Gapura Kang Tinutup Rapet Kagem Sang Pangeran

Gapura wetan ditutup ing salawas-lawase, awit Rama kita wis lumebu liwat gapura iku. Wong manca kang atine ora tetak ora kena mlebu ing pasucen. Wong Lewi kang nyimpang ngetutake brahala tetep njaga gapura, nanging ora kena sowan ing misbyah, dene tedhak turune Zadok kang ngladosi. Pranatan-pranatan ngatur bab sandhangan lena, rambut, palakrama lan tetangisan.

Pasal 44.

Banjur aku digawa bali menyang gapura njaba ing papan suci kang madhep ngetan, lan gapura mau tetep tinutup. Panjenengane ngandika marang aku: “Gapura iki kudu tetep tinutup. Ora kena dibukak, lan ora ana wong kang kena lumebu liwat kene, amarga Rama kita wis lumebet liwat kene; mulane kudu tetep tinutup. Mung sang pangeran—sang pangeran piyambak—kang kena lenggah ing kono mangan roti ana ing ngarsane Rama kita. Dheweke kudu lumebu liwat bangsal gapura, lan metu liwat dalan iku uga.”

Banjur aku digawa liwat gapura lor menyang ngarep Padaleman Suci. Aku ndeleng, lan kamulyane Rama kita ngebaki Padalemane; aku banjur sumungkem sujud ing bumi.

Rama kita banjur ngandika marang aku: “He anaking manungsa, gatekna, delengen nganggo mripatmu lan rungokna nganggo kupingmu sakabehe kang Dakdhawuhake marang kowe bab katetepan lan angger-anggere PadalemanKu. Titenana lumebune Padaleman Suci lan sakabehe metune saka papan suci.”

Kandhakna marang turune Israel kang mbalela: Mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: “He turune Israel, wis cukup anggonmu nindakake sakabehe pratingkah kang njijiki! Kowe wis nggawa mlebu wong-wong manca, kang ora tetak ing ati lan ing daging, supaya ana ing papan suciKu, njemberake PadalemanKu, nalika kowe nyaosake rotiKu, gajih, lan getih. Kowe wis mbatalake prajanjianKu kanthi sakabehe pratingkahmu kang njijiki. Kowe ora ngopeni barang-barangKu kang suci; kowe malah masrahake papan suciKu marang wong liya minangka gegentimu. Mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: “Ora ana wong manca, kang atine wangkot lan ora tetak ing daging, ing antarane sakabehe wong manca kang manggon ing tengahe umat Israel, kang kena lumebu ing papan suciKu.

Nanging wong-wong Lewi kang padha ngedohi Aku nalika Israel nyleweng, kang nyimpang saka Aku ngetutake brahala-brahalane, bakal padha nyangga kaluputane. Wong-wong mau bakal padha leladi ing papan suciKu, njaga gapura-gapurane Padaleman lan leladi ing jerone. Wong-wong mau bakal padha mragat kurban obaran lan kurban sembelehan kanggo umat, sarta padha cumadhang ngladeni umat mau. Marga wong-wong mau wis padha ngladeni umat ana ing ngarepe brahala-brahalane lan njalari Israel tiba ing dosa, mulane Aku wis supata nglawan wong-wong mau, mangkono pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa, lan wong-wong mau bakal padha nyangga kaluputane. Wong-wong mau ora bakal padha nyedhaki Aku kanggo ngladeni Aku minangka imam, lan ora bakal nyedhaki barang-barangKu kang suci utawa barang kang suci pinunjul; wong-wong mau bakal padha nyangga wirang marga saka pratingkahe kang njijiki kang wis ditindakake. Ewasemono Aku bakal ngangkat wong-wong mau dadi kang njaga Padaleman, kanggo sakabehe pakaryane lan sakabehe kang katindakake ing kono.

Nanging para imam Lewi, yaiku turune Zadok, kang padha njaga papan suciKu nalika Israel nyleweng saka Aku—wong-wong mau bakal padha nyedhak ngladeni Aku, ngadeg ing ngarsaKu kanggo nyaosake gajih lan getih marang Aku, mangkono pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa. “Wong-wong mau bakal padha lumebu ing papan suciKu, nyedhaki mejaKu kanggo ngladeni Aku, lan netepi sakabehe katetepanKu.

Nalika lumebu ing gapura-gapurane plataran njero, wong-wong mau kudu padha nganggo sandhangan lenan; ora kena nganggo sandhangan wulu dhomba nalika leladi ing gapura-gapurane plataran njero lan ing jerone. Wong-wong mau kudu padha nganggo udheng lenan ing sirahe lan clana jero lenan ing bangkekane, lan ora kena nganggo apa-apa kang njalari kringeten. Nalika metu marani umat ing plataran njaba, wong-wong mau kudu nyopot sandhangan kang dienggo leladi, ditinggal ing kamar-kamar suci, banjur nganggo sandhangan liya, supaya ora nularake kasucen marang umat lumantar sandhangane.

Wong-wong mau ora kena nyukur gundhul sirahe utawa nguja rambute dawa; nanging kudu padha ngrapekake rambute. Ora ana imam kang kena ngombe anggur nalika lumebu ing plataran njero. Wong-wong mau ora kena ngrabi randha utawa wong wadon kang wis dipegat, nanging mung kena ngrabi prawan saka turune Israel, utawa randhane imam. Wong-wong mau kudu mulang umatKu bab bedane antarane kang suci lan kang lumrah, sarta nduduhake carane mbedakake kang najis saka kang resik.

Ing sajroning padudon wong-wong mau ngadili miturut putusanKu. Wong-wong mau netepi angger-anggerKu lan katetepanKu ing sakabehe riyaya kang wis Daktemtokake, sarta nyucekake dina-dina SabatKu.

Imam ora kena nyedhaki mayit nganti ndadekake najise; nanging kena, manawa mayit mau bapakne, biyunge, anake lanang, anake wadon, sadulure lanang, utawa sadulure wadon kang durung omah-omah. Sawise karesikane, wong-wong mau ngetung pitung dina kanggo dheweke. Ing dina nalika dheweke lumebu ing papan suci, yaiku plataran njero, kanggo leladi ing kono, dheweke kudu nyaosake kurban pangruwating dosane, mangkono pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa.

“Mangkene bab warisane: Aku iki kang dadi warisane. Aja menehi darbe apa-apa marang wong-wong mau ing Israel—Aku iki kang dadi darbeke. Wong-wong mau bakal padha mangan kurban dhaharan, kurban pangruwating dosa, lan kurban pamares, sarta samubarang kang kasumanggakake ing Israel bakal dadi duweke. Pametu kawitan kang paling becik saka sakabehe jinis, lan saben pisungsung kang kokgawa, bakal dadi duweke para imam. Wenehana para imam jladren kang kawitan, supaya berkah tumuruna ing omahmu. Para imam ora kena mangan manuk utawa kewan apa wae kang mati dhewe utawa kang mati dipangan kewan galak.”