Sala Berdanê ya Bav
Her sala heftan deyn têne bexşandin, û qanûn ceribandinê bi awayekî rast bi nav dike: redkirina deynekî ji ber ku sala berdanê nêzîk e. Destê xwe fireh veke. Xulamên azadkirî bi dest tije diçin, ne destvala, çimkî tu li Misrê kole bûyî û Bavê te tu rizgar kirî.
15 1Di dawiya her heft salan de divê tu deynan bibexşînî. 2Berdan ev e: her deyndêr deynê ku daye cîranê xwe betal dike. Divê ew deyn ji cîranê xwe an ji birayê xwe nestîne, çimkî Bavê te berdan ragihandiye. a a v2 Her sala heftan, deynên di navbera Îsraêliyan de dihatin bexşandin — nûkirineke birêkûpêk ku nedihişt xizanî bibe wêraniyeke herheyî. 3Tu dikarî deynê xwe ji biyaniyekî bixwazî, lê tiştê ku birayê te deyndarê te ye, jê re bibexşîne. 4Lê divê di nav we de tu belengaz tunebin, çimkî Bavê te wê bê guman li wî welatê ku Bavê te wek mîras dide te da ku tu bibî xwediyê wî, te pîroz bike. 5Tenê heke tu bi rastî guh bidî dengê Bavê xwe û vî emrê ku ez îro didim te, bi baldarî bi temamî bînî cih. 6Çimkî Bavê te wê te pîroz bike, wek ku wî soz dabû te. Tuyê deyn bidî gelek miletan, lê tu ji tu kesî deyn nastînî; tuyê li ser gelek miletan serdestiyê bikî, lê tu kes li ser te serdestiyê nake.
7Heke yek ji birayên te li yek ji bajarên wî welatê ku Bavê te dide te belengaz be, dilê xwe hişk neke û destê xwe li hember birayê xwe yê belengaz negire. 8Lê belê destê xwe jê re fireh veke û bi comerdî têra her tiştê ku jê re lazim e, deyn bide wî. 9Hay ji xwe hebe ku ramaneke xerab dilê te tije neke — “Sala heftan, sala berdanê nêzîk e” — û çavê te li hember birayê te yê belengaz xerab nebe û tu tiştekî nedî wî. Ewê li hember te gazî Bavê te bike û guneh wê li ser te be. 10Bi comerdî bide wî û gava tu didî wî, bila dilê te xemgîn nebe, çimkî ji ber vê yekê Bavê te wê te di hemû karê te de, di her tiştê ku tu destê xwe didiyê de, pîroz bike. 11Ji ber ku belengaz qet ji welêt kêm nabin, ez emir didim te: destê xwe li welatê xwe ji birayê xwe yê belengaz û hewcedar re fireh veke.
Azadkirina Xulamên Îbranî
12Heke birayê te, mêrekî Îbranî an jineke Îbranî, ji te re bê firotin û şeş salan ji te re xizmetê bike, di sala heftan de wî azad ji ba xwe bişîne. 13Û gava tu wî azad bikî, divê tu wî destvala neşînî. 14Ji pezê xwe, ji bênderê xwe û ji mengeneya xwe bi comerdî bide wî, wek ku Bavê te tu pîroz kiriyî. 15Bîne bîra xwe ku tu li welatê Misrê xulam bûyî û Bavê te tu rizgar kirî — loma ez îro vî emrî didim te. 16Lê heke ew ji te re bibêje: “Ez ji ba te naçim,” çimkî ew ji te û ji maliyên te hez dike û li ba te başiyê dibîne, 17wê demê dirêşekê bigire û bi wê guhê wî li derî qul bike; ewê her û her bibe xulamê te. Ji cariya xwe re jî wisa bike. 18Bila azadkirina wî li te giran neyê — xizmeta wî ya şeş salan ducarî heqê karkerekî kirêgirtî hêja bû. Bavê te wê te di her tiştê ku tu dikî de pîroz bike.
Veqetandina Nixuriyên Heywanan
19Her nêrê nixurî yê naxir û pezê xwe ji Bavê xwe re veqetîne. Bi nixuriyê naxira xwe kar neke û hiriya nixuriyê pezê xwe nequsîne. 20Divê tu û maliyên xwe her sal li ber Bavê xwe, li cihê ku Bavê te hilbijêre, wî bixwin. 21Lê heke kêmasiyek pê re hebe, wek ku seqet an kor be, an kêmasiyeke wî ya giran hebe, wî ji Bavê xwe re neke qurban. 22Li bajarên xwe wî bixwe; yê nepak û yê pak bi hev re, wek ku xezal an ask tê xwarin. 23Tenê divê tu xwîna wî nexwî; wê wek avê li erdê birijîne.
