شريعت جو دور 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹هر ستين سال جي پڇاڙيءَ تي اوهان کي قرضن جي معافي ڏيڻي آهي. ²معافي هيءَ آهي تہ هر قرض ڏيندڙ پنهنجي پاڙيسريءَ جو قرض معاف ڪري ڇڏي. هو پنهنجي پاڙيسريءَ يا ڀاءُ کان ڪجهه نہ وٺي، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي پيءُ معافيءَ جو اعلان ڪيو آهي. ^a a v2 هر ستين سال اسرائيلين جي وچ ۾ هڪ ٻئي جا قرض معاف ڪيا ويندا هئا. اهو هڪ مقرر ٿيل نئون شروعات هو، جنهن غربت کي دائمي تباهيءَ ۾ بدلجڻ کان بچايو. ³پرڏيهيءَ کان ادائگي گھري سگهو ٿا، پر پنهنجي ڀاءُ جو جيڪو قرض اوهان ڏانهن هجي سو معاف ڪري ڇڏيو. ⁴پر اوهان ۾ ڪو غريب نہ هئڻ گھرجي، ڇاڪاڻ تہ جيڪو ملڪ اوهان جو پيءُ اوهان کي ميراث طور قبضي ۾ ڏئي ٿو، تنهن ۾ اهو اوهان کي ضرور برڪت ڏيندو. ⁵رڳو شرط هي آهي تہ اوهان جي پيءُ جو آواز سچ پچ ٻڌو، ۽ هي سڄو حڪم جيڪو آءٌ اڄ اوهان کي ڏيان ٿو، احتياط سان مڃيو. ⁶ڇاڪاڻ تہ جيئن اوهان جي پيءُ اوهان سان واعدو ڪيو آهي، تيئن اهو اوهان کي برڪت ڏيندو. اوهين ڪيترين ئي قومن کي قرض ڏيندا پر ڪنهن کان قرض نہ کڻندا؛ ڪيترين ئي قومن تي حڪمراني ڪندا پر ڪو بہ اوهان تي حڪمراني نہ ڪندو.

⁷جيڪڏهن اوهان جو پيءُ جيڪو ملڪ اوهان کي ڏئي ٿو تنهن جي ڪنهن بہ شهر ۾ اوهان جي ڀائرن مان ڪو غريب هجي، تہ پنهنجي غريب ڀاءُ لاءِ نہ پنهنجي دل سخت ڪريو نہ پنهنجو هٿ بند ڪريو. ⁸بلڪ هن لاءِ پنهنجو هٿ کولي ڇڏيو، ۽ جنهن بہ شيءِ جي کيس ضرورت هجي، تنهن جيتري کيس خوشيءَ سان قرض ڏيو. ⁹خبردار رهو تہ اوهان جي دل ۾ ڪا بڇڙي سوچ نہ اچي تہ ’ستون سال، معافيءَ جو سال ويجهو آهي‘، ۽ اوهين پنهنجي غريب ڀاءُ تي بڇڙي نظر وجهي کيس ڪجهه نہ ڏيو. پوءِ هو اوهان جي خلاف اوهان جي پيءُ اڳيان فرياد ڪندو، ۽ گناهه اوهان تي ايندو. ¹⁰کيس دل کولي ڏيو، ۽ ڏيڻ مهل اوهان جي دل ڏکويل نہ ٿئي، ڇاڪاڻ تہ انهيءَ ڪري اوهان جو پيءُ اوهان جي سڀني ڪمن ۾، هر ان شيءِ ۾ جنهن ڏانهن اوهان هٿ وڌايو، اوهان کي برڪت ڏيندو. ¹¹ڇاڪاڻ تہ غريب ملڪ مان ڪڏهن بہ ختم نہ ٿيندا، تنهنڪري آءٌ اوهان کي حڪم ڏيان ٿو تہ پنهنجي ملڪ ۾ پنهنجي غريب ۽ محتاج ڀاءُ لاءِ هٿ کولي ڇڏيو.

عبراني نوڪرن کي آزاد ڪرڻ

¹²جيڪڏهن اوهان جو ڀاءُ، ڪو عبراني مرد يا عورت، اوهان وٽ وڪامي ۽ ڇهه ورهيه اوهان جي خدمت ڪري، تہ ستين سال کيس پاڻ وٽان آزاد ڪري موڪليو. ¹³جڏهن کيس آزاد ڪريو، تڏهن خالي هٿين نہ موڪليو. ¹⁴پنهنجي رڍن، کلي ۽ انگورن جي ڪولهوءَ مان کيس دل کولي ڏيو؛ جيئن اوهان جي پيءُ اوهان کي برڪت ڏني آهي، تيئن. ¹⁵ياد رکو تہ اوهين مصر جي ملڪ ۾ غلام هئا، ۽ اوهان جي پيءُ اوهان کي ڇڏايو؛ تنهنڪري آءٌ اڄ اوهان کي هي حڪم ڏيان ٿو. ¹⁶پر جيڪڏهن هو اوهان کي چوي تہ ’آءٌ اوهان وٽان نہ ويندس‘، ڇاڪاڻ تہ هو اوهان کي ۽ اوهان جي گھراڻي کي پيار ڪري ٿو، ۽ اوهان وٽ سک سان آهي، ¹⁷تہ سوئو کڻي سندس ڪن کي ڇيهي دروازي ۾ کوڙي ڇڏيو؛ پوءِ هو سدائين لاءِ اوهان جو نوڪر ٿي پوندو. پنهنجي ٻانهيءَ سان بہ ساڳيو ئي ڪريو. ¹⁸کيس آزاد ڪرڻ اوهان کي ڏکيو نہ لڳي، ڇاڪاڻ تہ سندس ڇهن ورهين جي خدمت ڏهاڙيءَ تي رکيل مزدور جي اجوري کان ٻيڻي قيمت جي هئي. پوءِ اوهان جو پيءُ اوهان جي هر ڪم ۾ اوهان کي برڪت ڏيندو.

پهرين ڄاول جانورن کي پاڪ ڪري الڳ ڪرڻ

¹⁹پنهنجي ڏن ۽ رڍن جو هر پهريون ڄاول نر اوهان جي پيءُ لاءِ پاڪ ڪري الڳ ڪريو. ڏن جي پهرين ڄاول مان ڪم نہ وٺو، نڪي رڍ جي پهرين ڄاول جا وار ڪتريو. ²⁰هر سال اوهين ۽ اوهان جو گھراڻو انهيءَ کي اوهان جي پيءُ جي اڳيان، انهيءَ هنڌ تي کائيندا جتي اوهان جو پيءُ چونڊي. ²¹پر جيڪڏهن ان ۾ ڪو عيب هجي، لولو هجي يا انڌو، يا ڪو ٻيو سخت نقص هجي، تہ ان کي اوهان جي پيءُ لاءِ قربان نہ ڪريو. ²²ان کي پنهنجن شهرن ۾ کائو؛ ناپاڪ ۽ پاڪ ٻئي گڏجي کائي سگهن ٿا، جهڙيءَ طرح هرڻ يا سانڀر کائيندا آهن. ²³رڳو ان جو رت نہ کائو؛ ان کي پاڻيءَ وانگر زمين تي ڍاري ڇڏيو.