Bagian Suci nu Dipisahkeun
Tanah dibagi heula saméméh dicicingan: hiji jalur suci pikeun tempat suci Rama urang jeung para imam, hiji jalur pikeun urang Lewi, lahan pikeun kota, sarta sésana pikeun pangéran, anu dipépéling sangkan eureun ngusir jalma-jalma jeung kudu make timbangan anu jujur. Tuluy kurban-kurban pikeun poé raya ditetepkeun.
45 1“Waktu maraneh ngabagi-bagi tanah ku jalan nguncang lotre pikeun jadi warisan, sisihkeun hiji bagian pikeun Rama urang, nya eta bagian tanah anu suci: kira-kira dalapan mil panjangna, kira-kira tilu mil rubakna. Eta tanah teh suci sakuliahna nepi ka sakabeh wates-watesna. 2Tina eta, aya bagian pasagi anu unggal sisina kira-kira 875 kaki pikeun tempat suci, jeung kira-kira salapan puluh kaki tanah lapang di sakurilingna. 3Tina wewengkon ieu ukur panjangna kira-kira dalapan mil jeung rubakna kira-kira tilu mil; di dinya bakal aya tempat suci, nya eta tempat anu pangsucina. 4Eta teh bagian tanah anu suci. Bakal jadi milik para imam anu ngalakonan gawe di tempat suci, anu daratang ngadeukeutan pikeun ngabakti ka Kami; maranehna bakal boga tempat pikeun imah-imah jeung tempat suci pikeun gedong suci. 5Wewengkon anu kira-kira dalapan mil panjangna jeung tilu mil rubakna bakal jadi milik urang Lewi anu ngalalayanan di Bait Allah, pikeun jadi pamilikna, katut kota-kota pikeun tempat maranehna matuh.
6“Pikeun milik kota, maraneh kudu nyisihkeun hiji jalur tanah anu rubakna kira-kira hiji mil satengah jeung panjangna dalapan mil, gigireun bagian anu suci; eta jadi milik sakabeh bani Israil.
7“Ari raja bakal boga tanah di dua sisi bagian anu suci jeung milik kota, gigireun bagian anu suci jeung milik kota, di beulah kulon ka arah kulon jeung di beulah wetan ka arah wetan; panjangna sarua jeung salah sahiji bagian kaom-kaom, ti wates kulon nepi ka wates wetan. 8Eta tanah bakal jadi pamilikna di Israil. Raja-raja Kami moal nindes deui umat Kami, tapi bakal mikeun tanah ka bani Israil nurutkeun kaom-kaomna.”
9Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Geus cukup, eh raja-raja Israil! Singkirkeun kagalakan jeung panindesan; lampahkeun kaadilan jeung kabeneran. Eureunan maraneh ngusir umat Kami ti tanahna, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa.
10“Maraneh kudu make timbangan anu bener, takeran barang garing anu bener, jeung takeran cai anu bener. 11Dua puluh dua kuart garing jeung dua puluh dua kuart cai: hiji takeran anu sarua—nu cai teh saper sapuluh tina 220 kuart, nu garing oge saper sapuluh tina 220 kuart; nu 220 kuart jadi patokanana. a a v11 Bat teh takeran cai anu kira-kira genep galon (22 liter); dene efa teh takeran barang garing anu sarua jeung bat. 12Timbangan patokan teh sarua jeung dua puluh unit leutik. Dua puluh tambah dua puluh lima tambah lima belas tina eta jadi takeran timbangan maraneh anu gede.
13“Ieu kurban anu kudu dihaturkeun ku maraneh: saper genep tina takeran garing tina unggal takeran gandum anu gede, jeung saper genep tina unggal takeran jewawut anu gede. 14Bagian minyak anu geus ditangtukeun, diukur ku takeran cai: saper sapuluh tina takeran cai tina unggal wadah anu gede—sapuluh takeran cai jadi hiji wadah anu gede.” 15Jeung hiji domba tina kawanan, tina unggal 200, tina sampalan Israil anu caian—pikeun kurban sasajen, kurban beuleuman, jeung kurban karapihan, pikeun nebus dosa maranehna, dawuhan Rama Nu Maha Kawasa. 16“Sakabeh rahayat di nagara eta kudu milu dina ieu panyumbang ka raja di Israil. 17Raja kudu nyadiakeun kurban beuleuman, kurban sasajen, jeung kurban inuman dina pesta-pesta, bulan anyar, jeung poe-poe Sabat—sakabeh pesta anu geus ditangtukeun pikeun bani Israil. Manehna kudu nyadiakeun kurban panebus dosa, kurban sasajen, kurban beuleuman, jeung kurban karapihan, pikeun nebus dosa bani Israil.”
18Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Dina bulan kahiji, tanggal hiji eta bulan, cokot hiji sapi jalu ngora anu teu cacad sarta sucikeun tempat suci. 19‘Imam kudu nyokot saeutik getih tina kurban panebus dosa tuluy ngoleskeunana kana palang-palang panto Bait Allah, kana opat juru tonjolan altar, jeung kana palang-palang gapura buruan jero. 20Pigawe oge nu sarua dina tanggal tujuh eta bulan pikeun sing saha bae anu milampah dosa ku teu kahaja atawa teu nyaho. Ku jalan kitu maraneh nebus dosa Bait Allah.
21“Dina bulan kahiji, tanggal opat belas, maraneh kudu ngariksa Paska, nya eta pesta tujuh poe, sarta roti anu teu make ragi kudu didahar. 22Dina poe eta raja kudu nyadiakeun hiji sapi jalu jadi kurban panebus dosa pikeun dirina sorangan jeung pikeun sakabeh rahayat di nagara eta. 23Sapanjang tujuh poe pesta eta manehna kudu ngahaturkeun kurban beuleuman ka Kami: unggal poe tujuh sapi jalu jeung tujuh domba jalu anu teu cacad, salila tujuh poe; jeung unggal poe hiji embe jalu jadi kurban panebus dosa. 24Pikeun kurban sasajen manehna kudu nyadiakeun hiji takeran gandum pikeun unggal sapi jalu jeung unggal domba jalu, jeung kira-kira sagalon minyak pikeun unggal takeran. 25Dina bulan katujuh, tanggal lima belas eta bulan, dina pesta eta, manehna kudu migawe nu sarua salila tujuh poe—sarua bae kurban panebus dosa, kurban beuleuman, kurban sasajen, jeung minyakna.’”