ګردان 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹د هرو اوو کالونو په آخر کښې تاسو ته د پورونو معافى ورکول په کار دى. ²دا د معافۍ طريقه ده چې، هر پور ورکوونکے خپل ګاونډى ته ورکړے شوے پور معاف کړى. هغه دې د خپل ګاونډى يا ورور نه راټول نۀ کړى، ځکه چې ستا پلار د معافۍ اعلان کړے دے. ^a a v2 په هر اووم کال کښې، هغه پورونه چې د اِسرائيليانو تر مينځه وُو معاف کېدل — يو داسې مُنظم بيا نوے کېدل چې غريبى يې د تل دپاره په بربادۍ بدلېدو نه ساتله. ³تۀ کولے شې چې د پردى نه د پور تقاضا وکړې، خو خپل ورور هغه څۀ نه چې پرې قرضدار دے معاف کړه. ⁴خو بيا به ستا په مينځ کښې هيڅوک غريب نۀ وى، ځکه چې ستا پلار به تا ته خامخا برکت درکوى په هغه مُلک کښې چې ستا پلار يې تا له د ميراث په توګه د لاس ته راوړلو دپاره درکوى. ⁵صرف کۀ تۀ رښتيا د خپل پلار په آواز غوږ ونيسې، او په احتياط سره دغه ټول حُکم چې زۀ يې نن تا ته درکوم ساتې. ⁶ځکه چې ستا پلار به تا له برکت درکړى لکه چې يې وعده درسره کړې ده. تۀ به ډېرو قومونو ته پور ورکوې، خو د هيچا نه به پور نۀ اخلې؛ تۀ به په ډېرو قومونو حُکومت کوې، خو هيڅوک به په تا حُکومت نۀ کوى.

⁷کۀ ستا د وروڼو نه يو تن په هغه مُلک کښې چې ستا پلار يې درکوى په کوم ښار کښې غريب وى، نو خپل زړۀ مۀ سختوه او خپل خپل غريب ورور ته خپل لاس مۀ تړه. ⁸بلکې خپل لاس ورته ښۀ وازه کړه او چې هر څۀ ته يې ضرورت وى په خوشحالۍ سره ورته دومره پور ورکړه. ⁹خبردار شه چې په خپل زړۀ کښې کومه بده خيال ته ځائ ورنۀ کړې چې، ’اووم کال، د معافۍ کال، نزدې دے‘ — چې ستا سترګه ستا د غريب ورور په خلاف بده شى او تۀ هغۀ ته هيڅ ورنۀ کړې. بيا به هغه ستا په خلاف خپل پلار ته چغې ووهى او تۀ به ګُنهګار شې. ¹⁰هغۀ ته په فراخدلۍ سره ورکړه، او چې کله ورکوې نو زړۀ دې دې نۀ خفه کيږى، ځکه چې د دې په سبب به ستا پلار تا له په ستا ټولو کارونو کښې، په هر هغه څۀ کښې چې ستا لاس يې کوى، برکت درکړى. ¹¹ځکه چې غريبان به هيڅکله د دې مُلک نه نۀ ختميږى، نو زۀ تا له حُکم کوم چې، خپل لاس خپل ورور ته، چې غريب او مُحتاج وى، ستا په مُلک کښې ښۀ وازه کړه.

د عبرانى نوکرانو آزادول

¹²کۀ ستا ورور، يو عبرانى سړے يا ښځه، تا ته خرڅ شى او شپږ کاله دې خدمت وکړى، نو په اووم کال کښې هغه د ځان نه آزاد ولېږه. ¹³او چې کله يې آزادوې، نو هغه دې تش لاس ونۀ لېږې. ¹⁴د خپلې رمې، د خرمنځائ او د انګورو د تېلو نه، لکه څنګه چې ستا پلار تا له برکت درکړے دے، په فراخدلۍ سره ورته ورکړه. ¹⁵ياد لره چې تۀ د مِصر په مُلک کښې غُلام وې؛ ستا پلار تا خلاص کړې — نو ځکه زۀ نن تا له دا حُکم کوم. ¹⁶خو کۀ هغه تا ته ووائى چې، ’زۀ به تا نۀ پرېږدم،‘ ځکه چې هغه تا سره او ستا د کور خلقو سره مينه لرى او تا سره ښۀ خوشحاله دے، ¹⁷نو يو ستن واخله او د هغۀ غوږ يې د دروازې سره ننه وويشه؛ هغه به د تل دپاره ستا نوکر شى. خپلې وينځې سره هم همدغه شان وکړه. ¹⁸دا مۀ ګڼه چې هغه آزادول ګران کار دے — د هغۀ شپږ کاله د مُزدور د تنخواه دوه چنده وُو. ستا پلار به تا له په هر هغه څۀ کښې چې کوې يې برکت درکړى.

اول زېږېدلى حيوانات بېل کول

¹⁹د خپلې رمې او د خپلو څاروو هر اول زېږېدلے نر خپل پلار ته وقف کړه. د رمې اول زېږېدلے مۀ کاروه او د څاروو اول زېږېدلى اوړى مۀ کوه. ²⁰هر کال به تۀ او ستا د کور خلق هغه د خپل پلار په مخکښې هلته وخورئ چرته چې ستا پلار خوښوى. ²¹خو کۀ په هغۀ کښې کوم عيب وى، ګوډ يا ړوند، کوم لوئ نُقص، نو هغه خپل پلار ته قربانى مۀ کوه. ²²هغه خپلو ښارونو کښې وخوره، ناپاک او پاک يو ځائ، لکه هوسۍ يا هوسئ. ²³صرف دا چې د هغۀ وينه مۀ خوره؛ هغه د اوبو په شان په زمکه تويه کړه.