Ο Πατέρας δίνει στον Ισραήλ την κληρονομιά του

Η γη μοιράζεται με κλήρο, όπως πρόσταξε ο Πατέρας μας, αλλά ο Χάλεβ πλησιάζει και ζητά ένα συγκεκριμένο κομμάτι. Στα ογδόντα πέντε του θέλει την ορεινή χώρα με τους γίγαντες μέσα, στηριγμένος σε μια υπόσχεση που δόθηκε σαράντα πέντε χρόνια νωρίτερα. Ο Ιησούς του Ναυή του δίνει τη Χεβρών.

Κεφάλαιο 14.

Αυτές είναι οι κληρονομιές που πήραν οι Ισραηλίτες στη Χαναάν, τις οποίες μοίρασαν σ' αυτούς ο ιερέας Ελεάζαρ, ο Ιησούς, ο γιος του Ναυή, και οι αρχηγοί των πατριαρχικών φυλών του Ισραήλ. Με κλήρο πήραν την κληρονομιά τους, όπως είχε προστάξει ο Πατέρας μας μέσω του Μωυσή, για τις εννιά φυλές και τη μισή φυλή. Γιατί ο Μωυσής είχε δώσει στις δύο φυλές και στη μισή φυλή την κληρονομιά τους πέρα από τον Ιορδάνη, αλλά στους Λευίτες δεν έδωσε καμία κληρονομιά ανάμεσά τους. Γιατί οι γιοι του Ιωσήφ ήταν δύο φυλές, ο Μανασσής και ο Εφραΐμ. Οι Λευίτες δεν πήραν μερίδιο από τη γη, παρά μόνο πόλεις για να κατοικούν, με βοσκοτόπια για τα κοπάδια τους και την περιουσία τους. Έτσι οι Ισραηλίτες έκαναν όπως είχε προστάξει ο Πατέρας μας στον Μωυσή, και μοίρασαν τη γη.

Ο Χάλεβ παίρνει την υπόσχεση του Πατέρα

Ήρθαν οι άνθρωποι της φυλής του Ιούδα στον Ιησού στα Γάλγαλα, και ο Χάλεβ, ο γιος του Ιεφοννή του Κενεζίτη, του είπε: «Εσύ ξέρεις τι είπε ο Πατέρας μας στον Μωυσή, τον άνθρωπο του Πατέρα μας, για σένα και για μένα στην Κάδης-Βαρνή. Ήμουν σαράντα χρονών όταν ο Μωυσής, ο δούλος του Πατέρα μας, με έστειλε από την Κάδης-Βαρνή να κατασκοπέψω τη γη, και του έφερα πίσω μια αναφορά όπως ήταν στην καρδιά μου. Αλλά οι σύντροφοί μου κατάσκοποι που ανέβηκαν μαζί μου έλιωσαν με φόβο τις καρδιές του λαού, ενώ εγώ ακολούθησα ολοκληρωτικά τον Πατέρα μου. Εκείνη τη μέρα ο Μωυσής μού ορκίστηκε: “Σίγουρα η γη που πάτησε το πόδι σου θα γίνει κληρονομιά δική σου και των παιδιών σου για πάντα, επειδή ακολούθησες ολοκληρωτικά τον Πατέρα μου”.

Τώρα, ο Πατέρας μας με κράτησε ζωντανό σαράντα πέντε χρόνια, όπως υποσχέθηκε, από τον καιρό που είπε αυτόν τον λόγο στον Μωυσή, όταν ο Ισραήλ περιπλανιόταν στην έρημο. Να με, σήμερα, ογδόντα πέντε χρονών. Σήμερα είμαι τόσο δυνατός όσο τη μέρα που με έστειλε ο Μωυσής· η δύναμή μου τώρα είναι ίδια με τη δύναμή μου τότε, για μάχη, για να βγαίνω και να μπαίνω. Γι' αυτό δώσε μου αυτήν την ορεινή χώρα για την οποία μίλησε ο Πατέρας μας εκείνη τη μέρα. Άκουσες τότε ότι εκεί ήταν οι Ανακίμ, με μεγάλες, οχυρωμένες πόλεις. Ίσως ο Πατέρας μας να είναι μαζί μου, και θα τους διώξω, όπως είπε».

Τότε ο Ιησούς ευλόγησε τον Χάλεβ, τον γιο του Ιεφοννή, και του έδωσε τη Χεβρών για κληρονομιά του. Έτσι η Χεβρών έγινε η κληρονομιά του Χάλεβ, του γιου του Ιεφοννή του Κενεζίτη, μέχρι σήμερα, επειδή ακολούθησε ολοκληρωτικά τον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ. Η Χεβρών ονομαζόταν παλιότερα Κιριάθ-Αρβά, γιατί ο Αρβά ήταν ο μεγαλύτερος άνθρωπος ανάμεσα στους Ανακίμ. Τότε η γη ησύχασε από τον πόλεμο.