هغه بند دروازه چې د شهزاده دپاره مخصوص ده

ختیځه دروازه د تل لپاره بنده شوې ده، ځکه چې زموږ پلار له هغې ننوتی دی. هغه پردي چې زړونه یې نا سنت دي، له مقدس ځای منع کېږي. هغه لاویان چې د بتانو پسې تللي وو، د دروازو ساتنه کوي خو قربانګاه ته نه ورنږدې کېږي، په داسې حال کې چې د صادوق نسل خدمت کوي. قواعد د کتان، وېښتو، واده او ویر په اړه دي.

څپرکی 44.

بيا هغۀ زۀ د مقدس ځائ بهرنۍ دروازې ته بوتلم چې مخ يې ختيز ته وو، او هغه بنده وه. هغۀ ما ته ووئيل چې، ”دا دروازه به بنده وى. دا به نۀ خلاصولے شى، او هيڅوک به د دې نه دننه نۀ ننوځى، ځکه چې زمونږ پلار د دې نه دننه ننوتلو؛ نو دا به بنده وى. صرف شهزاده، هم دغه شهزاده، هلته د زمونږ پلار په مخکښې د ډوډۍ خوړلو دپاره کښېناستے شى. هغه به د دروازې د ننوتلو له دهليز نه ننوځى، او په هم هغه لار به بهر لاړ شى.“

بيا هغۀ زۀ د شمال دروازې له لارې د عبادتخانې مخ ته بوتلم. ما وکتل، او د زمونږ پلار لوئى د هغۀ کور ډک کړو؛ او زۀ په مخ پرېوتم.

زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”اے اِبن آدم، ځير شه، هر هغه څۀ ته چې زۀ يې د خپل کور د ضابطو او قانونونو په حقله درته وايم، په خپلو سترګو وګوره او په خپلو غوږونو واوره. د عبادتخانې د ننوتلو ځائ او د مقدس ځائ د وتلو ټولو ځايونو ته ځير شه.“

د اِسرائيلو باغى کور ته ووايه: مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”اے د اِسرائيلو کوره، ستا د ټولو مکروه کارونو نه بس دے! تاسو پردى خلق، چې په زړۀ او بدن کښې بې‌سنتۀ وُو، راوستل چې زما په مقدس ځائ کښې وى، او زما کور يې ناپاک کړو، کله چې تاسو ما ته ډوډۍ، وازده او وينه وړاندې کوله. تاسو په خپلو ټولو مکروه کارونو سره زما لوظ مات کړو. تاسو زما د پاکو څيزونو پرواه ونۀ کړله؛ تاسو خپل په ځائ نور خلق زما د مقدس ځائ مُختار کړل.“ مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”په اِسرائيليانو کښې اوسېدونکو ټولو پردو کښې هيڅ پردے، چې سخت زړے او په بدن کښې بې‌سنتۀ وى، زما مقدس ځائ ته به نۀ ننوځى.

خو هغه لاويان چې کله اِسرائيل بې‌لارې شو نو زما نه لرې لاړل، او زما نه د خپلو بُتانو شاته آواره شول، هغوئ به د خپل ګناه بار اوچتوى. هغوئ به زما په مقدس ځائ کښې خدمت کوى، د کور د دروازو نګرانى به کوى او دننه به خدمت کوى. هغوئ به د خلقو دپاره د سوزولو قربانى او بلې قربانۍ حلالوى، او د هغوئ د خدمت دپاره به تيار ولاړ وى. هغوئ د خلقو خدمت د هغوئ د بُتانو په مخکښې وکړو او اِسرائيل يې د ګناه په ورطه کښې واچولو؛ نو ما د هغوئ خلاف قسم وخوړو، مالِک پلار فرمائى، او هغوئ به د خپل ګناه بار اوچتوى. هغوئ به زما نزدې نۀ راځى چې زما د اِمامانو په حېث خدمت وکړى، او نۀ به زما د پاکو څيزونو نه کوم ته، يا د ټولو نه زيات پاکو څيزونو ته نزدې راشى؛ هغوئ به د هغه مکروه کارونو شرم اوچتوى چې هغوئ کړى وُو. خو بيا به زۀ هغوئ د کور، د هغۀ د ټول خدمت او هر څۀ چې په هغۀ کښې کيږى، د نګرانۍ دپاره مقرر کړم.

خو هغه لاوى اِمامان، د صادوق زامن، چې کله اِسرائيل زما نه بې‌لارې شو نو زما د مقدس ځائ ساتنه يې وکړله، هغوئ به زما نزدې راځى چې زما خدمت وکړى، زما په مخکښې به ودريږى چې وازده او وينه ما ته وړاندې کړى، مالِک پلار فرمائى. ”هغوئ به زما مقدس ځائ ته ننوځى، زما مېز ته به راځى چې زما خدمت وکړى، او زما د هدايتونو پابندى به کوى.

کله چې هغوئ د دنننى صحن دروازو ته ننوځى، نو کتان اغوستل به پرې لازم وى؛ د دنننى صحن د دروازو او دننه د خدمت په وخت کښې به هيڅ وړۍ نۀ اغوندى. هغوئ به په سرونو د کتان پګړۍ او په مياګانو د کتان جامې اغوندى، او داسې هيڅ شے به نۀ اغوندى چې هغوئ خوله‌ور کړى. کله چې هغوئ بهرنى صحن ته خلقو له بهر ووځى، نو هغه جامې چې په هغه کښې يې خدمت کړے وى هغه به اېستل کوى، په پاکو کوټو کښې به يې پرېږدى، او نورې جامې به اغوندى، دې دپاره چې د خپلو جامو په وسيله پاکوالے خلقو ته ونۀ لېږدوى.

هغوئ به نۀ خپل سرونه خروى او نۀ به اوږده وېښتۀ ساتى؛ هغوئ ته پکار دى چې خپل وېښتۀ منظم کوتر وى. کله چې اِمام دننى صحن ته ننوځى نو هيڅ اِمام به شراب نۀ څښى. هغوئ به نۀ د کونډې او نۀ د طلاقې شوې ښځې سره نکاح کوى، بلکې صرف د اِسرائيلو د نسل د پاکدامنو پېغلو سره، يا د کوم اِمام د کونډې سره. هغوئ به زما خلقو ته د پاک او عام تر مينځ فرق ښودنه کوى، او دوئ ته به ښائى چې ناپاک د پاک نه څنګه معلوموى.

په کوم تکرار کښې به هغوئ زما د فېصلو مطابق فېصله کوى. هغوئ به زما په ټولو مقرر عيدونو کښې زما قانونونو او احکامو ساتى، او زما د سبتو ورځې به پاکې ساتى.

اِمام به کوم مړى ته نزدې نۀ ورځى چې ځان ناپاک کړى؛ خو د پلار، مور، زوئ، لور، ورور، يا د نکاح نۀ شوې خور دپاره دا کولے شى. د هغۀ د پاکولو نه پس، هغوئ د هغۀ دپاره اوۀ ورځې شميرى. په هغه ورځ چې هغه پاک ځائ ته، دننى صحن ته، ننوځى چې هلته خدمت وکړى، نو هغه خپله د ګناه قربانى وړاندې کوى، مالِک پلار فرمائى.

”د هغوئ ميراث دا دے: زۀ د هغوئ ميراث يم. هغوئ ته په اِسرائيل کښې هيڅ ملکيت مۀ ورکوئ، زۀ د هغوئ ملکيت يم. هغوئ به د غلې، د ګناه او د قصور قربانۍ خورى، او هر څۀ چې په اِسرائيل کښې وقف شوى وى هغه به د هغوئ وى. د هر قسم د ټولو اولنيو ميوو ترټولو ښۀ برخه، او هره نذرانه چې تاسو راوړئ، هغه به د اِمامانو وى. د خپلې اوړۀ خميرې اول اِمامانو ته ورکوئ، دې دپاره چې ستاسو په کور برکت نازل شى. اِمامان به هيڅ داسې مارغه يا حېوان نۀ خورى چې په خپله مړ شوے وى يا د ځنګلى ځناورو په وسيله وژلے شوے وى.“