पिताको मुक्तिको वर्ष

हरेक सातौँ वर्ष ऋण मिनाहा गरिन्छ, र व्यवस्थाले प्रलोभनलाई ठ्याक्कै नाम दिन्छ: मिनाहाको वर्ष नजिक आएकाले ऋण दिन इन्कार गर्नु। आफ्नो हात खुला गर। स्वतन्त्र गरिएका सेवकहरू रित्तो हात होइन, सामग्रीसहित बिदा हुन्छन्, किनकि तिमी मिश्रमा दास थियौ र तिम्रा पिताले तिमीलाई छुटकारा दिनुभयो।

अध्याय 15।

हरेक सात वर्षको अन्त्यमा तिमीले ऋणको मुक्ति दिनू। मुक्ति यस्तो हो: हरेक साहुले आफ्नो छिमेकीलाई दिएको ऋण मिनाहा गरोस्। उसले आफ्नो छिमेकी वा भाइबाट उठाउनु हुँदैन, किनभने तिम्रा पिताले मुक्तिको घोषणा गर्नुभएको छ। ^a तिमीले विदेशीबाट भुक्तानी माग्न सक्छौ, तर आफ्नो भाइले तिमीलाई तिर्नुपर्ने ऋणबाट उसलाई मुक्त गर। तापनि तिमीहरूका बीचमा कोही गरिब रहनु पर्दैन, किनभने तिम्रा पिताले तिमीलाई उत्तराधिकारको रूपमा अधिकार गर्न दिनुहुने देशमा तिम्रा पिताले निश्चय नै तिमीलाई आशिष् दिनुहुनेछ। तिमीले साँच्चै तिम्रा पिताको सोर सुन्यौ र मैले आज तिमीलाई दिएको यो सम्पूर्ण आज्ञा होसियारीसाथ पालन गर्‍यौ भने मात्र। किनभने तिम्रा पिताले प्रतिज्ञा गर्नुभएझैँ तिमीलाई आशिष् दिनुहुनेछ। तिमीले धेरै जातिलाई ऋण दिनेछौ, कसैबाट ऋण लिनेछैनौ; धेरै जातिमाथि शासन गर्नेछौ, तर कसैले तिमीमाथि शासन गर्नेछैन।

तिम्रा पिताले तिमीलाई दिनुहुने देशको कुनै सहरमा तिम्रा भाइमध्ये कोही गरिब छ भने, आफ्नो हृदय कठोर नपार, न आफ्नो गरिब भाइप्रति आफ्नो हात बन्द गर। बरु, उसप्रति आफ्नो हात मुक्त रूपमा खोल र उसलाई चाहिने जति उदारतासाथ ऋण देऊ। होसियार बस, कतै तिम्रो हृदयमा यस्तो दुष्ट विचार नआओस्—‘सातौँ वर्ष, मुक्तिको वर्ष नजिकै छ’—अनि आफ्नो गरिब भाइप्रति तिम्रो आँखा दुष्ट बनेर उसलाई केही नदेऊ। उसले तिम्रो विरुद्धमा तिम्रा पितासँग पुकारा गर्नेछ, र तिमीले पाप बोक्नेछौ। उसलाई उदारतासाथ देऊ, र उसलाई दिँदा तिम्रो हृदय दुःखी नहोस्, किनभने यसैकारण तिम्रा पिताले तिम्रा सबै काममा, तिम्रो हातले गर्ने हरेक कुरामा तिमीलाई आशिष् दिनुहुनेछ। देशमा गरिब कहिल्यै नहराउने हुनाले, म तिमीलाई आज्ञा दिन्छु: तिम्रो देशमा आफ्नो भाइप्रति, गरिब र खाँचोमा परेकाप्रति आफ्नो हात मुक्त रूपमा खोल।

हिब्रू दासहरूलाई मुक्त गर्ने

तिम्रो भाइ, हिब्रू पुरुष वा स्त्री, तिमीलाई बेचियो र छ वर्षसम्म तिम्रो सेवा गर्‍यो भने, सातौँ वर्षमा उसलाई तिमीबाट स्वतन्त्र पठाइदेऊ। अनि जब तिमीले उसलाई मुक्त गर्छौ, उसलाई रित्तो हात पठाउनु हुँदैन। तिम्रा पिताले तिमीलाई आशिष् दिनुभएझैँ, आफ्नो बगाल, खला र दाखको कोलबाट उसलाई उदारतासाथ देऊ। तिमी मिश्र देशमा दास थियौ भनी सम्झ; तिम्रा पिताले तिमीलाई उद्धार गर्नुभयो—त्यसैले म आज तिमीलाई यो आज्ञा दिन्छु। तर उसले तिमीलाई भन्यो, ‘म तिमीलाई छोड्दिनँ,’ किनभने उसले तिमी र तिम्रो घरानालाई प्रेम गर्छ, र तिमीसँग उसको भलो भइरहेको छ भने, तब एउटा सुइरो लेऊ र त्यसलाई उसको कानमा छेडेर ढोकामा घुसार; ऊ सदाको निम्ति तिम्रो दास हुनेछ। तिम्री दासीको निम्ति पनि त्यसै गर। उसलाई मुक्त गर्न गाह्रो नठान—उसका छ वर्ष एक ज्यालादारको ज्यालाको दोब्बर मूल्यको थियो। तिम्रा पिताले तिमीले गर्ने सबै कुरामा तिमीलाई आशिष् दिनुहुनेछ।

जेठा पशुहरू अलग राख्ने

आफ्ना गाईवस्तु र भेडाबाख्राको हरेक जेठो नरलाई तिम्रा पितालाई समर्पण गर। गाईवस्तुको जेठोबाट काम नलेऊ, न भेडाको जेठोको ऊन कत। हरेक वर्ष तिमी र तिम्रो घरानाले तिम्रा पिताले छान्नुहुने ठाउँमा तिम्रा पिताको सामु त्यो खानेछौ। तर त्यसमा कुनै खोट छ, लङ्गडो वा अन्धो, कुनै गम्भीर दोष छ भने, त्यो तिम्रा पितालाई बलि नचढाऊ। त्यो तिम्रा सहरहरूमा खाऊ, अशुद्ध र शुद्ध दुवैले सँगै, मृग वा हरिणलाई झैँ। तर त्यसको रगत भने नखाऊ; त्यसलाई पानीझैँ भुइँमा खन्याऊ।