټه خلاصه ځمکه وى. 3د دې علاقې نه يوه اوږدوالے چې نژدې اته ميله وى او يوه پلنوالے چې نژدې درے ميله وى اندازه کړه؛ په دې کښې به مقدس ځائ، تر ټولو مقدس ځائ وى. 4دا د مُلک مقدسه برخه ده. دا به د هغو اِمامانو وى چې په مقدس ځائ کښې خدمت کوى، چې زما خدمت دپاره راځى؛ دوئ له به د کورونو دپاره يو ځائ او د مقدس ځائ دپاره يو پاک ځائ وى. 5يوه علاقه چې نژدې اته ميله اوږده او درے ميله پلنه وى د هغو لاويانو وى چې د خُدائ پاک په کور کښې خدمت کوى، د هغوئ د ملکيت په توګه، د اوسېدو دپاره له ښارونو سره.
6”د ښار د ملکيت دپاره به تاسو يوه پټه چې نژدې يو نيم ميل پلنه او اته ميله اوږده وى د مقدسې برخې سره جلا کړئ؛ دا د اِسرائيل ټول کور وى.
7”بادشاه له به د مقدسې برخې او د ښار د ملکيت په دواړو خواؤ ځمکه وى، د مقدسې برخې او د ښار د ملکيت سره، په لويديزه خوا کښې لويديز ته او په ختيزه خوا کښې ختيز ته؛ د هغې اوږدوالے به د قبيلو له يوې برخې سره برابر وى، د لويديزې پولې نه تر ختيزې پولې. 8دا ځمکه به په اِسرائيل کښې د هغۀ ملکيت وى. زما بادشاهان به نور زما په خلقو ظلم نۀ کوى، بلکې دا ځمکه به د اِسرائيل کور ته د هغوئ د قبيلو مطابق ورکوى.‘
9مالِک پلار داسې فرمائى: اے د اِسرائيل بادشاهانو، بس دے! تشدد او ظلم لرې کړئ؛ عدل او صداقت وکړئ. خپل بېځايه کول زما د خلقو د ځمکې نه لرې کړئ، مالِک پلار فرمائى.
10”تاسو له پکار دى چې صحيح تلې، صحيح د وچو شيانو پېمانه او صحيح د اوبلنو شيانو پېمانه وکاروئ. 11دوه ويشت کوارټه وچ او دوه ويشت کوارټه اوبلن: يوه پېمانه ده— اوبلن د دوه سوه شلو کوارټو لسمه برخه، وچ د دوه سوه شلو کوارټو لسمه برخه؛ دوه سوه شل کوارټه معيار مقرروى. a a v11 يو بت د اوبلنو شيانو يوه پېمانه وه چې نژدې شپږ ګېلنه (دوه ويشت لِټره) وه؛ اېفه د وچو جنسونو سره برابره وه. 12معيارى وزن د شلو وړو واحدونو سره برابر دے. شل، پنځه ويشت او پنځلس د دې واحدونو ستاسو لوئے د وزن پېمانه جوړوى.
13”دا هغه نذرانه ده چې تاسو يې وړاندې کوئ: د غنمو د هرې لويې پېمانې نه د يوې وچې پېمانې شپږمه برخه، او د وربشو د هرې لويې پېمانې نه شپږمه برخه. 14د غوړو مقرره برخه، د اوبلنو شيانو د پېمانې په حساب: د هر لوئ لوښى نه د اوبلنو شيانو د يوې پېمانې لسمه برخه— لس اوبلنې پېمانې يو لوئ لوښے جوړوى.‘ 15او د رمې يوه ګډه، د هرو دوه سوو نه، د اِسرائيل د اوبو لرونکو څړ ځايونو نه—د نعمتونو د نذرانو، د سوزولو د قربانيو او د سلامتۍ د قربانيو دپاره، چې د دوئ کفاره وشى، مالِک پلار فرمائى. 16’د مُلک ټول خلق به په دې مرسته کښې د اِسرائيل بادشاه سره ګډون وکړى. 17بادشاه له پکار دى چې د سوزولو قربانۍ، د نعمتونو نذرانه او د څښاک نذرانه په عيدونو، نويو سپوږمو او سبتونو کښې مهيا کړى—د اِسرائيل د کور ټول مقرر عيدونه. هغه له پکار دى چې د ګناه قربانى، د نعمتونو نذرانه، د سوزولو قربانى او د سلامتۍ قربانۍ تيار کړى، چې د اِسرائيل د کور کفاره وشى.‘“
18مالِک پلار فرمائى: ”په اول مياشت کښې، د مياشتې په اوله ورځ، يو ځوان غوايے چې هيڅ عيب يې نۀ وى واخله او مقدس ځائ پاک کړه. 19’اِمام د ګناه د قربانۍ نه څۀ وينه اخلى او د خُدائ پاک د کور د دروازې په چوکاټونو، د قربانګاه د څنډې په څلورو کونجونو او د دننه انګنې د دروازې په چوکاټونو يې لګوى. 20د مياشتې په اوومه ورځ د هر هغه چا دپاره هم همداسې وکړه چې په غلطۍ سره يا د نا پوهۍ نه ګناه کوى. نو تاسو به د خُدائ پاک د کور کفاره وکړئ.
21”په اول مياشت کښې، په څوارلسمه ورځ، تاسو له پکار دى چې فسح ونمانځئ، يو اووۀ ورځنے عيد، او بېخمِيرې ډوډۍ خوړلې شى. 22په هغه ورځ بادشاه د خپل ځان دپاره او د مُلک د ټولو خلقو دپاره د ګناه د قربانۍ په توګه يو غوايے مهيا کوى. 23د عيد په اوو ورځو کښې هغه له پکار دى چې زما دپاره د سوزولو قربانى وړاندې کړى: هره ورځ اووۀ غوايان او اووۀ ګډان چې هيڅ عيب يې نۀ وى، په اوو ورځو کښې؛ او هره ورځ د ګناه د قربانۍ په توګه يو نر چېلے. 24د نعمتونو د نذرانې په توګه هغه له پکار دى چې د هر غوايى او د هر ګډ سره د غنمو يوه پېمانه مهيا کړى، د هرې پېمانې سره نژدې يو ګېلن غوړى. 25په اووم مياشت کښې، د مياشتې په پنځلسمه ورځ، په عيد کښې، هغه له پکار دى چې د اوو ورځو دپاره هم همداسې وکړى—همداسې د ګناه قربانۍ، د سوزولو قربانۍ، د نعمتونو نذرانې او غوړى.“‘