Księga Powtórzonego Prawa 15

15 ¹Pod koniec każdych siedmiu lat masz udzielić darowania długów. ²A oto, na czym polega to darowanie: każdy wierzyciel daruje pożyczkę, której udzielił swojemu bliźniemu. Nie będzie jej ściągał od swojego bliźniego ani brata, bo twój Ojciec ogłosił darowanie. ^a a v2 Co siódmy rok darowano długi między Izraelitami — regularne wyrównanie, które nie pozwalało, aby bieda utrwaliła się w nieodwracalną ruinę. ³Od cudzoziemca możesz domagać się zapłaty, ale swojemu bratu daruj to, co jest ci winien. ⁴Nie powinno być jednak u ciebie ubogich, bo twój Ojciec na pewno ci pobłogosławi w ziemi, którą twój Ojciec daje ci w posiadanie jako dziedzictwo. ⁵Tylko jeśli naprawdę będziesz słuchał głosu twojego Ojca, pilnie zachowując całe to przykazanie, które ci dziś daję. ⁶Bo twój Ojciec pobłogosławi ci, tak jak ci obiecał. Będziesz pożyczał wielu narodom, a sam nie będziesz pożyczał od nikogo; będziesz panował nad wieloma narodami, a nad tobą nikt nie zapanuje.

⁷Jeśli ktoś z twoich braci będzie ubogi w którymś z miast w ziemi, którą daje ci twój Ojciec, nie zatwardzaj swojego serca ani nie zamykaj swojej ręki przed swoim ubogim bratem. ⁸Przeciwnie, otwórz przed nim szeroko swoją rękę i chętnie pożycz mu tyle, ile potrzebuje na to, czego mu brak. ⁹Strzeż się, aby w twoim sercu nie zagnieździła się niegodziwa myśl: „Blisko jest siódmy rok, rok darowania” — i abyś nie spojrzał złym okiem na swojego ubogiego brata i nie dał mu niczego. Wtedy on będzie wołał przeciwko tobie do twojego Ojca, a ty obciążysz się grzechem. ¹⁰Dawaj mu hojnie i niech twoje serce nie smuci się, gdy mu dajesz, bo właśnie za to twój Ojciec pobłogosławi ci w całej twojej pracy i we wszystkim, czego się podejmie twoja ręka. ¹¹Ponieważ ubogich nigdy nie zabraknie w tej ziemi, dlatego ci nakazuję: otwieraj szeroko swoją rękę dla swojego brata, dla ubogiego i potrzebującego w twojej ziemi.

Uwolnienie sług hebrajskich

¹²Jeśli twój brat, Hebrajczyk lub Hebrajka, zostanie ci sprzedany i będzie ci służył sześć lat, to w siódmym roku odeślij go od siebie wolnego. ¹³A gdy będziesz go wypuszczał na wolność, nie odsyłaj go z pustymi rękami. ¹⁴Hojnie go obdaruj ze swojej trzody, ze swojego klepiska i tłoczni, tak jak pobłogosławił ci twój Ojciec. ¹⁵Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej, a twój Ojciec cię odkupił — dlatego ci to dziś nakazuję. ¹⁶Ale jeśli powie ci: „Nie odejdę od ciebie”, bo kocha ciebie i twój dom i dobrze mu się u ciebie wiedzie, ¹⁷to weź szydło i przekłuj mu ucho, przybijając je do drzwi; wtedy stanie się twoim sługą na zawsze. Tak samo postąp ze swoją służącą. ¹⁸Niech ci nie będzie przykro, że go wypuszczasz na wolność — bo jego sześcioletnia służba była warta dwa razy więcej niż zapłata najemnika. A twój Ojciec pobłogosławi ci we wszystkim, co robisz.

Oddzielenie zwierząt pierworodnych

¹⁹Każdego pierworodnego samca ze swojego bydła i ze swojej trzody poświęć twojemu Ojcu. Nie używaj do pracy pierworodnego ze swojego bydła ani nie strzyż pierworodnego ze swojej trzody. ²⁰Co roku będziesz je jadł wraz ze swoim domem przed twoim Ojcem, w miejscu, które twój Ojciec wybierze. ²¹Ale jeśli będzie miało jakąś wadę, jeśli będzie kulawe lub ślepe albo dotknięte jakąkolwiek poważną skazą, nie składaj go w ofierze twojemu Ojcu. ²²Będziesz je jadł w swoich miastach, zarówno nieczysty, jak i czysty, tak jak gazelę czy jelenia. ²³Tylko krwi jego nie będziesz jadł; wylejesz ją na ziemię jak wodę.