Taun Pangbebas ti Rama

Unggal taun katujuh hutang-hutang dibebaskeun, sarta hukum nyebutkeun godaanana kalawan persis: nolak mere injeuman lantaran taun pambebasan geus deukeut. Bukakeun leungeun maneh lega-lega. Budak anu dibebaskeun indit kalawan dibekelan, lain ku leungeun kosong, sabab maneh kungsi jadi budak di Mesir sarta Rama maneh geus nebus maneh.

Pasal 15.

Unggal tungtung tujuh taun, maraneh kudu ngabebaskeun hutang. Ieu aturan pangbebas teh: unggal nu mere injeuman kudu ngaleungitkeun hutang batur. Manehna teu meunang nagih ka tatanggana atawa ka dulurna, sabab Rama maraneh geus ngumumkeun pangbebas. ^a Ka urang asing mah maraneh meunang nagih, tapi dulur maraneh mah bebaskeun tina hutangna ka maraneh. Tapi ulah nepi ka aya nu malarat di antara maraneh, sabab Rama maraneh tangtu bakal ngaberkahan maraneh di tanah anu dipaparinkeun ku Rama maraneh pikeun dicangking jadi warisan. Asal maraneh enya-enya ngabandungan soanten Rama maraneh, enya-enya ngalakonan sakabeh parentah anu dititahkeun ku kami ka maraneh poe ieu. Sabab Rama maraneh bakal ngaberkahan maraneh sakumaha anu geus dijangjikeun ka maraneh. Maraneh bakal nginjeumkeun ka loba bangsa, tapi moal nginjeum ti saha-saha; bakal ngawasa loba bangsa, tapi moal aya nu ngawasa maraneh.

Lamun aya salah saurang dulur maraneh anu malarat di salah sahiji kota di tanah anu rek dipaparinkeun ku Rama maraneh, ulah ngabaketkeun hate atawa ngagegem leungeun ti dulur maraneh anu malarat. Sabalikna, buka leungeun maraneh lebar-lebar ka manehna, sarta injeumkeun kalawan iklas sagala anu jadi pangabutuhna. Sing ati-ati, ulah nepi ka pikiran jahat nyampak dina hate maraneh—“Taun katujuh, taun pangbebas, geus deukeut”—nepi ka panon maraneh jadi jahat ka dulur maraneh anu malarat, nepi ka teu mere nanaon. Tangtu manehna bakal sasambat ka Rama maraneh ngalawan maraneh, sarta maraneh bakal nanggung dosa. Mere ka manehna kudu kalawan lega hate, jeung ulah ngarasa hanjelu waktu mere ka manehna, sabab ku jalan kitu Rama maraneh bakal ngaberkahan maraneh dina sagala pagawean maraneh, dina sagala rupa anu dilakonan ku leungeun maraneh. Ku sabab jalma malarat moal weleh aya di ieu tanah, kami marentahkeun ka maraneh: buka leungeun maraneh lebar-lebar ka dulur maraneh, anu malarat jeung nu butuh, di tanah maraneh.

Ngabebaskeun Badega Urang Ibrani

Lamun dulur maraneh, urang Ibrani lalaki atawa awewe, dijual ka maraneh tur ngawula genep taun, dina taun katujuh kudu dibebaskeun ti maraneh. Jeung waktu ngabebaskeun manehna, ulah ngajurung manehna indit leungeun kosong. Bekelan manehna kalawan iklas tina domba-domba maraneh, tina tempat ngirik gandum, jeung tina pameresan anggur, sakumaha Rama maraneh geus ngaberkahan maraneh. Sing inget, maraneh baheula jadi badega di tanah Mesir; Rama maraneh anu geus nebus maraneh—nya eta sababna kami marentahkeun hal ieu ka maraneh poe ieu. Tapi lamun manehna ngomong ka maraneh, “Abdi moal rek ninggalkeun anjeun,” lantaran manehna nyaah ka maraneh jeung ka kulawarga maraneh, sarta hirupna mulya reujeung maraneh, maka cokot jarum tusuk, tuluy tusukkeun kana ceuli manehna nepi tembus kana panto; manehna jadi badega maraneh salalanggengna. Kitu deui pigawe ka badega awewe maraneh. Ulah ngarasa abot ngabebaskeun manehna—genep taun pangabdianana saharga dua kali gajih jalma buruhan. Rama maraneh bakal ngaberkahan maraneh dina sagala pagawean maraneh.

Sasatoan Cikal nu Dikhususkeun

Khususkeun unggal anak cikal jalu tina sapi jeung domba maraneh keur Rama maraneh. Ulah makekeun anak cikal sapi pikeun digawe, jeung ulah ngaguntingan bulu anak cikal domba. Unggal taun maraneh jeung kulawarga maraneh bakal ngadahar eta di payuneun Rama maraneh, di tempat anu dipilih ku Rama maraneh. Tapi lamun eta sato aya cawadna, pincang atawa lolong, atawa boga cacad anu parna, ulah dikurbankeun ka Rama maraneh. Daharan eta di kota-kota maraneh, boh nu najis boh nu beresih meunang ngadaharna bareng, saperti kijang atawa uncal. Ngan ulah ngadahar getihna; piceun kana taneuh saperti cai.