شهزادي لاءِ مخصوص ٿيل بند دروازو

اوڀر وارو دروازو هميشه لاءِ بند ڪيو ويو آهي ڇاڪاڻ ته اسان جو پيءُ ان مان داخل ٿيو. دل ۾ اڻ سنتي پرديسين کي مقدس جاءِ ۾ اچڻ کان روڪيو ويو آهي. بتن پٺيان ڀٽڪي ويل لاوي دروازن جي سنڀال ڪن ٿا پر قربانگاهه جي نه، جڏهن ته صدوق جو نسل خدمت ڪري ٿو. ڪتان جي ڪپڙن، وارن، شادي ۽ ماتم بابت قاعدا ڏنا ويا آهن.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 5–31

باب 44.

پوءِ مون کي مقدس جاءِ جي اوڀر طرف واري ٻاهرين دروازي ڏانهن واپس وٺي آيائين، تہ اهو بند هو. مون کي چيائين تہ ”هي دروازو بند رهندو. اهو کوليو نہ وڃي، ۽ ڪنهن کي بہ ان مان لنگهڻ نہ گھرجي، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ان مان داخل ٿيو آهي؛ تنهنڪري اهو بند رهندو. رڳو شهزادو، ها، شهزادو پاڻ، اتي ويهي اسان جي پيءُ جي اڳيان ماني کائي سگھي ٿو. هو دروازي جي دالان مان داخل ٿئي ۽ ساڳئي رستي سان نڪري.“

پوءِ مون کي اتر واري دروازي مان هيڪل جي اڳيان وٺي آيائين. مون ڏٺو تہ اسان جي پيءُ جو جلوو سندس گھر ۾ ڀرجي ويو، تڏهن آءٌ منهن ڀر ڪري پيس.

تڏهن اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”اي ابنِ آدم، ڌيان ڏي؛ جيڪي ڪجھ آءٌ تو کي منهنجي گھر جي قاعدن ۽ قانونن بابت ٻڌايان ٿو، تنهن سڀ کي پنهنجين اکين سان ڏس ۽ پنهنجن ڪنن سان ٻڌ. هيڪل جي داخلا ۽ مقدس جاءِ جي سڀني نڪرڻ جي رستن تي ڌيان رک.“

باغي اسرائيل جي گھراڻي کي ٻڌاءِ تہ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”اي اسرائيل جا گھراڻا، اوهان جي سڀني نفرت جوڳين ڳالهين کان هاڻي بس ڪريو! جڏهن اوهان منهنجي ماني، چرٻي ۽ رت پيش ڪيو، تڏهن اوهان دل ۽ جسم ۾ اڻ ختنا پرڏيهي منهنجي مقدس جاءِ ۾ هجڻ لاءِ آندا ۽ منهنجو گھر ناپاڪ ڪيو. اوهان پنهنجين سڀني نفرت جوڳين ڳالهين سان منهنجو عهد ٽوڙي ڇڏيو. اوهان منهنجين پاڪ شين جي سار نہ ورتي، پر پنهنجي جاءِ تي ٻين کي منهنجي مقدس جاءِ جو نگران مقرر ڪيو. حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”اسرائيل جي ماڻهن ۾ رهندڙ سڀني پرڏيهين مان ڪو بہ پرڏيهي، جنهن جي دل سخت ۽ جسم اڻ ختنو آهي، منهنجي مقدس جاءِ ۾ داخل نہ ٿيندو.

پر جيڪي ليوي اسرائيل جي ڀٽڪڻ وقت مون کان پري ٿي ويا، ۽ پنهنجن بتن جي پويان مون کان ڀٽڪي ويا، سي پنهنجي گناهه جو بار کڻندا. اهي منهنجي مقدس جاءِ ۾ خدمت ڪندا، هيڪل جي دروازن جي نگراني ڪندا ۽ اندر خدمت ڪندا. اهي ماڻهن لاءِ ساڙڻ واري قرباني ۽ ذبيحو ذبح ڪندا، ۽ سندن خدمت لاءِ تيار بيٺا رهندا. ڇاڪاڻ تہ هنن ماڻهن جي بتن جي اڳيان سندن خدمت ڪئي ۽ اسرائيل لاءِ گناهه ۾ ٿاٻڙڻ جو سبب بڻيا؛ تنهنڪري مون سندن خلاف قسم کنيو، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو، ۽ اهي پنهنجي گناهه جو بار کڻندا. اهي ڪاهن بڻجي منهنجي خدمت ڪرڻ لاءِ مون وٽ نہ ايندا، نڪي منهنجين ڪنهن بہ پاڪ شيءِ يا نهايت پاڪ شين جي ويجھو ايندا؛ اهي پنهنجن ڪيل نفرت جوڳين ڪمن جي شرمندگي کڻندا. تڏهن بہ آءٌ کين هيڪل جي نگراني، ان جي سڀني خدمتن ۽ جيڪي ڪجھ ان ۾ ٿئي ٿو تنهن جي ڪم لاءِ مقرر ڪندس.

پر ليوي ڪاهن، صدوق جا پٽ، جن اسرائيل جي مون کان ڀٽڪڻ وقت منهنجي مقدس جاءِ جي نگهباني ڪئي، سي منهنجي خدمت لاءِ ويجھا ايندا، ۽ مون کي چرٻي ۽ رت پيش ڪرڻ لاءِ منهنجي اڳيان بيهندا، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو. ”اهي منهنجي مقدس جاءِ ۾ داخل ٿيندا، منهنجي خدمت لاءِ منهنجي ميز وٽ ايندا، ۽ منهنجي ذميواري نڀائيندا.

جڏهن اهي اندرين صحن جي دروازن ۾ داخل ٿين، تڏهن کين ڪتان جا ڪپڙا پائڻ گھرجن؛ اندرين صحن جي دروازن تي ۽ اندر خدمت ڪرڻ وقت اون جو ڪو بہ ڪپڙو نہ پائين. اهي پنهنجن مٿن تي ڪتان جون پڳڙيون ٻڌن ۽ پنهنجين ڪمرن تي ڪتان جا اندريان ڪپڙا پائين، ۽ اهڙو ڪجھ نہ پائين جنهن سان کين پگھر اچي. جڏهن اهي ٻاهرين صحن ۾ ماڻهن ڏانهن نڪرن، تڏهن جن ڪپڙن ۾ خدمت ڪئي هئائون سي لاهي، پاڪ ڪمرن ۾ رکي، ٻيا ڪپڙا پائين، تہ جيئن پنهنجن ڪپڙن جي ڪري ماڻهن ڏانهن پاڪائي نہ منتقل ڪن.

اهي پنهنجا مٿا نہ مُنڊائين ۽ نڪي وار ڊگھا ڪن؛ پنهنجا وار ڪتريل رکن. جڏهن ڪو ڪاهن اندرين صحن ۾ داخل ٿئي، تڏهن شراب نہ پيئي. اهي ڪنهن بيواهه يا طلاق ڏنل عورت سان شادي نہ ڪن، پر رڳو اسرائيل جي نسل جون ڪنوارون، يا ڪاهن جي بيواهه سان ڪن. اهي منهنجي ماڻهن کي پاڪ ۽ عام جي وچ ۾ فرق سيکارين، ۽ کين ناپاڪ ۽ پاڪ پرکڻ جو طريقو ڏيکارين.

تڪرار ۾ اهي منهنجن فيصلن موجب انصاف ڪندا. منهنجين سڀني مقرر عيدن تي منهنجن قانونن ۽ قاعدن تي هلندا، ۽ منهنجي سبتن کي پاڪ رکندا.

ڪو ڪاهن مئل لاش جي ويجھو وڃي پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪري؛ پر پيءُ، ماءُ، پٽ، ڌيءُ، ڀاءُ يا اڻ پرڻيل ڀيڻ لاءِ ڪري سگھي ٿو. سندس پاڪ ٿيڻ کانپوءِ اهي سندس لاءِ ست ڏينهن ڳڻيندا. جنهن ڏينهن هو مقدس جاءِ ۾، يعني اندرين صحن ۾، اتي خدمت ڪرڻ لاءِ داخل ٿيندو، تنهن ڏينهن هو پنهنجي گناهه جي قرباني پيش ڪندو، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو.

”سندن ورثو هي آهي: آءٌ سندن ورثو آهيان. اسرائيل ۾ کين ڪا ملڪيت نہ ڏيو، آءٌ سندن ملڪيت آهيان. اهي اناج جي قرباني، گناهه جي قرباني ۽ جرم جي قرباني کائيندا، ۽ اسرائيل ۾ هر وقف ڪيل شيءِ سندن ٿيندي. هر قسم جي سڀني پهرين ڦلن مان بهترين، ۽ جيڪا بہ ڀيٽا اوهان آڻيو، سا ڪاهنن جي ٿيندي. ڪاهنن کي پنهنجي اٽي جو پهريون حصو ڏيو، تہ جيئن اوهان جي گھر تي برڪت رهي. ڪاهن ڪنهن بہ اهڙي پکيءَ يا جانور کي نہ کائين جيڪو پاڻهي مري ويو هجي يا جهنگلي جانورن ڦاڙيو هجي.“