Die Vader Gee aan Israel sy Erfdeel
Die land word deur loting verdeel soos ons Vader beveel het, maar Kaleb stap nader en vra vir 'n spesifieke stuk. Op vyf-en-tagtig wil hy die bergland hê met die reuse daarin, op grond van 'n belofte wat vyf-en-veertig jaar vroeër gemaak is. Josua gee hom Hebron.
14 1Dit is die erfdele wat die volk van Israel in Kanaän ontvang het, wat Eleasar die priester, Josua die seun van Nun, en die familiehoofde van die stamme van Israel aan hulle uitgedeel het. 2Deur die lot, soos ons Vader deur Moses beveel het, het hulle hulle erfdeel ontvang—vir die nege stamme en die halfstam. 3Want Moses het die twee stamme en die halfstam hulle erfdeel oorkant die Jordaan gegee, maar het aan die Leviete geen erfdeel onder hulle gegee nie. 4Want die seuns van Josef was twee stamme, Manasse en Efraim. Die Leviete het geen deel van die land gekry nie, net stede om in te woon, met weivelde vir hulle vee en besittings. 5So het die volk van Israel gedoen soos ons Vader Moses beveel het, en hulle het die land verdeel.
Kaleb Ontvang die Vader se Belofte
6Die mense van Juda het na Josua by Gilgal gekom, en Kaleb die seun van Jefunne, die Kenissiet, het vir hom gesê: “U weet wat ons Vader vir Moses, die man van ons Vader, oor u en my by Kades-Barnea gesê het. 7Ek was veertig jaar oud toe Moses, die dienaar van ons Vader, my van Kades-Barnea gestuur het om die land te verken, en ek het vir hom ’n verslag teruggebring soos dit in my hart was. 8Maar die mede-verkenners wat saam met my opgegaan het, het die mense se harte met vrees laat smelt, terwyl ek my Vader ten volle gevolg het. 9Daardie dag het Moses vir my gesweer: ‘Sekerlik sal die land waarop jou voet geloop het, jou erfdeel wees en jou kinders s’n vir ewig, omdat jy my Vader volkome gevolg het.’
10Nou het ons Vader my vyf-en-veertig jaar lank in die lewe gehou, soos hy belowe het, vandat hy hierdie woord vir Moses gesê het toe Israel in die woestyn rondgeswerf het. Hier is ek vandag, vyf-en-tagtig jaar oud. 11Vandag is ek net so sterk soos die dag toe Moses my uitgestuur het; my krag nou is gelyk aan my krag toe—vir die stryd, vir uitgaan en ingaan. 12Gee my dan hierdie bergland waarvan ons Vader daardie dag gepraat het. U het toe gehoor dat die Anakiete daar was, met groot, versterkte stede. Miskien sal ons Vader by my wees, en sal ek hulle verdryf, soos hy gesê het.”
13Toe het Josua Kaleb, die seun van Jefunne, geseën en vir hom Hebron as sy erfdeel gegee. 14So het Hebron die erfdeel van Kaleb, die seun van Jefunne, die Kenissiet, geword tot vandag toe, omdat hy ons Vader, die God van Israel, volkome gevolg het. 15Hebron het vroeër Kirjat-Arba geheet, want Arba was die grootste man onder die Anakiete. Toe het die land rus gekry van die oorlog.
