Księga Jozuego 14

14 ¹Oto dziedzictwa, które synowie Izraela otrzymali w Kanaanie, a które rozdzielili między nich kapłan Eleazar, Jozue, syn Nuna, i naczelnicy rodów plemion izraelskich. ²Przez losowanie otrzymali swoje dziedzictwo, jak nasz Ojciec rozkazał przez Mojżesza — dla dziewięciu plemion i połowy plemienia. ³Mojżesz bowiem dał dwóm plemionom i połowie plemienia ich dziedzictwo za Jordanem, lecz Lewitom nie dał dziedzictwa pośród nich. ⁴Synowie Józefa stanowili bowiem dwa plemiona, Manassesa i Efraima. Lewici nie otrzymali żadnego działu w ziemi, tylko miasta do zamieszkania, wraz z pastwiskami dla swego bydła i dobytku. ⁵Tak więc synowie Izraela uczynili, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi, i podzielili ziemię.

Kaleb otrzymuje obietnicę Ojca

⁶Synowie Judy przyszli do Jozuego w Gilgal, a Kaleb, syn Jefunnego, Kenizzyta, powiedział do niego: „Ty wiesz, co nasz Ojciec powiedział do Mojżesza, męża naszego Ojca, o tobie i o mnie w Kadesz-Barnea. ⁷Miałem czterdzieści lat, gdy Mojżesz, sługa naszego Ojca, posłał mnie z Kadesz-Barnea, abym wybadał ziemię, i przyniosłem mu z powrotem sprawozdanie, jakie było w moim sercu. ⁸Lecz towarzysze, którzy wyruszyli ze mną na zwiady, sprawili, że serca ludu struchlały ze strachu, ja zaś całkowicie szedłem za moim Ojcem. ⁹Tego dnia Mojżesz przysiągł mi: «Z pewnością ziemia, po której stąpała twoja noga, będzie dziedzictwem twoim i twoich dzieci na wieki, ponieważ całkowicie poszedłeś za moim Ojcem».

¹⁰A teraz oto nasz Ojciec zachował mnie przy życiu czterdzieści pięć lat, jak obiecał, od czasu gdy wypowiedział to słowo do Mojżesza, gdy Izrael wędrował po pustyni. Oto jestem dziś, mając osiemdziesiąt pięć lat. ¹¹Dziś jestem równie silny jak w dniu, gdy Mojżesz mnie wysłał; moja siła teraz dorównuje mojej sile wówczas — do walki, do wychodzenia i wchodzenia. ¹²Daj mi więc tę krainę górzystą, o której nasz Ojciec mówił tego dnia. Słyszałeś wtedy, że byli tam Anakici, a miasta wielkie i obwarowane. Może nasz Ojciec będzie ze mną i wypędzę ich, jak powiedział.”

¹³Wtedy Jozue pobłogosławił Kaleba, syna Jefunnego, i dał mu Hebron w dziedzictwo. ¹⁴Dlatego Hebron stał się dziedzictwem Kaleba, syna Jefunnego, Kenizzyty, aż po dzień dzisiejszy, ponieważ całkowicie szedł za naszym Ojcem, Bogiem Izraela. ¹⁵Hebron nazywał się wcześniej Kiriat-Arba, Arba bowiem był największym człowiekiem wśród Anakitów. Potem ziemia zaznała odpoczynku od wojny.